Ανεξάρτητα από το αν οι ποινές παραμείνουν μετά την εκδίκαση στο Α.Σ.Ε.Α.Δ. αυτές οι ποινές είναι οι μόνες που μπορούν να τους συνετίσουν. Ίσως θα έπρεπε οι αφαιρεμένοι βαθμοί να είναι περισσότεροι και να συνοδεύονται από μεγάλα πρόστιμα θεωρώντας τις Κ.Α.Ε. συνυπεύθυνες για την συμπεριφορά των παικτών τους. Ενδεχομένως και ειδικά για την «δυσφήμιση του αθλήματος» να πρέπει να προβλεφθεί πως σε περίπτωση που η έφεση απορριφθεί οι ποινές διπλασιάζονται. Γιατί, αποτελεί πρόκληση μετά απ’ όλα όσα είδαμε να θέλουν να την γλυτώσουν φθηνά.

Ωστόσο, οι «αιώνιοι» κοιτώντας μόνο το δικό τους συμφέρον θα προσπαθήσουν να κάνουν το μαύρο άσπρο και στο τέλος να μας βγάλουν και τρελούς. Στο σημείο αυτό το Κράτος καλείται να παρέμβει όχι μόνο ρυθμιστικά αλλά και αποτρεπτικά για το μέλλον γιατί αν συνεχίζουν να την γλυτώνουν φθηνά θα φτάσουμε να έχουμε και νεκρούς.

Η Κρατική παρέμβαση πρέπει να είναι σε δύο επίπεδα:

• Το πρώτο έχει να κάνει με τις ποινές για την βία που επιβάλλει η Δ.Ε.Α.Β. Σε περιπτώσεις όπως αυτή των φετινών Τελικών οι ποινές πρέπει να είναι Δρακόντειες και αυτές που επιβάλλει ο Αθλητικός Δικαστής να μην μειώνονται σε β’ βαθμό.
• Το δεύτερο επίπεδο έχει να κάνει με την Αθλητική Δικαιοσύνη της οποίας οι Δικαστές είναι Τακτικοί. Οι Δικαστές θα πρέπει να είναι άτεγκτοι (αυστηροί) και ίσως και λίγο άδικοι μιας και μόνο στη συγκεκριμένη περίπτωση «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Σε κάθε περίπτωση οι πιθανότητες είναι πως οι «αιώνιοι» (παίκτες και Κ.Α.Ε.) δεν θα «βάλουν μυαλό» (όπως το αποδεικνύει και η συμπεροφορά του Φουρνιέ) και θα συμπεριφέρονται πάνω-κάτω με τον ίδιο τρόπο. Οπότε, απομένει να δούμε ποια θα είναι η αντίδραση του Κράτους σε τυχόν επανάληψη όσων είδαμε φέτος.

14 Ιούλη 2026
«πουθενάδες».