ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟ «ΚΑΛΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ»
(ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΤΟ «ΣΩΣΤΟ» ΠΟΥ ΤΗΝ ΞΥΠΝΗΣΕ)

Στο χθεσινό μας κείμενο κάναμε λόγο για την χρησιμότητα μιας «καλής αρχής» της σεζόν της Α.Ε.Κ. Αυτό σήμαινε πως η Α.Ε.Κ. με μια εμφατική και χορταστική εμφάνιση θα κέρδιζε τον Ο.Φ.Η. κατακτώντας έναν ήσσονος σημασίας τίτλο. Στην πράξη το ζήτημα δεν ήταν η κούπα, αλλά η νίκη επί της Κρητικής ομάδας. Μια νίκη που όχι μόνο δεν ήρθε, αλλά συνοδεύτηκε και με μια φοβισμένη αρχικά και συνολικά προβληματική εμφάνιση.

Ο χθεσινός αγώνας ήταν κάτι περισσότερο από ένα φιλικό προετοιμασίας. Όχι επειδή στο τέλος αφορούσε μια ήσσονος σημασίας κούπα (οι οποίες τόσο λείπουν από τον Ο.Φ.Η.) αλλά επειδή ήταν με αντίπαλο ένα από τα παραρτήματα της ομάδας του Λιμανιού. Δεν είναι μόνο η υποστήριξη του Ο.Φ.Η. στον Βαγγέλα για την Προεδρία της ΣΟΥΠΕΡ ΛΙΓΚ, ούτε οι πρώην(;) «ερυθρόλευκοι» που παίζουν σ’ αυτόν▪ είναι πολύ περισσότερο η αντιμετώπιση που θα έχει ο Ο.Φ.Η. από το «σύστημα» για την οποία η Α.Ε.Κ. πήρε χθες μια πολύ καλή γεύση.

Αν η Α.Ε.Κ. δεν εμφανιζόταν χθες νευρική και ανασφαλής θα έπαιζε καλύτερα και ίσως τώρα τίποτα απ’ όσα σχολιάζουμε να μην είχαν σημασία. Ωστόσο, η μέτρια απόδοση της έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο της να την αγχώσει ακόμη περισσότερο. Η αλλαγή (πρακτικά την τελευταία στιγμή) σχετικά με τους παίκτες κάτω των 21 ετών που θα έπρεπε να έχει κάθε ομάδα στην 11αδα την ανάγκασε να παίξει μ’ έναν τερματοφύλακα που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπαιζε. Από την άλλη, όμως, ανέδειξε και την δική της «γύμνια» αφού μια «μεγάλη ομάδα» όπως η Α.Ε.Κ. δεν έχει ένα κάτω των 21 ετών που να μπορεί να εμπιστευτεί για την 11αδα.