Το πρώτο είναι πάντα το ευκολότερο. Στην περίπτωση της Μάντσεστερ Σίτι η τιμωρία θα είναι βαρύτατη. Το ζήτημα είναι αν θα είναι «μια και κάτω» ή σε δόσεις. Αν, δηλαδή, θα της αφαιρεθούν μια και καλή βαθμοί ή αν κάθε χρονιά για μια περίοδο θα της αφαιρούνται βαθμοί. Στην περίπτωση της «παράγκας του Λιόλιου» η τιμωρία θα είναι η καθαίρεση και η φυλάκιση.

Τι γίνεται, όμως, με την αποκατάσταση της αδικίας και της ζημιάς των ομάδων που αδικήθηκαν; Προφανώς, στην περίπτωση της Μάντσεστερ Σίτι τίτλοι θ’ αλλάξουν χέρια. Αυτό είναι το εύκολο, ακόμη κι αν κάποιος το θεωρεί άδικο και ενδεχομένως γελοίο να γίνεται μετά από καιρό. Προφανώς θα υπάρξουν και αγωγές αποζημίωσης για «διαφυγόντα κέρδη» τόσο από τις ομάδες της Αγγλίας όσο και από αντιπάλους που αποκλείστηκαν στο CL από την Μάντσεστερ Σίτι. Μια τέτοια διαδικασία θα πάρει πολύ χρόνο και θ’ απαιτήσει πολλά χρήματα απ’ όσους πάρουν μέρος σ’ αυτή.

Στην περίπτωση του Πρωταθλήματος Μπάσκετ το πράγμα είναι πιο ξεκάθαρο και γι’ αυτό ευκολότερο. Γιατί μπορεί μεν ν’ αδικήθηκαν αρκετές ομάδες προκειμένου να κερδίζει ο Προμηθέας Πάτρας και η ομάδα του Λιμανιού, αλλά στην ουσία όσον αφορά τους τίτλους η μόνη αδικημένη ομάδα είναι ο Π.Α.Ο. Αφού, λοιπόν, υπήρχε παράγκα που διευθυνόταν από τον συνεργάτη του Λιόλιου και συγκεκριμένοι διαιτητές σφύριζαν όπως σφύριζαν για να έρθουν συγκεκριμένα αποτελέσματα γιατί να μην αφαιρεθούν τίτλοι από την Κ.Α.Ε. του Πειραιά η οποία ήταν και η τελικά ευνοημένη από τις διαιτησίες αυτές;

Ακόμη και στην «πολιτισμένη Αγγλία» η αφαίρεση τίτλων από την Μάντσεστερ Σίτι και η πρόσθεση τους σ’ άλλες ομάδες θα προκαλέσει αρκετή αναταραχή και αντεγκλήσεις. Όλα αυτά όμως δεν πιάνουν ούτε 1 Ευρώ μπροστά σ’ όσα γίνουν στη Χώρα μας στην περίπτωση που κριθεί πως η ομάδα του Λιμανιού ευνοήθηκε από την «παράγκα του Λιόλιου» και ως εκ τούτου πρέπει να της αφαιρεθούν τίτλοι.

30 Οκτώβρη 2026
«πουθενάδες».