Κάθε κινητοποίηση, κάθε επανάσταση (όπως και η Οκτωβριανή) χρειάζονται εκτός από θέληση και λεφτά. Στην περίπτωση του Λένιν τα λεφτά ήρθαν από την Γερμανία (5 εκ. χρυσά Μάρκα αρχικά. Το τελικό ποσό φτάνει τα 50 εκ.) με τα οποία χρηματοδοτήθηκε όλος ο επαναστατικός μηχανισμός. Αυτό που πήρε ο Κάιζερ ήταν η συνθηκολόγηση των Ρώσων (Συνθήκη Μπρέστ-Λιτόφσκ) με την οποία η Γερμανία κατέλαβε περιοχή άνω των 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Φυσικά οι Κομμουνιστές μιλούν για μια «ληστρική συνθήκη» που όμως ήταν απαραίτητη για την διάσωση της επανάστασης (μόλις είχε ξεκινήσει ο εμφύλιος). Ωστόσο, η συμφωνία του Λένιν με τους Γερμανούς μέσω του Πάρβους.
Στην περίπτωση των επεισοδίων της Γαλλίας τα χρήματα έρχονται από τη Μόσχα, η οποία τα τελευταία χρόνια επιθυμεί να βάλει χέρι στις πρώην Γαλλικές κτήσεις στην υπο-Σαχάρια Αφρική (Σαχέλ) μέσω μισθοφορικών ομάδων. Επιπλέον στόχος της είναι η ανατροπή του Μακρόν (και του υποψήφιου διαδόχου του) και η άνοδος της Λεπέν προκειμένου να σταματήσει η άμεση και έμμεση χρηματοδότηση της Ουκρανίας. Τα προβλήματα υπαρκτά αλλά χωρίς συντονισμό και λεφτά αναταραχές διαρκείας δεν γίνονται.
Σε οικονομικό επίπεδο η Γαλλία αντιμετωπίζει μια ολοένα επιδεινούμενη κρίση δημοσίου χρέους. Με αυτό ως δεδομένο ακόμη και να σταματήσει η χρηματοδότηση της Ουκρανίας η κρίση του δημόσιου χρέους δεν θα εκτονωθεί. Κάθε μέτρο ενίσχυσης όσων βγήκαν στους δρόμους θα επιδεινώσει την οικονομική κατάσταση οδηγώντας στη λήψη μέτρων λιτότητας.
Στη Ρωσία δεν υπάρχει εμφανής κοινωνική αναταραχή επειδή οι Ρώσοι έχουν από δεκαετίες εκπαιδευτεί να μην αντιδρούν (όσοι θα αντιδρούσαν έχουν φύγει στο εξωτερικό). Ωστόσο, οι οικονομικές δυσκολίες της δεν μπορούν άλλο να κρυφτούν. Τα μη εξυπηρετούμενα («κόκκινα») δάνεια αυξάνονται και ανά τράπεζα έχουν ήδη ξεπεράσει το ποσοστό που με βάση τους διεθνείς τραπεζικούς κανόνες θεωρείται προβληματικό. Το έλλειμμα του Προϋπολογισμού έχει ξεπεραστεί από πολύ νωρίς και είναι πλέον διπλάσιο από το προβλεπόμενο. Το Κράτος πληρώνει με καθυστέρηση τους εργολάβους των δημοσίων έργων. Μαζί με τα προσαρτημένα εδάφη οι Ρωσικές περιφέρειες έχουν φτάσει τις 89. Απ’ αυτές το 2025 έλλειμμα είχαν οι 73. Φέτος το α’ εξάμηνο 66 στις 89 είχαν έλλειμμα.
Η οικονομική κατάρρευση είναι δεδομένη. Το γεγονός ότι συντελείται αργά και συνεχώς και όχι σαν ένα κτήριο που καταρρέει κάνει πολλούς να νομίζουν πως όσοι μιλούν γι’ αυτή απλά προπαγανδίζουν και πως όλα όσα λέγονται και γράφονται είναι ψέματα και υπερβολές. Ακόμη και αν εμπιστευτούμε τα οικονομικά δεδομένα που ανακοινώνει (απ’ όσα ακόμα ανακοινώνει) η Ρωσία όπως το ύψος του Α.Ε.Π. η ανάλυση τους δεν είναι θετική. Γιατί το Α.Ε.Π. μεγεθύνεται όχι μόνο με τις ωφέλιμες οικονομικά και κοινωνικά δαπάνες, αλλά και με τις στρατιωτικές που δεν προσφέρουν τίποτα το παραγωγικό.
Οικονομικά προβλήματα έχει και η Κίνα, της οποίας η ηγεσία διόλου δεν επιθυμεί οι Κινέζοι να έχουν καταναλωτική δύναμη με την οποία να συντηρείται η εσωτερική αγορά της. Οι εξαγωγές της μειώνονται γιατί οι χώρες στις οποίες κατευθύνονται αντιδρούν στις πρακτικές με τις οποίες παραμένουν πολύ φθηνές. Η χρηματαγορά της πέφτει εξαιτίας της πτώσης του κλάδου της Τεχνητής Νοημοσύνης (ο οποίος όπως και κάθε άλλος ελέγχεται από το Κράτος). Η χρηματιστηριακή πτώση εξανεμίζει τα λεφτά που οι πολίτες επένδυσαν υπολογίζοντας πως αφού οι εταιρείες του κλάδου έχουν την Κρατική υποστήριξη δεν πρόκειται να χάσου τα λεφτά τους.
Για την ώρα στο οικονομικό πρόβλημα της Κίνας δεν περιλαμβάνεται ο χρυσός στον οποίο η ηγεσία της ποντάρει προκειμένου να μετατρέψει το Γιουάν σε «διεθνές νόμισμα» και μάλιστα αποθετικό. Αυτό του το σχέδιο θα σχολιάσουμε σε επόμενο κείμενο μας. Το μόνο που πρέπει να σημειώσουμε εδώ είναι πως αν το σχέδιο αυτό εφαρμοστεί θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα απ’ όσα θα λύσει.
Τις Βραζιλιάνικες εκλογές τις κέρδισε ξανά ο Λούλα, ο οποίος μια εβδομάδα πριν είχε έρθει δεύτερος. Την δεύτερη αυτή θέση οι «επενδυτές» που έχουν βάλει τα λεφτά τους στο Βραζιλιάνικο χρηματιστήριο προεξόφλησαν ως ήττα του Λούλα μ’ αποτέλεσμα το χρηματιστήριο να «πάρει τα πάνω του». Από τη στιγμή, όμως, που ο Λούλα επανεκλέχτηκε το χρηματιστήριο και η ισοτιμία του Ρεάλ «πήραν την κάτω βόλτα». Το ζήτημα για την Βραζιλιάνικη Κυβέρνηση είναι πως εκτός της Κίνας (η οποία είναι ο μεγαλύτερος πελάτης της) και του Γιουάν, η Βραζιλία έχει ανάγκη και τα Δολάρια για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητες της. Στον βαθμό που η Κίνα δεν μπορεί (ή δεν θέλει) να προσφέρει την χρηματοδότηση που η Βραζιλία έχει ανάγκη, τότε αυτή θα πρέπει να «ματώσει οικονομικά» πληρώνοντας στους δανειστές της μεγαλύτερα επιτόκια ή εναλλακτικά να επιβάλλει μέτρα λιτότητας.
Στη Σερβία η ενωμένη αντιπολίτευση έριξε το κόμμα που κυβερνούσε για 14 χρόνια. Προφανώς μετά από τόσα χρόνια το κόμμα είχε γίνει καθεστώς και χρεώθηκε σειρά σκανδάλων όπως αυτό που αφορά την ανάθεση σε Κινεζική εταιρεία της ανακατασκευής της στέγης σιδηροδρομικού σταθμού στο Νόβι Σάντ η οποία έπεσε προκαλώντας τον θάνατο 16 ατόμων την 1η Νοέμβρη 2024. Ωστόσο, ένα ζήτημα είναι η πτώση μιας κυβέρνησης και ένα άλλο πολύ διαφορετικό ο νικητής των εκλογών να μπορέσει να κυβερνήσει. Σε κάθε περίπτωση από τη συγκεκριμένη αλλαγή η Ρωσία θα βγει κερδισμένη μόνο στην περίπτωση που η νέα Κυβέρνηση απομακρυνθεί από την πορεία σύγκλισης με την Ε.Ε. και στραφεί σ’ αυτή. Σε κάθε περίπτωση το επόμενο διάστημα θα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και καθοριστικό για την Σερβία και την Ευρώπη συνολικά.
Στις Η.Π.Α. για την ώρα δεν υπάρχει κοινωνική αναταραχή▪ υπάρχει όμως οικονομική. Το κόστος ζωής έχει αυξηθεί εξαιτίας της μεγάλης αύξησης της τιμής του πετρελαίου που προκλήθηκε από τον Πόλεμο με το Ιράν. Εκτός, όμως, από την αύξηση του κόστους ζωής που τροφοδοτεί τον πληθωρισμό η οικονομική αναταραχή αφορά και τις εταιρείες του κλάδου της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η αύξηση του κόστους δανεισμού των εταιρειών του κλάδου οι οποίες καλούνται να επενδύσουν σ’ εγκαταστάσεις πολύ μεγάλα ποσά πριν αρχίσουν να εισπράττουν. Πλέον, οι «επενδυτές» έχουν αρχίσει ν’ αμφιβάλλουν για την δυνατότητα κάποιων απ’ αυτές τις εταιρείες να εξυπηρετήσουν το χρέος τους. Πουλώντας τις μετοχές ή τα εταιρικά ομόλογα τους δημιουργούν αρνητικό κλίμα που επηρεάζει και τις υπόλοιπες εταιρείες του κλάδου όχι μόνο στις Η.Π.Α. αλλά και παγκοσμίως.
Από όλες τις παραπάνω περιπτώσεις προκύπτει ότι μεγάλο μέρος του πλανήτη βρίσκεται σε κοινωνική ή οικονομική αναταραχή. Ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθούν οι επιμέρους κοινωνικές ή/και οικονομικές αναταραχές το μόνο σίγουρο είναι πως η «επόμενη μέρα» θα είναι περισσότερο δύσκολη και θα επιφυλάσσει μεγαλύτερες προκλήσεις.
31 Οκτώβρη 2026
«πουθενάς 1».