Αυτή η παράμετρος έρχεται να «δέσει» τόσο με τους στημένους αγώνες του μαθητικού πρωταθλήματος στο Μπάσκετ (όταν οι διαιτητές έβγαλαν πρωταθλήτρια το σχολείο από την Πάτρα), όσο και με την κόρη Υφυπουργού Ανάπτυξης Λάζαρου Τσαβδαρίδη η οποία εξαγόρασε τη συμμετοχή της σε ομάδα χάντμπολ της Πυλαίας. Το αντάλλαγμα ήταν η χρηματοδότηση της ομάδας. Το σκάνδαλο οδήγησε στην παραίτηση του Τσαβδαρίδη (βλέπε εδώ). Για την ιστορία αναφέρουμε ότι η κόρη του Υφυπουργού πέρασε σε σχολή για να χρησιμοποιήσει στη συνέχεια την μοριοδότηση προκειμένου να γραφτεί σε άλλη σχολή στην οποία -τελικά- δεν φοίτησε αφού προτίμησε την Κύπρο.
Για το σκάνδαλο στο μαθητικό πρωτάθλημα του Μπάσκετ έχουν ήδη ειπωθεί και γραφτεί σχεδόν τα πάντα. Σχεδόν γιατί και εδώ το όφελος ήταν η μοριοδότηση. Και στις 3 περιπτώσεις έχουμε κοινή συνισταμένη το άγχος ενός γονέα ή/και περισσότερων για το μέλλον του παιδιού του (παιδιών τους). Αυτό το άγχος οδήγησε τον πατέρα Οδυσσέα Δήμα στο να ντοπάρει τον γιό του προκειμένου να του δώσει την αναγκαία μοριοδότηση (αλήθεια πόσοι ασχολούνται με την άρση βαρών και δεν ντοπάρονται και μέχρι που μπορείς να φτάσεις χωρίς ντόπινγκ;). Το ίδιο άγχος στοίχισε στον Λάζαρο Τσαβδαρίδη την θέση του και προφανώς ήταν το ίδιο άγχος που οδήγησε τουλάχιστον έναν γονέα (ενδεχομένως και περισσότερους) να «στήσουν» μέσω του γιού του Βαγγέλη Λιόλιου τ’ αποτελέσματα της τελικής φάσης στην Κύπρο.
Ανεξάρτητα και πέρα από την όποια ποινική εξέλιξη των υποθέσεων ή μάλλον ακριβώς εξαιτίας αυτής πότε θα έρθει η στιγμή αυτοί οι γονείς ν’ αναλάβουν τις ποινικές ευθύνες τους; Γιατί και αυτοί (εκτός του Οδυσσέα Δήμα) θα έπρεπε να βρίσκονται στους κατηγορούμενους. Τώρα, σχετικά με το ερώτημα που έθεσε ο Κυριάκος δεν ξέρω ποια από τις δύο επιλογές-απαντήσεις είναι η λιγότερο ντροπιαστική.
19 Νοέμβρη 2026
«πουθενάδες».