Επειδή, όμως, όλα είναι σχετικά και ανάλογα με το μέτρο σύγκρισης μια βδομάδα μετά (9 Φλεβάρη) σας παρουσιάσαμε το απόλυτο οικονομικό συγκριτικό τεστ ανάμεσα στους «τέσσερις μεγάλους» (βλέπε εδώ). Καλό θα ήταν να ξανακοιτάξετε τους συγκεκριμένους πίνακες. Τέλος στις 27 Ιούνη 2017 σ’ ένα κείμενο αφιερωμένο μόνο στον ποδοσφαιρικό Π.Α.Ο. συγκεφαλαιώναμε όλα τα προηγούμενα και όχι μόνο (βλέπε εδώ).

Παραμένοντας μόνο στο οικονομικό αδιέξοδο της Π.Α.Ε. και αφήνοντας για την ώρα στην άκρη την πρόταση του Δ. Γιαννακόπουλου για το PAO FOUNDATION πρέπει και έχει νόημα να ξεκαθαρίσουμε δύο πράγματα. Το πρώτο έχει να κάνει με το πραγματικό πρόβλημα της Π.Α.Ε. Το δεύτερο αφορά την πρόσφατη τροποποίηση του Ν. 2725/1999 σχετικά με τα Χρέη των Α.Α.Ε. όταν αυτές τίθενται σε καθεστώς εκκαθάρισης.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

• Το πρόβλημα του ποδοσφαιρικού Π.Α.Ο. ΔΕΝ είναι το ύψος των Χρεών. Το πρόβλημα του ποδοσφαιρικού Π.Α.Ο. είναι τα συνεχώς μειούμενα και εντελώς ανεπαρκή Έσοδα του. Από σχεδόν 18 εκ. το 2015 στα 13,3 εκ. το 2016 (ενώ για την Χρήση 2016-2017 δεν είναι ακόμη γνωστά, πιθανότατα όμως να είναι ακόμη μικρότερα). Καθώς μεγάλο μέρος των εγγυημένων με συμβάσεις Εσόδων είναι υποθηκευμένα (εκχωρημένα) στις τράπεζες για την εξόφληση των δανείων, η Π.Α.Ε. ΔΕΝ μπορεί να ελπίζει βάσιμα παρά είτε σε μια εκρηκτική αύξηση τους◦ είτε σε εισροή μετρητών. Συνεπώς, το πρόβλημα της Π.Α.Ε. Π.Α.Ο. -όπως και οποιασδήποτε προβληματικής εταιρείας- είναι πρώτα και κύρια ταμειακό. Όταν υπάρχουν λεφτά (έστω και λίγα) και γίνονται περιοδικές καταβολές οι πιστωτές δείχνουν μεγαλύτερη υπομονή. Μια υπομονή, η οποία εξαντλείται όταν το Ταμείο είναι άδειο. Τότε όλοι προσπαθούν να «προστατέψουν» τα συμφέροντα τους με τέτοιο τρόπο που η τελική κατάρρευση έρχεται συντομότερα.
• Υποτίθεται ότι με την τελευταία τροποποίηση του «Αθλητικού Νόμου» έκλεισε το παραθυράκι μέσω του οποίου διαγράφονταν σε μια νύχτα τα Χρέη των Α.Α.Ε. προκαλώντας ζημιά σε όλους τους συναλλασσόμενους μ’ αυτές. Ωστόσο, η αλλαγή είναι στην ουσία μια απάτη. Απάτη, γιατί αποτυγχάνει ν’ αποδώσει δικαιοσύνη σχετικά με τους υπεύθυνους για την δημιουργία αυτών των Χρεών. Καθώς μιλάμε για Α.Ε. πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι δημιουργήθηκαν προκειμένου οι μέτοχοι-ιδιοκτήτες να προφυλάσσουν τις προσωπικές τους περιουσίες. Αυτό ΔΕΝ γίνεται ν’ αλλάξει και φυσικά ΔΕΝ θα μπορούσε (και αν μπορούσε ΔΕΝ θα τολμούσε) να το αλλάξει η παρούσα Κυβέρνηση. Τυπικά την ευθύνη για τα Χρέη (την οικονομική πορεία της Α.Ε.) οι μέτοχοι-ιδιοκτήτες την μεταβίβασαν στην εκάστοτε Διοίκηση (Δ.Σ.). Έτσι ΟΛΟΙ (Δημόσιο και «τρίτοι») κυνηγούν όσους έχουν «δικαίωμα υπογραφής». Με την τροποποίηση που εισήγαγε ο Βασιλειάδης (βλέπε εδώ το άρθρο 10) και αφού τα Χρέη αναβιώνουν με την επόμενη Α.Α.Ε. που θα ιδρυθεί -με την προϋπόθεση ότι δεν έχουν παραγραφεί- βαρύνουν μόνο το Σωματείο και καθιστούν αδύνατη την ίδρυση νέων επαγγελματικών τμημάτων στη θέση των χρεοκοπημένων. Με την ρύθμιση αυτή οι μόνοι που ΔΕΝ πληρώνουν είναι οι μέτοχοι-ιδιοκτήτες των χρεοκοπημένων Α.Α.Ε. Αντίθετα τα Χρέη τους φορτώνονται οι επόμενοι (όποιοι και αν είναι αυτοί). Βέβαια, αν ήταν να τα πληρώσουν οι επόμενοι, τότε γιατί δεν έσωναν την ομάδα και να γλυτώσουν και την ξεφτίλα;

Συμπερασματικά:

Εύκολες και σχετικά ανώδυνες (ή λίγο επώδυνες) λύσεις ΔΕΝ υπάρχουν. Βέβαια, υπάρχει ακόμη ένα παραθυράκι αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Η μόνη σοβαρή λύση είναι η αλλαγή όλου του ελεγκτικού πλαισίου με τρόπο που θα εξασφαλίζει ότι όλοι θα παίρνουν τα λεφτά τους. Αλλαγή σχετικά με την οποία έχουμε από καιρό τοποθετηθεί.

19 Σεπτέμβρη 2017
παρατηρητήριο.