Ο Λ. Χαραλαμπόπουλος έχοντας αναλάβει σχεδόν μόνος του το βάρος της επίθεσης στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για λογαριασμό των Μ.Μ.Ε. που ανήκουν-χρηματοδοτούνται από τον Β. Μαρινάκη είναι λογικό να έχει λαλήσει. Είναι λογικό να έχει χάσει την επαφή του με την Νέα Ελληνική και να τα βλέπει όλα κόκκινα, όπως ακριβώς τα βλέπουν όλα μπλε όσοι παίρνουν το γνήσιο βιάγκρα. Το κείμενο του που παραδίδουμε στην κρίση σας αφορά την κατά την γνώμη του «εικονική» ανάκληση του Παραχωρητηρίου από την Ερασιτεχνική (βλέπε εδώ). Υποτίθεται ότι ένα άρθρο από την «Λύση της Σύμβασης Παραχώρησης» (ας την δημοσιεύσει ολόκληρη αφού την έχει) του δίνει το δικαίωμα να σκεφτεί «πονηρά».

Η συγκεκριμένη διατύπωση έχει ως εξής:

«10. Συμβάσεις που έχει υπογράψει η “εταιρεία” (ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ) στο πλαίσιο των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει έναντι του “σωματείου” (ερασιτεχνική ΑΕΚ) από τη “Σύμβαση” (αυτή του 2015, δηλαδή) παραμένουν σε ισχύ μέχρι την ολοκλήρωση του αντικειμένου τους και σε κάθε περίπτωση μέχρι την ημερομηνία έκδοσης της άδειας λειτουργίας του “έργου”. Εκτός εάν, εκ της φύσεως του αντικειμένου των συμβάσεων αυτών θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ κατά την οικεία πρόβλεψη της εκάστης σύμβασης για χρονικό διάστημα και πέραν της ολοκλήρωσης του αντικειμένου τους»

Ήταν τόσο σκράπας στο μάθημα των Νέων Ελληνικών που ΔΕΝ μπορεί να καταλάβει το νόημα της συγκεκριμένης παραγράφου ή ΚΑΝΕΙ ότι ΔΕΝ καταλαβαίνει;

Με το Παραχωρητήριο που ανακλήθηκε η Ερασιτεχνική έβαζε για 49 χρόνια στη θέση της την «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.». Όσα έκανε η «Δικέφαλος» τα έκανε εν τέλει για λογαριασμό της ιδιοκτήτριας Ερασιτεχνικής. Συνεπώς, μετά την ανάκληση του Παραχωρητηρίου η Ερασιτεχνική κάνει μόνη της κουμάντο. Ωστόσο, για όσο η «Δικέφαλος» την είχε υποκαταστήσει είχε υπογράψει συμφωνίες με εταιρείες για την κατασκευή του γηπέδου. Για παράδειγμα η «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» έχει υπογράψει σύμβαση με την «ΕΡΜΩΝΑΣΣΑ» καθώς και με άλλους. Θα ήταν ΗΛΙΘΙΟ ν’ ακυρωθούν και αυτές οι συμβάσεις. Τώρα με την ανάκληση του Παραχωρητηρίου είναι προφανές ότι η Ερασιτεχνική αναλαμβάνει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που πριν είχε αναλάβει η «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.».

Τέτοιου είδους «μεταβατικές διατάξεις» είναι όχι μόνο συνηθισμένες, αλλά και επιβεβλημένες σε περιπτώσεις μετάβασης εξουσίας. Για παράδειγμα στο ισχύον Σύνταγμα που ψηφίστηκε το 1975 υπάρχουν τέτοιες διατάξεις που αφορούν νομοθετήματα της Χούντας τα οποία διατηρήθηκαν σε ισχύ. Δυστυχώς, για τον Χαραλαμπόπουλο τα παραπάνω ΔΕΝ τον βόλευαν. Έτσι, προτίμησε να ερμηνεύσει το άρθρο 10 της «Λύσης της Σύμβασης Παραχώρησης» όπως τον βόλευε.

Πάμε τώρα στα δικά μας. Υπήρξε «γιουσουφάκι» για το οποίο είχαμε μια σχετικά καλή γνώμη το οποίο υπέπεσε στο ατόπημα να συγκρίνει τον Λουκά Μπάρλο με τον Μελισσανίδη και να βγάλει «νικητή» τον δεύτερο. Το ατόπημα στο οποίο υπέπεσε είναι ότι σύγκρινε μεταξύ τους τελείως ανόμοια πράγματα. Γιατί, για τους λόγους που θα επικαλεστώ παρακάτω ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει «ζυγαριά» η οποία να «ζυγίσει» (και άρα να βγάλει αποτέλεσμα) ταυτόχρονα και τους δύο.

Ο «θείος Λουκάς»:

• έχασε λεφτά και σχεδόν καταστράφηκε οικονομικά για να κάνει την Α.Ε.Κ. μεγάλη και δεν έβγαλε δεκάρα απ’ αυτήν.
• Δεν έκανε προβοκάτσιες σε βάρος της για να φέρει τα πράγματα εκεί που τον συνέφεραν.
• Έχαιρε της γενικής εκτίμησης τόσο των ΑΕΚτζήδων όσο και των αντιπάλων.
• Ήταν επιχειρηματίας και όχι «αεριτζής».

Ο «Διοικητικός Ηγέτης» από την άλλη:

• με τα λεφτά του πρώτου CHAMPIONSLEAGUE και όσα πήρε από την πώληση στον Τροχανά έφτιαξε την περιουσία του.
• Έστησε το ντου στον αγώνα με τον Πανθρακικό για να πέσει στα σίγουρα η Α.Ε.Κ. πρώτα στην Β’ Εθνική και μετά την χρεοκόπησε.
• Δεν χαίρει καμίας εκτίμησης, εκτός από κάποιους γλείφτες που έχουν (ή ελπίζουν να έχουν) συμφέρον από την παραμονή του.
• Είναι στην καλύτερη περίπτωση «αμφιλεγόμενος επιχειρηματίας» και πάντως όχι της ποιότητας του «θείου Λουκά».

Τώρα πως γίνεται να συγκριθούν αυτοί οι δύο, ρωτήστε το αθεόφοβο «γιουσουφάκι» που έκανε την σύγκριση.

23 Μάρτη 2019
«πανταχού παρών 1».