Σίγουρα πολλά μπορούν να πάνε στραβά σ’ ένα παιχνίδι. Το ζήτημα είναι πως τα διαχειρίζεσαι τόσο κατά τη διάρκεια του όσο και μετά. Η διαχείριση ενός αγώνα είναι δύο ειδών. Από τη μια οι δηλώσεις των παικτών και από την άλλη είτε η επίσημη θέση της Π.Α.Ε. είτε το non paper (οι διαρροές) της.

Δυστυχώς ή ευτυχώς σπάνια βρίσκει κανείς μια πρωτότυπη δήλωση παίκτη. Έτσι κανείς δεν «έπεσε από τα σύννεφα» διαβάζοντας τις δηλώσεις του Βαλμπενουά (βλέπε εδώ). Σε κάθε περίπτωση η «υποχρέωση» βγήκε. Φυσικά ο οπαδός του «γνήσιου Γαύρου» δεν ένοιωσε καλύτερα εξ’ αιτίας των δηλώσεων του Γάλλου. Χρειαζόταν κάτι περισσότερο.

Την ανάγκη αυτή τα ερυθρόλευκα «γιουσουφάκια» κάλυψαν με δύο τρόπους. Ο ένας ήταν με κείμενα που εστίαζαν στην «διαιτητική σφαγή» (UEFA MAFIA) την οποία η ίδια η UEFA δεν αντιλήφθηκε αφού όρισε τον συγκεκριμένο διαιτητή και για αγώνα του CL (βλέπε εδώ). Ωστόσο, υπάρχει ένας ακόμη τρόπος (αν και στην περίπτωση μας αστείος) με τον οποίο επιχειρείται να «γλυκαθεί ο πόνος» του οπαδού.

Την προηγούμενη εβδομάδα, λοιπόν, η ομάδα του Πειραιά έπαιξε με αντίπαλο μια ομάδα της PREMIER LEAGUE επί της οποίας μάλιστα και κυριάρχησε (βλέπε εδώ). Αν βρισκόμαστε στον καιρό που υπήρχε και το «Κύπελλο Κυπελλούχων» στο οποίο θα μπορούσαμε να βρούμε και καμιά ομάδα Β’ Εθνικής που έφτασε μέχρι τον Τελικό Κυπέλλου θα κάναμε λόγο για «μια ομάδα εκπρόσωπο ενός προηγμένου πρωταθλήματος». Ούτε και το γεγονός πως ΔΕΝ είναι όλα τα δάχτυλα ίσα (και όμοια) μπορεί ν’ αποτρέψει έναν οπαδικό συντάκτη από το γράψει την χαζομάρα στην οποία παραπέμπω παραπάνω.

Το χειρότερο, όμως, ΔΕΝ είναι αυτό. Το χειρότερο είναι πως ούτε το ερυθρόλευκο «γιουσουφάκι» πιστεύεις στις δυνατότητες της ομάδας του. Γιατί αν πίστευε ΔΕΝ θα του προκαλούσε έκπληξη η στατιστική επικράτηση του «γνήσιου Γαύρου» σε βάρος της «Λυκόβρυσης» της Μ. Βρετανίας. Υποθέτοντας για μια στιγμή πως οι δύο αντίπαλοι της περασμένης εβδομάδας έπαιζαν στο ίδιο Πρωτάθλημα (είτε και οι δύο στη SUPER LEAGUE, είτε στην PREMIER LEAGUE) πάντα ο σημερινός «γνήσιος Γαύρος» θα είναι δυνατότερος και καλύτερος της σημερινής Γούλβς. Σε κάθε περίπτωση σκοπός του κειμένου ήταν να εμφανίσει σε κάτι νικητή τον «γνήσιο Γαύρο».

Η συνολική αντιμετώπιση του αποκλεισμού από μια κατώτερη ομάδα τόσο του «γνήσιου Γαύρου» (κυρίως αυτού) όσο και άλλων ομάδων μας ειδικά στην περίπτωση που συνοδεύεται και από παράπονα για την διαιτησία, παραπέμπει στον «Αρχοντοχωριάτη» του Μολιέρου. Κάποτε θα καταλάβουμε και εδώ πως είτε όντως υπάρχει μια «μαφία» στην UEFA είτε όχι οι ομάδες που δεν αναφέρονται στην διαιτησία δεν το κάνουν ούτε για να μην τσαντίσουν την UEFA, ούτε γιατί θεωρούν τα διαιτητικά λάθη μέρος του παιχνιδιού. Το κάνουν κυρίως για να προστατέψουν το γόητρο και την εικόνα τους στα μάτια του υπόλοιπου ποδοσφαιρικού κόσμου. Εμείς πάλι εδώ το κάνουμε για ν’ αποποιηθούμε των ευθυνών μας και να δικαιολογηθούμε έναντι των οπαδών όσο γίνεται πιο πρόχειρα.

12 Αυγούστου 2020
«πανταχού παρών 1».