Στο σύγχρονο κόσμο είναι πολύ εύκολο ν’ αποτιμήσεις την τιμή πολλών πραγμάτων, ακόμη και κάποιων που υποτίθεται ότι δεν θα έπρεπε ν’ αποτιμώνται σε λεφτά όπως η ζωή καθενός μας. Δυστυχώς, όπως αποδεικνύεται στην πράξη η αξία μιας ανθρώπινης ζωής ΔΕΝ είναι για όλους μας η ίδια. Και ενώ για κάποιους είναι αναμενόμενο αυτό, για κάποιους άλλους που δηλώνουν «προοδευτικοί» ή «Αριστεροί» αυτή η διαπίστωση είναι θλιβερή και αποκαρδιωτική τόσο περισσότερο όσο οι τελευταίοι εμφανίζονται υπερασπιστές του Δίκαιου και πολέμιοι της Αδικίας. Σαν να μη έφταναν αυτά έχουμε και την πολιτική σπέκουλα η οποία όταν μπαίνει σε κίνηση για την αλίευση ψήφων αποκαλύπτει την απίστευτη βλακεία όσων τη μετέρχονται. Ας ξεκινήσουμε από αυτή.
Ο Υπουργός Δικαιοσύνςη Κ. Τσιάρας ανακοίνωσε τη σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής έργο της οποίας θα είναι η αυστηροποίηση των ποινών για τους φόνους γυναικών («γυναικοκτονίες») όπως πληροφορούμαστε από το ρεπορτάζ (βλέπε εδώ).
Το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει από αυτή την είδηση είναι πως η Κυβέρνηση άγεται και φέρεται από την επικαιρότητα, εστιάζοντας μόνο στους φόνους γυναικών (οι οποίοι στου1 10 μήνες του 2021 έφτασαν τους 13).
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι η επικράτηση του όρου «γυναικοκτονία» ως προσπάθεια διαχωρισμού των φόνων γυναικών. Άρα, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι οι γυναίκες ΔΕΝ είναι άνθρωποι (γιατί τότε θα μιλάγαμε για «ανθρωποκτονίες») αλλά απλά «γυναίκες».
Το τρίτο συμπέρασμα είναι πως από δω και πέρα όλοι οι φόνοι ΔΕΝ θα τιμωρούνται με την ίδια ποινή. Έτσι, η ζωή μιας γυναίκας θ’ αξίζει περισσότερο απ’ αυτή ενός άντρα ή/και ενός παιδιού. Κρίμα που η Μήδεια δεν ζει στην εποχή μας (αν και στην Αρχαιότητα θεωρούσαν πως μόνο η μάνα είναι «ομοαίματη» με τα παιδιά της).
Προφανώς, και όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό ΔΕΝ μπορούν και ΔΕΝ πρέπει να ισχύουν σε μια ευνομούμενη πολιτεία όπου ΟΛΟΙ οι πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου. Αν ισχύσει αυτή η διάκριση μεταξύ των φόνων γυναικών και όλων των υπολοίπων τι μας εμποδίζει στο μέλλον να κατηγοριοποιήσουμε και τις ποινές για τα σεξουαλικά εγκλήματα με βάση το φύλο; Γιατί, δεν δίνονται στη δημοσιότητα και όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες εγκλημάτων (κυρίως των φόνων) για να δούμε αν οι 13 «γυναικοκτονίες» σε 10 μήνες είναι πολλές ή λίγες; Γιατί, προφανώς υπάρχει μια συγκεκριμένη στόχευση και μια επακόλουθη συγκεκριμένη σπέκουλα.
Αυτοί που υποτίθεται ότι ενδιαφέρονται για (και υπερασπίζονται) τα δικαιώματα των γυναικών κάνουν λόγο για δομές βοήθειας που δεν υπάρχουν για τις γυναίκες, οι οποίες έτσι δεν έχουν που να καταφύγουν για να ξεφύγουν από τους συντρόφους τους που τις κατατρέχουν. Αυτή η θεώρηση είναι πολλαπλά ηλίθια γιατί πολύ απλά παραγνωρίζει τη σημασία (και τη επίπτωση) του χαρακτήρα καθενός μας, ο οποίος «επιτρέπει» σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό να μας «χειρίζονται» οι άντρες και γυναίκες σύντροφοι μας, οι εργοδότες μας και τα παιδιά μας. ΔΕΝ είμαστε όλοι το ίδιο. Υπάρχουν δυναμικές γυναίκες όπως υπάρχουν και υποτακτικοί άντρες. Αυτά, όμως, δεν τους ενδιαφέρουν τους ψευτο-προοδευτικούς και τους «Αριστερούς».
Όπως δεν τους ενδιαφέρει και η αξία της ζωής όποιων δεν τους βολεύει ιδεολογικά η ανάδειξη των παθών τους. θυμάστε για παράδειγμα τον θάνατο ενός Αφγανού ντελιβερά στη Καλλιθέα ως αποτέλεσμα τροχαίου με Έλληνα ταξιτζή. Το συγκεκριμένο θέμα είχε εμπνεύσει αυτό το κείμενο. Δυστυχώς ο συντάκτης του όπως φαίνεται και από αυτή την ιστοσελίδα ΔΕΝ μπόρεσε να βρει τον χρόνο και τη θέληση να γράψει δύο αράδες για τον θάνατο του 47χρονου Έλληνα ντελιβερά σε τροχαίο από αυτοκίνητο που οδηγούσε Αλβανός χωρίς δίπλωμα (και το οποίο δεν ήταν και δικό του) όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ (βλέπε εδώ). Αν με το κείμενο του για τον νεκρό Αφγανό ήθελε να δείξει την ανθρωπιά του, με την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς για τον 47χρονο Έλληνα οικογενειάρχη αποδεικνύει την απανθρωπιά του και τον μισελληνισμό του.
Η ίδια βλακεία που «δέρνει» όσους νομίζουν μια-δυό δομές βοηθείας για τις γυναίκες θα τις βοηθήσουν να γίνουν πιο θαρραλέες αλλάζοντας τον χαρακτήρα τους είναι εμφανής και σε κείμενα όπως αυτό το οποίο μας ενημερώνει για την εξέλιξη του νεαρού που μούτζωσε σε μαθητική παρέλαση τους επίσημους. Απ’ όσα διαβάζουμε ο νεαρός δεν κατέληξε «Αριστερός», αλλά αυτό που κοροϊδευτικά κάποιοι αποκαλούν (τρομάρα τους) ως «ψεκασμένος». Η απόδειξη της βλακείας του συντάκτη του αρχικού κειμένου (και όχι της ανάρτησης που έγινε με αφορμή αυτό) είναι ότι θεωρεί υπεύθυνο για τον δρόμο που πήρε ο νεαρός το σχολείο (εκπαίδευση) το οποίο αδυνατεί τόσο να περάσει βασικές γνώσεις όσο και ν’ ανοίξει τους ορίζοντες των παιδιών. Ένα σχολείο που όπως λειτουργεί «παράγει» την πρώτη ύλη των λαϊκιστικών κινημάτων. Όσον αφορά την τελευταία του διαπίστωση κάτι παραπάνω θα ξέρει ως υποστηρικτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ο οποίος το ίδιο λαϊκιστικά (και εμφυλιοπολεμικά) λειτουργούσε μέχρι να έρθει στην Εξουσία (και συνεχίζει να λειτουργεί).
Αλλά για κάποιον που προφανώς έχει περισσότερες γνώσεις από τον μέσο όρο ο αφορισμός τους σχολείου ως θεσμού καταντά επιεικώς γελοίος, αφού αγνοεί τα διδάγματα της Κοινωνιολογίας σχετικά με τη σημασία και την επιρροή τυπικών και άτυπων θεσμών κοινωνικοποίησης όπως οι παρέες (άτυπος) και η οικογένεια (τυπικός). Έτσι, το φιλικό και το οικογενειακό υπόβαθρο έχουν μεγαλύτερη δύναμη στη σφυρηλάτηση του χαρακτήρα των νέων από το σχολείο, το οποίο συν τοις άλλοις απαγορεύεται να είναι μονομερές στις διδασκαλίες του (όπως θα ήθελε και θα ευχόταν ο συντάκτης του αρχικού κειμένου). Ακόμη, όμως, και να μπορούσε να λειτουργήσει όπως θα ήθελε εκείνος ως θεσμός το σχολείο ποιος τους εγγυάται ότι η συμμόρφωση με τη διδασκαλία του θα ήταν γνήσια και όχι επιφανειακή; Αυτά, όμως, είναι «ψιλά γράμματα» για κάποιον που το μόνο του μέλημα είναι ότι ο νεαρός της ιστορίας μας θα γίνει ένας νέος «Βελόπουλος» αντί για ένας νέος «Τσίπρας».
Όλα τα προηγούμενα αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι στην εποχή της «πολιτικής ορθότητας» υπάρχει σε εξέλιξη ένας τυπικά ακήρυχτος (αλλά ουσιαστικά κηρυγμένος) εμφύλιος πόλεμος, του οποίου η εκατέρωθεν επιδίωξη είναι ο αφανισμός της αντίπαλης άποψης. Το καλύτερο, δε, είναι πως αυτός ο εμφύλιος πόλεμος διεξάγεται με την επίκληση του σεβασμού της διαφορετικότητας και της ισότητας/ισονομίας. Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα του ποια πλευρά θα επικρατήσει (αν επικρατήσει κάποια) θύμα του θα είναι η λογική, η ισότητα/ισονομία και η διαφορετικότητα▪ όλα αυτά για τα οποία υποτίθεται ότι διεξάγεται αυτή η αναμέτρηση.
06 Νοέμβρη 2021
«πουθενάς 1».