Σχετικά με το σχέδιο της FIFA μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Από αυτή την προσπάθεια προκύπτουν τα παρακάτω αδιαμφησβήτητα συμπεράσματα:
- Υπάρχει ανάγκη ρύθμισης της ποδοσφαιρικής αγοράς. Πρέπει, δηλαδή, να μπουν κανόνες (όπως π.χ. τα προσόντα που θα έπρεπε να έχουν οι αδειοδοτημένοι μάνατζερ) οι οποίοι και να τηρούνται μιας και η περίφημη «αυτό-ρύθμιση» (και) της ποδοσφαιρικής αγοράς μόνο στην θεωρία υφίσταται.
- Οι ομάδες θα ήθελαν να μειωθεί η ισχύς των μάνατζερ, αλλά πολύ λίγα πράγματα μπορούν (και θέλουν) να κάνουν γι’ αυτό▪ ειδικά όταν ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τη μεταγραφή του ίδιου παίκτη.
- Η απόφαση της FIFAτου 2015 με την οποία αποκέντρωσε τον έλεγχο στη λειτουργία των μάνατζερ μεταθέτοντας την ευθύνη για τη δραστηριότητα των μάνατζερ στις κατά τόπους Ομοσπονδίες οδήγησε στην πλήρη απορρύθμιση. Αυτό συνέβη γιατί μια αλυσίδα είναι τόσο δυνατή όσο ο πιο αδύναμος κρίκος της (που θα σπάσει πρώτος).
Προφανώς, οι μάνατζερ θα ενωθούν προ του κοινού κινδύνου και ενωμένοι θ’ αντιδράσουν νομικά. Αυτή τους η κίνηση θα κρίνει πολλά περισσότερα από το αν θα περάσει το νέο σύστημα. Γιατί μια αγωγή σε δικαστήριο χώρας-μέλους της Ε.Ε. θα δημιουργήσει είτε εκ νέου τετελεσμένα στον χώρο του ποδοσφαίρου είτε θα επιβεβαιώσει αυτά που ήδη γνωρίζουμε.
Με την «υπόθεση Μποσμάν» εκτός της ίδιας της υπόθεσης κρίθηκε (και έγινε αποδεκτή από την UEFA) η αρμοδιότητα της Ε.Ε. να επιβάλει τις αποφάσεις της και στον χώρο του ποδοσφαίρου. Η «ελεύθερη μετακίνηση εργαζομένων» ΔΕΝ θα μπορούσε να μην εφαρμόζεται καθολικά στις χώρες-μέλη της. Με την απόφαση εκείνη και μετά απ’ αυτή ο χώρος του «Επαγγελματικού Αθλητισμού» ΔΕΝ ήταν «άβατο» περιχαρακωμένο πίσω από το «αυτοδιοίκητο». Έτσι, η απόφαση που θα προκαλέσει η ομαδική αγωγή των μάνατζερ είτε θα επιβεβαιώσει την πρωτοκαθεδρία των Αρχών που διέπουν την Ε.Ε. ή θα την ανατρέψει δικαιώνοντας την FIFA.
Ακόμη, όμως, και το δικαστήριο να δικαιώσει την FIFA η εφαρμογή του νέου συστήματος λειτουργίας των μάνατζερ αποκλείεται να φέρει τα προσδοκόμενα από την Διεθνή Ομοσπονδία αποτελέσματα. Αυτό θα συμβεί γιατί στην περίπτωση που το νέο σύστημα εφαρμοστεί αυτοί που θα «πληρώσουν τη νύφη» είναι οι μικροί και μεσαίοι μάνατζερ. Οι μεγάλοι θα καταφέρουν να ξεγλιστρήσουν από την υποχρέωση να συνάπτουν συμβόλαια εκπροσώπησης των παικτών για 2-3 χρόνια βάζοντας κάποιους άλλους ελεγχόμενους από εκείνους να εκπροσωπούν τους πρώην πελάτες τους (συνάπτοντας μαζί τους ιδιωτικά συμφωνητικά).
Σε κάθε περίπτωση η έκβαση της υπόθεσης αυτής έχει μεγάλη σημασία πρώτα και κύρια επειδή θα λύσει το ζήτημα της αρμοδιότητας σχετικά με κάθε ανάγκη ρύθμισης στο χώρο του ποδοσφαίρου και δευτερευόντως επειδή η απόφαση της FIFA να παρέμβει αναγνωρίζει αυτή ακριβώς την ανάγκη της ρύθμισης. Επιπλέον, και εξαιτίας της υπόθεσης αυτής γίνεται καταφανές πως μετά από κάθε απορρύθμιση «άνοιγμα» μιας δραστηριότητας το συμμάζεμα της κατάστασης και η προσπάθεια εκ νέου ρύθμισης της προκαλούν (όταν δεν προσκρούουν σε νομικά ζητήματα) περισσότερα προβλήματα απ’ αυτά που θεωρητικά λύνουν.
03 Γενάρη 2022
«πουθενάδες».