Αυτή ακριβώς είναι και η περίπτωση της Α.Ε.Κ. και του Δ. Μελισσανίδη, του ανθρώπου που επέστρεψε δήθεν για να την σώσει και να την αποκαταστήσει στο παλιό της μεγαλείο. Για το τι έχει καταφέρει μετά και το ανέλπιστο πρωτάθλημα του 2018 καλύτερα ν’ αφήσω τον Γιώργο Τσακίρη να τα εξιστορήσει που τα ξέρει και ελαφρώς καλύτερα (από μέσα) (βλέπε εδώ).

Για να το καταφέρει όμως έπρεπε να συμβούν πρώτα κάποια σημαντικά γεγονότα τα οποία στόχευαν στην περηφάνεια του οπαδού. Μια περηφάνεια η οποία έπρεπε να καμφθεί γιατί αλλιώς το σχέδιο του θα συναντούσε πολλές αντιδράσεις:

• Το πρώτο βήμα για να τσακιστεί αυτή η περηφάνεια ήταν ο δήθεν αγωνιστικός υποβιβασμός στην Β’ Εθνική.
• Το δεύτερο η διάλυση της ομάδας-εταιρείας με τη μη συμμετοχή της στην Β’ Εθνική και τη δήλωση της στην Γ’ για να διαγραφούν τα Χρέη.
• Το τρίτο η δημιουργία μιας ομάδας «φτωχής πλην όμως τίμιας» (όπως η Ελλάδα του Γεωργίου Α’) στην οποία δεν θα έβαζε πολλά λεφτά αλλά αντίθετα θα έβγαζε από αυτή πολλά λεφτά.

Μετά από αυτά τα τρία βήματα όλα ήταν (και είναι) πιο εύκολα.

Το ζήτημα του Μελισσανίδη είναι ΑΥΤΟΣ ως μέγεθος να είναι μεγαλύτερο από την Α.Ε.Κ. Γι’ αυτό και την ξεφτιλίζει προκειμένου στο συλλογικό υποσυνείδητο να την αντικαταστήσει με τον «Δικέφαλο Αετό» ΤΟΥ Μελισσανίδη. Φυσικά και η νέα ομάδα θα έχει το ίδιο έμβλημα και τα ίδια χρώματα, αλλά ΔΕΝ θα είναι Α.Ε.Κ., μέχρι τουλάχιστον να φύγουν από τη ζωή όσοι έχουν ζήσει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Α.Ε.Κ.

Αυτό είναι το σχέδιο του και γι’ αυτό έχει βάλει σε κίνηση όλα τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης/Εξημέρωσης που διαθέτει. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

02 Φλεβάρη 2022
«πουθενάς 1».