Σε κάποιες περιοχές η σχέση των αυτοχθόνων με τα κουμπούρια είναι διαχρονική. Μια σχέση που δεν σπάει ακόμα και όταν βρεθούν μακριά από την πατρίδα τους. Εκτός, όμως, της σχέσης που έχουν με τα κουμπούρια οι κάτοικοι συγκεκριμένων ανυπότακτων περιοχών υπάρχει η αντίστοιχη σχέση που οικοδομείται με τον χρόνο στα πλαίσια μιας ομάδας (η οποία είναι μια μικρογραφίας της Κοινωνίας μας). Για παράδειγμα ποιος δεν θυμάται τον Γ. Βαρδινογιάννη να κυκλοφορεί αρματωμένος ή πάλι τον Ι, Σαββίδη να μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο της Τούμπας μοστράροντας μας το «σιδερικό» του;

Βέβαια, από τους «μεγάλους του Ελληνικού Ποδοσφαίρου» και συγκεκριμένα από το «Κ» του πάλαι ποτέ «Π.Ο.Κ.» έχουμε περισσότερους κουμπουροφόρους να θυμηθούμε. Ο πρώτος που μας έρχεται στο μυαλό είναι ο Μάκαρος. Επόμενος στη λίστα είναι ο «Τίγρης» ο οποίος αν και έχει ιδωθεί να κυκλοφορεί αρματωμένος, ωστόσο στο μοναδικό περιστατικό που έχουν πέσει κουμπουριές σε γήπεδο (και μάλιστα στα επίσημα) δεν ήταν αυτός ο δράστης αλλά άντρας της ασφάλειας του. Τώρα στην «ΝΕΑ Α.Ε.Κ.» την «καθαρή από τα Χρέη-βάρη» του παρελθόντος, σ’ αυτή ντε που επανέκαμψε ο Μελισσανίδης θα ήταν παράλογο να μην επανέκαμπτε μαζί του και η παράδοση της οπλοφορίας.

Τώρα, μη με ρωτάτε γιατί ειλικρινά δεν ξέρω αν ο Γιάννης οπλοφορούσε και πριν προσληφθεί στην Π.Α.Ε. (αν οπλοφορούσε και πριν ενδεχομένως να θεωρήθηκε και αυτό προσόν για την νέα του θέση). Το μόνο που ξέρω είναι πως αυτού του τύπου η συμπεριφορά που με βάση τα γραφόμενα επέδειξε (βλέπε εδώ) δεν ταιριάζει στην Α.Ε.Κ. που θα θέλαμε. Αν όχι για κανένα άλλο λόγο επειδή δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα που της προκαλούν οι άλλοι ισχυροί, οι οποίοι έχουν ν’ αντιπαρατάξουν περισσότερους κουμπουροφόρους. Βέβαια, αν η κατοχή του κουμπουριού τον καθησυχάζει και ταυτόχρονα τον κάνει να αισθάνεται περισσότερο σημαντικός και έτσι τελικά να είναι πιο παραγωγικός και χρήσιμος, τι να γίνει χαλάλι του. Το ρεπορτάζ επιβεβαιώνεται απόλυτα από τον Κ. Θωμαΐδη (βλέπε εδώ).

Το εξοργιστικό της υπόθεσης είναι πως σ’ όσα αναφέρει ο Κυριάκος γίνεται λόγος για το γεγονός ότι ο εκτός υπηρεσίας αστυνομικός ΔΕΝ δήλωσε την ιδιότητα του όταν έκανε παρατηρήσεις στον Καραλή για επικίνδυνη οδήγηση. Δεδομένου ότι ο αστυνομικός ήταν εκτός υπηρεσίας ΔΕΝ είχε καμία υποχρέωση να συστηθεί. Θα μπορούσε να είναι και συνταξιούχος αστυνομικός. Σε κάθε περίπτωση η ιδιότητα του ήταν άσχετη με την οδήγηση του Καραλή. Είναι σαν να υπαινίσσεται ο Θωμαΐδης πως αν ο εκτός υπηρεσίας αστυνομικός του δήλωνε την ιδιότητα του, ο Καραλής ΔΕΝ θα του τσαμπουκαλευόταν (όπως θα μπορούσε να κάνει σε οποιονδήποτε από εμάς). Μια τέτοια στάση από οποιονδήποτε από εμάς είναι πολύ επικίνδυνη καθώς μαρτυρά πως προσεγγίζουμε τα άτομα που λόγω της ιδιότητας τους έχουν κάποια εξουσία με υποκριτικό τρόπο υποκρινόμενοι μια επιφανειακή συμμόρφωση με τις εντολές τους, την ίδια στιγμή που με όλους τους άλλους αισθανόμαστε άνετα να τους «κουνάμε το δάχτυλο». Κατά το κοινώς λεγόμενο: «Τα κάνουμε όπου μας παίρνει.».

Ωστόσο, τόσο εγώ όσο και πολλοί άλλοι χωρίς να είμαστε αιθεροβάμονες (άτιμε Σαρτζετάκη) ζούμε ωστόσο για τη μέρα που η ΑΕΚάρα μας θ’ απαλλαγεί απ’ όλα τα κουμπούρια. Τόσο αυτά των εχθρών της που τη σημαδεύουν όσο και αυτά των «υπερασπιστών» της. είθε αυτή η μέρα να μην είναι μακριά.

20 Ιούλη 2022
«πουθενάδες».