Το χθεσινό παιχνίδι το έχουμε δει κάμποσες φορές τα προηγούμενα χρόνια. Μόνο που τότε ήταν ανάποδα. Ήταν Φάληρο αντί Ν. Φιλαδέλφεια και οι ομάδες φόραγαν τις αντίθετες εμφανίσεις. Το χθεσινό παιχνίδι θα κρινόταν κυρίως στο πάθος. Πάθος, όμως, ΔΕΝ σημαίνει τσαμπουκάδες. Δυστυχώς, για κάποιους το πάθος είναι συνώνυμο με το θράσος και την περηφάνεια.

Θρασείς και περήφανοι σαν τον αρχοντο-χωριάτη του Μολιέρου μπήκαν οι «γνήσιοι Γαύροι» στον αγωνιστικό χώρο μπας και «ψαρώσουν» τους παίκτες του Αλμέιδα. Εκείνοι, όμως, δεν «τσίμπησαν». Εκείνοι γνωρίζοντας τι μπορούν να κάνουν και εκμεταλλευόμενοι την «δύναμη της έδρας» αιφνιδίασαν του «ερυθρόλευκους» ήδη από την έναρξη.

Το γεγονός ότι τα δύο από τα τρία τέρματα της Α.Ε.Κ. προήλθαν από λάθη της άμυνας των φιλοξενούμενων υπογραμμίζει το πόσο ψυχολογικά ανέτοιμη ήταν η ομάδα του Μίτσελ. Γιατί, καλό είναι να έχεις «τουπέ» αλλά τουλάχιστον αυτό να βασίζεται στην πραγματικότητα και όχι σε ψευδαισθήσεις ανωτερότητας.

Α! και μη το ξεχάσω. 10 πόντους χαμηλότερα να ήταν τα δοκάρια θα γλύτωναν το αυτογκόλ οι «γνήσιοι Γαύροι».

Υ.Γ. Τον τίτλο δανείστηκα από ομότιτλο κείμενο του www.to10.gr σχετικά με την εκδίκαση της υπόθεσης του αγώνα με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι.

10 Φλεβάρη 2023
«πουθενάς 1».