Η Ελπίδα είναι αυτή που κρατά όρθιους τους ΑΕΚτζήδες. Η ελπίδα ότι θα δούμε το Σωματείο να μεγαλουργεί διεκδικώντας ότι του ανήκει και του χρωστάνε. Η ελπίδα ότι ο Στίβος θ’ αναγεννηθεί. Η ελπίδα ότι το Μπάσκετ θα γίνει ξανά ανταγωνιστικό και η «Βασίλισσα’ θα επιστρέψει στον θρόνο της. Τέλος, η ελπίδα ότι το Ποδόσφαιρο θα σταματήσει να είναι «καρπαζοεισπράκτορας» και στα χέρια πραγματικών ΑΕΚτζήδων θα βρει τον δρόμο για να επιστρέψει εκεί που ανήκει.
Ωστόσο, για να συμβούν όλα τα παραπάνω πρέπει οι ΑΕΚτζήδες ν’ αρχίσουν να ενδιαφέρονται περισσότερο και ν’ απαιτούν. Γιατί όσο κάθονται ήσυχοι και υπομένουν όσα βλέπουν να συμβαίνουν η ελπίδα συνεχώς ατονεί και ίσως στο τέλος να χαθεί κιόλας.
Αφού, όμως, η Ελπίδα πεθαίνει τελευταία το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να μας ευχηθούμε «Καλή Ανάσταση» και να ελπίζουμε ότι τούτη τη χρονιά μπορεί και στην πραγματικότητα να συμβεί.
19 Απρίλη 2025
«πουθενάδες».