Έλα, όμως, που Έλληνας για την Ομοσπονδία θεωρείται όποιος κατέχει Ελληνικό Διαβατήριο. Έτσι, η ελληνοποίηση του Γουόκαπ έλυσε το πιεστικό πρόβλημα των «ερυθρόλευκων» να καλύψουν μια θέση Έλληνα και ταυτόχρονα ν’ απελευθερώσουν και μια θέση ξένου. Προφανώς, κάθε ελληνοποίηση απαιτεί τη συνεργασία της Ε.Ο.Κ. η οποία από την άλλη οφείλει να μεριμνά και για το μέλλον του Ελληνικού Μπάσκετ, δηλαδή των Ελλήνων παικτών.

Σήμερα, η κατάσταση στο Ελληνικό Μπάσκετ όσον αφορά τον αριθμό των Ελλήνων παικτών και των Ελληνίδων παικτριών ολοένα και χειροτερεύει (βλέπε εδώ). Γιατί πλέον μ’ ευθύνη της απόλυτα ελεγχόμενης από τους «ερυθρόλευκους» Ε.Ο.Κ. οι ελληνοποιήσεις γίνονται ο τρόπος για να γίνει πιο δυνατή η ομάδα που την ελέγχει. Θεωρητικά, κάθε ελληνοποίηση δυναμώνει τις αντίστοιχες Εθνικές Ομάδες. Στην πράξη, όμως, κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Γιατί, ακόμη κι αν προσφέρει μια ενίσχυση στην αντίστοιχη Εθνική Ομάδα κάνει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες να σκέφτονται σοβαρότερα το εξωτερικό όπου και τους δίνονται περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες ν’ αναδειχθούν. Το N.C.A.A. (το Κολεγιακό Πρωτάθλημα των Η.Π.Α.) τα τελευταία χρόνια έχει κάνει δυναμικό μπάσιμο στην Ευρώπη δίνοντας ένα σκληρό (αλλά πολύτιμο) μάθημα στις ομάδες και τις Ομοσπονδίες για το πως παίζεται το παιχνίδι (βλέπε εδώ).

Για την ώρα η Ε.Ο.Κ. και ο Πρόεδρος της Βαγγέλης Λιόλιος φαίνεται να βρίσκονται στον δικό τους κόσμο και να μην έχουν κατανοήσει τι συμβαίνει. Ακόμα και να καταλαβαίνουν είναι σε θέση ν’ αντιδράσουν ή μήπως δεν θέλουν γιατί η μόνη τους έγνοια είναι η με κάθε τρόπο διευκόλυνση των χορηγών τους; Η απάντηση που θα επιλέξει καθένας μας έχει να κάνει με το αν θεωρεί τη σημερινή ηγεσία της Ε.Ο.Κ. ανίκανη ή δοτή (οπότε στην δεύτερη περίπτωση είναι και περισσότερο επικίνδυνη).

17 Ιούνη 2025
«πουθενάδες».