Ο Αγγελόπουλος έχει προφανέστατα δίκιο όταν μέμφεται την Ευρωλίγκα για τα «κλειστά συμβόλαια» τα οποία «σκοτώνουν» τον ανταγωνισμό στα Εθνικά Πρωταθλήματα. Κανείς δεν μπορεί να του πει κάτι γι’ αυτές του τις δηλώσεις. Ωστόσο, δεν ήταν πάντα έτσι ή τουλάχιστον η Κ.Α.Ε. δεν εμφανιζόταν από το ρεπορτάζ να έχει την ίδια αταλάντευτη άποψη.
Θυμόμαστε ότι η πρώτη Ευρωπαϊκή συμμετοχή της Α.Ε.Κ. έγινε στο EUROCUΡ και οι δύο επόμενες στο CHAMPIONS LEAGUE της FIBA. Θυμόμαστε επίσης πως είτε για λόγους γοήτρου είτε απλά για λόγους εντυπωσιασμού των «ιθαγενών» διαβάζαμε για συζητήσεις με τον Μπερτομέου προκειμένου η ομάδα να μετάσχει στην Ευρωλίγκα∙ μια διοργάνωση για την οποία δεν είχε (ούτε και έχει) τα φόντα (διάβαζε μπάτζετ) για να έχει μια αξιοπρεπή παρουσία. Από την άλλη ΔΕΝ μπορούμε να ξεχάσουμε την κλάψα των ρεπόρτερ για την στάση της FIBA και του παραρτήματος της τής Ε.Ο.Κ. οι οποίες πίεζαν/απειλούσαν την ομάδα για να συμμετάσχει στο CHAMPIONS LEAGUE, την ώρα που λίγες μέρες πριν μας ενημέρωναν για τα παζάρια της Κ.Α.Ε. και με τις δύο διοργανώσεις προκειμένου να κάνει την τελική επιλογή της.
Οι «πουθενάδες» είμαστε της άποψης ότι ακόμη και αν κάνουμε τελικά την (εκ του αποτελέσματος) σωστή επιλογή δεν σημαίνει πάντα ότι πορευόμαστε σωστά. Γιατί περισσότερο σημαντικό και από το τελικό αποτέλεσμα είναι αν η επιλογή έγινε από εμάς συνειδητά ή αν οδηγηθήκαμε υπό πίεση («μας πήγαν καροτσάκι») σ’ αυτή. Όταν ισχύει το πρώτο, τότε μας αξίζει ένα «μπράβο» για την ορθή μας κρίση. Όταν ισχύει το δεύτερο πρέπει να διδασκόμαστε απ’ αυτό.
Η αρνητική απάντηση της Α.Ε.Κ. στο EUROCUΡ δεν δικαιώνεται μόνο από τις οικονομικές απολαβές οι οποίες είναι πολύ μεγαλύτερες στην διοργάνωση της FIBA. Πολύ περισσότερο δικαιώνεται από την ουσία της διαμάχης μεταξύ Π.Α.Ο. και Μπερτομέου. Μια διαμάχη η οποία θα λήξει με την υποταγή του ενός εκ των δύο. Είτε θα υποχωρήσει ο Π.Α.Ο. υπό το οικονομικό βάρος της καταγγελίας του «κλειστού συμβολαίου» είτε θα γίνουν ριζικές αλλαγές στην Ευρωλίγκα χωρίς ν’ ααποκλείεται και η «εκπαραθύρωση» Μπερτομέου. Το μέχρι στιγμής κλίμα δημιουργεί προβληματισμούς για το μέλλον της Ευρωλίγκα σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν πρέπει ν’ αποκλείονται αποχωρήσεις ομάδων.
Ωστόσο, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι το «ΟΧΙ» της Α.Ε.Κ. στο EYROCUP δεν ήταν σημαντικό επειδή το είπε η Α.Ε.Κ. (με την όποια Ιστορία έχει στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα), αλλά επειδή το είπε η νικήτρια του φετινού CHAMPIONS LEAGUE της FIBA. Η νικήτρια στην οποία το EUROCUP (προφανώς για να διασπάσει το CHAMPIONS LEAGUE) έδινε θέση στην δική του διοργάνωση λες και είναι τόσο πιο δυνατή και συνεπώς η συμμετοχή σ’ αυτή αποτελεί «αναβάθμιση». Σε κάθε περίπτωση για να συνεχίσει η Α.Ε.Κ. να μετέχει στη διοργάνωση της FIBA πρέπει του χρόνου να εμφανιστεί δυνατότερη και ιδιαίτερα αποτελεσματική σε σχέση με φέτος στο Πρωτάθλημα γιατί η FIBA δεν δίνει (ακόμα) «κλειστά συμβόλαια».
Καταλήγοντας, ο μόνος λόγος που σχολιάσαμε το συγκεκριμένο δημοσίευμα και σας υπενθυμίζουμε τι είχαμε γράψει τότε (βλέπε εδώ & εδώ) είναι για να μη μας «πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Όχι τίποτα άλλο αλλά για να ξέρουμε που πατάμε και που βρισκόμαστε, μα κυρίως «γιατί» και «πώς».
Υ.Γ. Είναι διαφορετικό ν’ ασκείς κριτική από το να μην αναγνωρίζεις την προσφορά (κυρίως οικονομική) κάποιου. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να συγχαρούμε/ευχαριστήσουμε τον Μάκη Αγγελόπουλο για την μοναδική και Ιστορική πλέον διοργάνωση του FINAL-4 του CHAMPIONS LEAGUE. Θα τον «αποθεώσουμε», ωστόσο, όταν δούμε τον Ισολογισμό του 2016-2017 και εφ’ όσον τα Χρέη είναι ίσα ή μικρότερα των Εσόδων της Κ.Α.Ε.
Καθώς όμως από αύριο μπαίνουμε στον τελευταίο μήνα (Ιούνη) και της φετινής Χρήσης (2017-2018) το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι να μην δημοσιεύσει η Κ.Α.Ε. και τους δύο Ισολογισμούς του χρόνου. Εκτός και αν κάποιοι περιμένουν να βαρεθούμε.
31 Μάη 2018
παρατηρητήριο.
