Βέβαια, η προπαγάνδα κάνει ότι μπορεί για να παρουσιάσει το νέο καθεστώς σαν όντως νέο. Το ποιος και γιατί επιλέγει να την πιστέψει (αν υπάρχουν, πράγματι, τόσο αφελείς) έχει να κάνει με τον βαθμό προσκόλλησης του σ’ αυτό. Σαν γενική αρχή όσο πιο κοντά είσαι στο νέο καθεστώς τόσο λιγότερες ψευδαισθήσεις έχεις.
Ο Β. Λιόλιος είναι όπως και να το κάνουμε ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που ασχολείται επιτυχημένα με το μπάσκετ. Από μια άλλη όψη είναι ένας «μπροστινός» των Αφων Αγγελόπουλων. Τα έργα και οι ημέρες του νέου καθεστώτος στην Ε.Ο.Κ. επιβεβαιώνουν αυτή την άποψη. Ωστόσο και ανεξάρτητα από το ποιος έχει τώρα το «πάνω χέρι» στην Ομοσπονδία αυτή τη στιγμή και για το επόμενο διάστημα τα πράγματα θα πάνε σχετικά άσχημα.
Ο λόγος είναι πως στις μεταβατικές περιόδους μεταξύ της εναλλαγής δύο καθεστώτων και μέχρι ν’ αναλάβει πλήρως το νέο χάνεται ο «βηματισμός» και η μέχρι τότε αποτελεσματικότητα. Αυτό συμβαίνει γιατί η διοικητική γραφειοκρατία περιμένει να δει τις προθέσεις και να λάβει εντολές από το νέο αφεντικό. Σε αυτό το διάστημα ο κίνδυνος για το νέο καθεστώς προέρχεται από αυτούς που λειτουργούν ως ενδιάμεσοι μεταξύ αυτού και της διοικητικής γραφειοκρατίας έχοντας αναλάβει για λογαριασμό του νέου αφεντικού να «βάλουν τα πράγματα σε μια τάξη» μέχρι αυτός να εγκλιματιστεί. Αυτοί οι άνθρωποι οφείλουν αφοσίωση πρώτα και κύρια στο πραγματικό αφεντικό τους και ύστερα στους εαυτούς τους.
Δεδομένου ότι στην Ε.Ο.Κ. ο Λιόλιος είναι «μπροστινός» τα όποια κέρδη γι’ αυτόν και την ομάδα του θα είναι έμμεσα. Τα πραγματικά κέρδη θα τα καρπώνονται (αν μπορούν) οι Αφοι Αγγελόπουλοι, οι οποίοι θα διαχειρίζονται το νέο καθεστώς επικοινωνιακά με τον τρόπο του Αλέξη Τσίπρα (οι προηγούμενοι ήταν τόσο πολύ χειρότεροι, οπότε μη μιλάτε). Τα μέχρι τώρα δείγματα στην διαιτησία είναι απολύτως ενδεικτικά αλλά, δυστυχώς, δεν είναι τα μόνα ότι κάτι δεν πάει καλά.
Μια άλλη ένδειξη ήταν το ταξίδι της Εθνικής Ομάδας στο Λονδίνο για τον πρώτο της αγώνα στα πλαίσια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν είναι ότι έχασε από τους Άγγλους. Στο κάτω-κάτω όλοι χάνουν απ’ όλους. Είναι πως απ’ όσα έγιναν ως τώρα γνωστά αυτή δεν ήταν μια αποστολή Εθνικής Ομάδας για αγώνα εκτός έδρας. Ήταν πολύ περισσότερο ένα ταξίδι για αναψυχή και ψώνια για κάποιους τυχερούς. Πιθανόν, μ’ αυτό τον τρόπο το νέο καθεστώς να ήθελε να ξεπληρώσει την (υπο)στήριξη κάποιων.
Αυτό, όμως, που είναι χειρότερο και από το ταξίδι αναψυχής στο Λονδίνο (πρακτική που όλα τα καθεστώτα μετέρχονται κάποια στιγμή) είναι η κοροϊδία. Μια κοροϊδία η οποία προέρχεται αρχικά από τους «αιώνιους» και μέσω των Μ.Μ.Ε. φτάνει μέχρι εμάς. Κατά την διάρκεια της περιγραφής του αγώνα στο Λονδίνο μάθαμε πως την Εθνική Ομάδα συνέδραμαν δίνοντας της παίκτες και οι «αιώνιοι».
Προφανώς επρόκειτο για παίκτες που τους έπαιρνε να παραχωρήσουν χωρίς να μειωθεί η δυναμικότητα τους στην Ευρωλίγκα, της οποίας η δραστηριότητα συνεχίζεται κανονικά και στα προκριματικά των Εθνικών Ομάδων. Είναι η απόλυτη κοροϊδία αυτό που γίνεται:
να σταματά, δηλαδή, μόνο η FIBA τις δικές της διοργανώσεις και ταυτόχρονα άλλοι παίκτες να τραβάνε το κουπί και άλλοι να πηγαίνουν στις τελικές φάσεις.
Σ’ όλο αυτό το φιάσκο υπάρχει μόνο μια έντιμη λύση:
Η μη χρησιμοποίηση παικτών από τις ομάδες που συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα για όσο εκείνη συνεχίζει να μην ενδιαφέρεται για τις Εθνικές Ομάδες. Ή αν θέλετε (που είναι και το ίδιο) οι παίκτες που κερδίζουν την πρόκριση να είναι και αυτοί (ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΙ) που θα συμμετέχουν και στην τελική φάση.
Όσο συνεχίζουμε αυτή την ερμαφρόδιτη κατάσταση τόσο η κοροϊδία θα σκεπάζει την όποια (συν)εισφορά των «αιωνίων» στην Εθνική Ομάδα.
30 Νοέμβρη 2021
«πουθενάδες».
