Τελευταίο δείγμα του πλήρους αδιεξόδου είναι η αναβολή του Δ.Σ. το οποίο θ’ αντικαθιστούσε τον Αλεξίου με τον κ. Ανατολιωτάκη. Η αναβολή αυτή είναι ταυτόχρονα και ενδεικτική του αδιεξόδου, αλλά και αχτίδα αισιοδοξίας αφού φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον «Ιφιγένειες» (πρόθυμοι για «θυσίες») στην Α.Ε.Κ. Η μη ύπαρξη «Ιφιγενειών» αναμένεται να οδηγήσει τα πράγματα στ’ άκρα και άρα στην μόνη δυνατή λύση αυτήν της οριστικής εκκαθάρισης της κατάστασης του Σωματείου (η άλλη λύση είναι η πλήρης διάλυση). Τα πράγματα ενώ δεν μπορούν να χειροτερέψουν πολύ, μπορούν όμως για τον λόγο αυτόν να καλυτερέψουν πάρα πολύ και να φτάσουμε έτσι ως την ομαλή και βαρετή καθημερινή λειτουργία του Σωματείου. Η κατάσταση μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί είτε με συστράτευση αρκετών που θα βάλουν από λίγα, είτε με έναν με χοντρό πορτοφόλι…
(Σημείωση: Για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις σχετικά με το τι εννοούμε με την «αχτίδα αισιοδοξίας» και τις «Ιφιγένειες» θα το ξεκαθαρίσουμε εδώ μιά και καλή. Δεν είμαστε γενικά εναντίον όσων «θυσιάζονται» για κάποιο σκοπό. Ωστόσο τις περισσότερες φορές η επιθυμία για προσφορά δεν είναι αρκετή· χρειάζεται και η ταυτόχρονη συνδρομή και άλλων παραγόντων (γνώση, σχέδιο, λεφτά κ.α.). Η ανυπαρξία πρόθυμων «Ιφιγενειών» στην περίπτωση της Ερασιτεχνικής Α.Ε.Κ. δείχνει ότι οι υποψήφιοι έχουν πλήρη επίγνωση της κατάστασης και αναγνωρίζουν ότι η «θυσία» τους αν δεν συντρέχουν και οι άλλοι απαραίτητοι παράγοντες (πολλά λεφτά) θα ήταν απλά άσκοπη και ενδεχομένως θα έκανε περισσότερο κακό από καλό. Έτσι θα πρέπει να ληφθούν τα πλέον δραστικά μέτρα χωρίς άλλη αναβολή. Από την άποψη αυτή θεωρούμε την αναβολή του Δ.Σ. ως μια θετική εξέλιξη που αναγκαστικά θα οδηγήσει πρός τη μόνη σωστή κατεύθυνση.).
Όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα υπάρχουν τρείς (σε θεωρητικό μόνο επίπεδο, γιατί στην πράξη υπάρχει μόνο μια όπως θα δείτε παρακάτω) λύσεις. Από αυτές θα πρέπει άμεσα να επιλέξει μιά τους ο «Τίγρης» προκειμένου να μπορέσει να συνεχίσει την δραστηριότητα του το Σωματείο και εμείς τις ζωές μας. Οι λύσεις είναι:
- Εκλογή νέου Δ.Σ. στο οποίο θα συμμετείχαν λεφτάδες και με κύρος ΑΕΚτζήδες, οι οποίοι προφανώς δεν συμμετείχαν ως τώρα στην διοίκηση ή/και χρηματοδότηση του Σωματείου. Μεγάλη βοήθεια στο έργο του νέου αυτού Δ.Σ. θα πρόσφερε η εγγύηση από τον «Τίγρη» για οικονομική βοήθεια (ανεξάρτητα του 10% της Ερασιτεχνικής από την Π.Α.Ε.).
- Συμπλήρωση του υπάρχοντος Δ.Σ. μέσω εκλογών με την προσθήκη λεφτάδων και με κύρος ΑΕΚτζήδων. Ισχύουν όσα γράψαμε και παραπάνω.
- Διορισμός διοίκησης Πρωτοδικείου η οποία δεν θα ευθύνεται για τα μέχρι τότε χρέη του Σωματείου. Στη διοίκηση αυτή θα συμμετέχουν άτομα με κύρος και οικονομική επιφάνεια (όπως και στις προηγούμενες επιλογές), ενώ η οικονομική βοήθεια (κυρίως από την Π.Α.Ε.) είναι όχι μόνο καλοδεχούμενη αλλά και επιβεβλημένη.
Όλες οι παραπάνω επιλογές έχουν ένα κοινό στοιχείο. Εμπλέκουν (και μέσω της εμπλοκής του αυτής δίνουν άλλη προοπτική) και τον Δ. Μελισσανίδη όχι τόσο σε διοικητικό αλλά σε οικονομικό επίπεδο. Όπως το βλέπουμε ο «Τίγρης» δεν έχει πολλές επιλογές και θα πρέπει τώρα να επιλέξει τον τρόπο αλλά και τον βαθμό εμπλοκής του, χρησιμοποιώντας και την πείρα των τελευταίων ετών σχετικά με το πώς πρέπει να λαμβάνονται αντίστοιχες αποφάσεις.
Αυτό που θα πρέπει οπωσδήποτε ν’ αποφασίσει είναι πόσα πρέπει σε πρώτη φάση να δώσει (ή να εγγυηθεί γι’ αυτά) για να «καθαρίσει η Ερασιτεχνική» και στη συνέχεια (σιγά-σιγά) να μπεί η λειτουργία της σε νέες βάσεις. Είναι δεδομένο ότι ο «Τίγρης» πρέπει να εμπλακεί και οικονομικά (αν δεν το έχει κάνει εμμέσως ήδη) αφού όλοι όσοι προσμένουν την αναγέννηση της Α.Ε.Κ. με αυτόν μπροστάρη το περιμένουν και μάλιστα κάποιοι αναρωτιούνται γιατί δεν το πράττει. Για μας η σωστή αντιμετώπιση δεν σχετίζεται με το αν πρέπει να εμπλακεί ο «Τίγρης» ή όχι, αλλά με το χρονικό σημείο της εμπλοκής του καθώς όσο πιο αργά εμπλακεί τόσο περισσότερα λεφτά (ή εγγυήσεις) θ’απαιτηθούν. Είναι δηλαδή όπως με την Ελλάδα και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Αν μας είχαν φροντίσει από την αρχή θα τους είχε κοστίσει φθηνότερα. Αυτό συμβαίνει γιατί καθώς οι φήμες για οριστική χρεωκοπία εντείνονται οι πρίν υπομονετικοί πιστωτές ακολουθώντας το ένστικτο της αγέλης προσπαθούν «βάζοντας το μαχαίρι στον λαιμό» να πάρουν όσα περισσότερα μπορούν επιταχύνοντας την κατάρρευση.
Όσο δύσκολο και πολύπλοκο και αν είναι ένα πρόβλημα, όσες επιπλοκές και προκλήσεις και αν εμφανίζει η λύση του, τόσο εύκολη (αν και συνήθως οδυνηρή) είναι η σωστή τακτική επίλυσης του. Μιλάμε γι’αυτό που οι περισσότεροι γνωρίζουμε σαν «καθαρές λύσεις» ή ακόμη και σαν «παστρικές δουλειές». Πρέπει δηλαδή ο τρόπος επίλυσης του προβλήματος (η τακτική που θ’ακολουθηθεί) να εξασφαλίζει ότι το πρόβλημα λύθηκε οριστικά και πως δεν θα εμφανιστεί ξανά (άρα και δεν θ’ απαιτηθεί νέα προσπάθεια επίλυσης).
Στην περίπτωση που ακόμη και τώρα κάποιοι δεν το έχουν καταλάβει να το κάνουμε «πιό λιανά»:
- Πρέπει να κοπούν μαχαίρι όλοι οι δεσμοί με τις παθογενείς καταστάσεις του παρελθόντος που μας έφεραν ως εδώ.
- Δεν πρέπει να υπάρξει κανένας και για κανέναν λόγο συμβιβασμός με πρόσωπα και καταστάσεις που μας πλήγωσαν.
- Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι δεν υπάρχει «επετηρίδα» ή «σειρά διαδοχής» στη διοίκηση του Σωματείου.
Τα υπόλοιπα «θα έρθουν μόνα τους» άπαξ και αποδεχτούμε την αναγκαιότητα όλων των παραπάνω.
Υ.Γ. Το επίθετο «παστρικός» αν και σημαίνει καθαρός, χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν ως βρισιά από ανθρώπους αγράμματους αλλά με ισχυρή θρησκευτική πίστη. Έλαβε το νόημα της βρισιάς (αντίστοιχη της «πουτάνας») εξαιτίας της χρήσης της από τις γυναίκες της «κυρίως Ελλάδας» οι οποίες καθότι πλένονταν μιά φορά το μήνα (και αν) ένοιωθαν ν’απειλούνται από τις Σμυρνιές οι οποίες όντας καθαρότερες (παστρικές) μύριζαν ομορφότερα και σαγήνευαν τους άντρες τους. Έτσι παρότι οι Σμυρνιές ήταν ανέστιες (είχαν χάσει τα σπίτια τους εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής) και βρίσκονταν για τον λόγο αυτόν σε μειονεκτικότερη θέση γίνονταν στόχοι των κομπλεξικών και κακεντρεχών σχολίων των «καλών και πιστών» γυναικών οι οποίες επειδή είχαν διδαχθεί ότι το σώμα ήταν συνώνυμο της αμαρτίας, αμελούσαν αυτό που θα έπρεπε να φροντίζουν.
9 Δεκέμβρη 2014.
παρατηρητήριο.
