Προφανώς, είναι ευκολότερη η δραματοποίηση ενός συγκεκριμένου συμβάντος ή μιας σχετικά μικρής περιόδου παρά η μεταφορά 3,5 δεκαετιών. Επιπλέον, ένα ερώτημα που τίθεται είναι σχετικά με το μέγεθος των ηρώων. Σε μια ταινία που διηγείται μια αθλητική ιστορία το ζήτημα που τίθεται είναι αν οι συγκεκριμένοι ήρωες είναι μεγαλύτερο μέγεθος από την ομάδα τους. Ακόμη περισσότερο όταν βασικός πρωταγωνιστής φαίνεται να είναι ο ιδιοκτήτης-χρηματοδότης της ομάδας.
Φυσικά, τη μεγαλύτερη βαρύτητα την έχει αυτός που παραγγέλνει (και πληρώνει) την ταινία. Μ’ αυτή και μόνη την κίνηση θέτει «τους όρους του παιχνιδιού» ακόμη και αν σε λεκτικό επίπεδο έχει αφήσει πλήρη ελευθερία κινήσεων στον σκηνοθέτη. Ο οποίος σκηνοθέτης είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες επιτυχίας (ή αποτυχίας) μιας ταινίας. Ο τρόπος με τον οποίο θα επιλέξει να διηγηθεί την ιστορία είναι σημαντικός για την εισπρακτική επιτυχία ή αποτυχία της ταινίας.
Βέβαια, σε μια αθλητικού ενδιαφέροντος ταινία οι εισπράξεις αποδεικνύουν τη «δίψα» του κοινού να την παρακολουθήσει και έτσι αποτελούν μια έμμεση ένδειξη της επιρροής της ομάδας στον κόσμο. Ακόμη περισσότερο όταν έχει προηγηθεί μια άλλη παρόμοια ταινία και έτσι υπάρχει «μέτρο σύγκρισης» το οποίο η νέα ταινία καλείται να ξεπεράσει.
Η πρώτη αθλητικού ενδιαφέροντος ταινία που βγήκε στις αίθουσες ήταν αυτή της μπασκετικής Α.Ε.Κ. με τίτλο «1968» η οποία δραματοποιεί την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1968. Η ταινία προβλήθηκε στα 50χρονα το 2018 και «έκοψε» 105.651 εισιτήρια (για την ανάλυση πατήστε εδώ).
Την επιτυχία του «1968» ζήλεψε ο Δ. Γιαννακόπουλος ο οποίος παράγγειλε το «Ταξίδι στ’ αστέρια» (βλέπε εδώ). Ωστόσο, με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν διαθέσιμα η επιτυχία της ήταν πενιχρή ή για να το πούμε όπως είναι: η αποτυχία της ήταν παταγώδης (βλέπε εδώ). Δεδομένου ότι για τις επόμενες εβδομάδες δεν βρέθηκαν στοιχεία για τα εισιτήρια της και επειδή για τις κινηματογραφικές αίθουσες η προβολή ταινιών είναι επιχείρηση προκύπτει ότι «η ταινία κατέβηκε».
Φυσικά, η σύγκριση μεταξύ των δύο ταινιών είναι άδικη και άνιση και γι’ αυτό δεν έχει κάποιο νόημα. Μας βοηθά, όμως, ν’ στοχαστούμε σχετικά με το κεντρικό ζήτημα όσον αφορά τη μυθοπλασία αθλητικών γεγονότων και ομάδων. Με απλά λόγια θέτει το ερώτημα αν μια ταινία ενδιαφέρει και πόσο τους οπαδούς της ομάδας. Ακόμη περισσότερο όταν ουσιαστικά πυρήνας της είναι η οικογένεια-ιδιοκτήτης της. Ή για να το πούμε ακόμη πιο απλά:
Πόσα εισιτήρια κόβουν οι Γιαννακόπουλοι;
10 Ιούνη 2022
«ππουθενάδες».
