Εκτός του αγώνα της Κρήτης ο οποίος διεξαγόταν μεταξύ δύο άλλοτε «συνδεδεμένων» ομάδων, ο αγώνας της Ριζούπολης είχε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και τον μεγαλύτερο συντελεστή δυσκολίας. Μη ξεχνάμε πως ήταν ο πρώτος εντός έδρας της χρονιάς για την Α.Ε.Κ. σ’ ένα γήπεδο δίπλα στα «άγια χώματα» της Ν. Φιλαδέλφειας. Δε ‘πα να είχε κερδίσει μια εβδομάδα πριν τη Λαμία με 3-0; Όλοι μας γνωρίζουμε πως πρώτα πεθαίνομε και ΜΕΤΑ μας εγκαταλείπει το χούι. Έτσι εκεί που στον αγωνιστικό χώρο της Ριζούπολης οι οπαδοί της περίμεναν να δουν μια ΑΕΚάρα με τις νέες ριγέ (τιγρέ) φανέλες να σκορπά τον Βόλο του Μπέου είδαν μια ομάδα από την περσυνή σεζόν. Για άλλη μια φορά η Α.Ε.Κ. με την εμφάνιση και το αποτέλεσμα μας έβαλε στην διαδικασία να βρίσκουμε νέο περιεχόμενο στα «Α» και «Κ» του ονόματος της που να ταιριάζουν μ’ αυτά που βλέπουμε και βιώνουμε.
Ο Άρης στο Αγρίνιο δεν ξεκίνησε καλά και βρέθηκε από το 15’ πίσω στο σκορ. Ωστόσο, από τη στιγμή που μέσα σε 5’ κατάφερε να ισοφαρίσει έδωσε για λίγο την εντύπωση πως αν δεν κατάφερνε να φύγει με το 3ποντο από το Αγρίνιο, τουλάχιστον δεν θα έχανε. Δυστυχώς για τους «κιτρινόμαυρους» της Θεσσαλονίκης ο Παναιτωλικός κατάφερε στο β’ ημίχρονο να κάνει το παιχνίδι του και σημειώνοντας δύο ακόμη τέρματα να πάρει μια εμφατική νίκη με 3-1. Αν, όμως, για την ομάδα του Αγρινίου η νίκη αυτή ήταν εμφατική για την ομάδα του Άρεως η ήττα σηματοδότησε (σύμφωνα με τον Καρυπίδη) μια παταγώδη αποτυχία που οδήγησε στην απόλυση του προπονητή.
Δύο ώρες αργότερα ο φιλόδοξος φέτος Π.Α.Ο. αγωνιζόταν στο Ηράκλειο απέναντι στον Ο.Φ.Η. Προκειμένου να κεφαλαιοποιήσει την περσυνή έξοδο στην Ευρώπη και να διατηρήσει το καλό κλίμα η «ομάδα του Αλαφούζου» όφειλε να φύγει νικήτρια από τη Μεγαλόνησο. Κάτι που όπως αποδείχτηκε με την απόδοση της στο α’ ημίχρονο και τα δύο γκολ που πέτυχε δεν ήταν τόσο δύσκολο. Έτσι, η δεύτερη νίκη στο Πρωτάθλημα τον έφερε προσωρινά στην πρώτη θέση σκορπίζοντας αισιοδοξία για το μέλλον. Αισιοδοξία που θα πρέπει ν’ ανανεώνει κάθε αγωνιστική.
Μισή ώρα μετά τον Π.Α.Ο. ο «Γαύρος του Βορρά» υποδεχόταν τον Ατρόμητο. Επειδή πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι και σ’ αυτό το παιχνίδι η «ομάδα του Σαββίδη» μας έδειξε ότι και πέρυσι. Προηγήθηκε, ισοφαρίστηκε για να βρει το νικητήριο γκολ κυριολεκτικά στην εκπνοή. Μπορεί να μην κερδίζει εύκολα, αλλά ακόμη και όταν προβληματίζεται μπορεί να βρεί ένα γκολ στο τέλος ειδικά στο γήπεδο του (όχι όπως η Α.Ε.Κ.). με τη δεύτερη νίκη του στο Πρωτάθλημα έπιασε τον Π.Α.Ο. στην κορυφή περιμένοντας να δει τι θα έκανε την επομένη ο «γνήσιος Γαύρος» στην Τρίπολη.
Την Δευτέρα το παιχνίδι της Τρίπολης ήταν το τελευταίο της 2ης αγωνιστικής. Ο Πρωταθλητής έπρεπε απλά να επιβεβαιώσει την θεωρητική του ανωτερότητα επικρατώντας του τοπικού Αστέρα. Ο αγωνιστικός χώρος ήταν ιδανικός, οπότε η θεωρητική ποιότητα της «ομάδας του Βαγγέλα» θα έπρεπε να βγει κατά την διάρκεια του αγώνα. Ωστόσο, στην πράξη δεν επιβεβαιώθηκε η θεωρία και ο «γνήσιος Γαύρος» κόλλησε στο 0-0 και αν δεν είχε την διαιτητική εύνοια θα έφευγε και ηττημένος.
Στο τέλος της 2ης αγωνιστικής ο απολογισμός ήταν 2 νίκες, 1 ισοπαλία και 2 ήττες. Από βαθμολογικής άποψης συνεχίζουν με το απόλυτο μόνον οι Π.Α.Ο. και «Γαύρος του Βορρά», την ώρα που ο «γνήσιος Γαύρος» έμεινε 2β. πίσω τους και οι Α.Ε.Κ. και Άρης 3β. Από δω και πέρα υπάρχουν δύο ξεχωριστά ερωτήματα. Το ένα είναι πόσο καιρό ακόμα θα συνεχίσουν νικηφόρα οι δύο πρωτοπόροι. Το δεύτερο είναι αν οι άλλοι τρείς που έμειναν πίσω θα καταφέρουν να μειώσουν την διαφορά από την κορυφή ή αν αντίθετα αυτή θ’ αυξηθεί.
30 Αυγούστου 2022
«πουθενάδες».
