Μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα υπήρξαν δύο θάνατοι εργαζομένων. Ο χρονικά τελευταίος αφορά έναν 46χρονο ο οποίος τυπικά ήταν ανεπάγγελτος, ενώ στην πράξη έκανε θελήματα με το ποδήλατο του για καταστηματάρχες της Χαλκίδας (βλέπε εδώ & εδώ). Φέρεται να υπέφερε από μια σειρά «υποκείμενων νοσημάτων» εξαιτίας του νανισμού του, τα οποία σε συνδυασμό με την υψηλή θερμοκρασία τον οδήγησαν στον θάνατο. Όσο τραγικός και αν είναι ο θάνατος του (όπως και οποιουδήποτε άλλωστε) δεν προκύπτει κάποια «εργοδοτική αυθαιρεσία».
Ο συνδυασμός των πληροφοριών που έχουμε ως τώρα: πολλά υποκείμενα νοσήματα, ευκαιριακή στο πόδι απασχόληση, ζούσε με την οικογένεια του παρότι 46 ετών και δεν είχε δημιουργήσει δική του οικογένεια μας δίνει την εικόνα κάποιου που οι εργοδότες δεν θεωρούσαν ικανό για μόνιμη απασχόληση. Το γεγονός ότι βιοποριζόταν ως ντελιβεράς δεν τον κάνει εργαζόμενο για τον οποίο ένας εργοδότης είναι υπόλογος. Αυτό θα έπρεπε να το γνωρίζει ο εκπρόσωπος της Γ.Σ.Ε.Ε. ο οποίος για τους δικούς του λόγους έσπευσε να εκμεταλλευτεί το περιστατικό (βλέπε εδώ)▪ εκτός αν γνωρίζει καλύτερα από την οικογένεια του θανόντα (ο πατέρας του οποίου βεβαιώνει ότι δεν ήταν ντελιβεράς).
Ανεξάρτητα από το αν ήταν κανονικός ή παράτυπος ντελιβεράς το ζήτημα είναι πως και εργοδοτική πίεση και αυθαιρεσία υπάρχει, αλλά ταυτόχρονα για να συνεχίζει να υπάρχει αυτό σημαίνει πως υπάρχουν επίσης εργαζόμενοι που βάζουν την υγεία τους σε δεύτερο πλάνο. Γιατί, το τανγκό χρειάζεται δύο. Πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν επιχειρήσεις που δεν διαθέτουν τον σωστό εξοπλισμό στους εργαζόμενους τους, θέτοντας τη ζωή τους σε κίνδυνο.
Τέτοια ακριβώς περίπτωση είναι αυτή του οπαδού της Α.Ε.Κ. και σεκιουριτά Πάρη Βάκη 54 ετών. Σύμφωνα με τον γιο του ο εξοπλισμός του ήταν ελλιπής (δεν του είχε χορηγηθεί αλεξίσφαιρο γιλέκο), ήταν μόνος του και στο αυτοκίνητο που του είχε διατεθεί δεν υπήρχε δυνατότητα κλήσης για βοήθεια σε περίπτωση ανάγκης. Ωστόσο, το αλεξίσφαιρο γιλέκο (που δεν είχε) δεν θα τον είχε σώσει αφού οι φονιάδες του τον χτύπησαν στο κεφάλι. Ίσως, να είχε κάποιες ελπίδες αν τον είχαν βρει νωρίτερα (βλέπε εδώ). Από το ρεπορτάζ προκύπτει πως η ζωή του εκτιμήθηκε ότι αξίζει πάνω-κάτω 30.000 Ευρώ όσο και η αξία των χαλκοσωλήνων που έκλεψαν οι Ρομά (υπάρχει αμφιβολία για την ταυτότητα των «ληστών μετά φόνου»;).
Ενώ στην περίπτωση του Βάκη υπάρχει μια σειρά σκόπιμων εγκληματικών παραλείψεων για να κρατηθεί χαμηλά το κόστος παροχής της προσφερόμενης υπηρεσίας δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε και να υποτιμούμε την μη καταπολέμηση της εγκληματικότητας που προέρχεται από τους Ρομά καθώς και τη μόνιμη κάλυψη που τους προσφέρουν συγκεκριμένοι πολιτικοί χώροι. Ο Βάκης ήταν «ιδεολόγος». Πιθανόν να ήταν πιο ευαίσθητος απ’ όσο σηκώνει η εποχή μας. Το 2015 είχε κάνει 6ημερη απεργία πείνας στο οικόπεδο τότε που σήμερα φιλοξενεί το νέο γήπεδο της Α.Ε.Κ. με την οποία ήθελε να πιέσει την επίσπευση των διαδικασιών για το χτίσιμο του νέου γηπέδου (βλέπε εδώ).
Οι δύο θάνατοι σχετίζονται με την παροχή «φθηνής εργασίας» προκειμένου να κρατηθεί χαμηλά το κόστος λειτουργίας έτσι ώστε ν’ αντέξουν οι επιχειρήσεις τον ανταγωνισμό. Και οι θάνατοι είναι ότι πρέπει για τους «δικαιωματιστές». Αυτός του άτυπου ντελιβερά της Χαλκίδας είναι ότι πρέπει για να ξιφουλκήσουν κατά των κακών εργοδοτών και της εν πράγμασι ανασφάλιστης εργασίας (έστω και της ευκαιριακής). Ο θάνατος του ΑΕΚτζή σεκιουριτά είναι ότι πρέπει για να κατακεραυνώσουν την κακιά εταιρεία που δεν του παρείχε τον σωστό εξοπλισμό. Φυσικά, δεν πρόκειται ν’ ασχοληθούν με τους φονιάδες του γιατί αν το κάνουν θα απο-θυματοποιήσουν αυτούς που παραδοσιακά δικαιολογούν και καλύπτουν για τα πάντα.
Στην περίπτωση του Βάκη οι «δικαιωματιστές» σωπαίνουν. Τα αδέρφια του τον αποχαιρετούν με μια λιτή και μεστή ανακοίνωση (βλέπε εδώ). Απομένει ο όπως του αξίζει αποχαιρετισμός στο πρώτο εντός έδρας παιχνίδι της χρονιάς. Στο κάτω-κάτω έκανε απεργία πείνας για ν’ αρχίσει το χτίσιμο του νέου μας γηπέδου.
28 Ιούλη 2023
«πουθενάς 1».
