
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΟΨΗ;
(Ή ΑΡΧΙΣΕ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ;)
Υπάρχουν φορές που είναι δύσκολο να καταλάβεις αν όσα λέει ή γράφει ένας δημοσιογράφος είναι μόνο η άποψη του ή αν υποκρύπτεται ένας «πόλεμος παρασκηνίου». Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχουν συγκυρίες στις οποίες η άποψη ενός δημοσιογράφου να εξυπηρετεί τον «πόλεμο παρασκηνίου» που είτε ξεκινά είτε βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Σε κάθε μεταβατική περίοδο όταν αλλάζουν ιδιοκτήτες και στελέχη υπάρχει αρκετή διαμάχη. Γιατί απλά δεν γίνεται όλοι να είναι ευχαριστημένοι είτε με το αποτέλεσμα είτε με τον τρόπο που αυτό επιτεύχθηκε.
Έτσι και στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. που από τα χέρια του Μελισανίδη πέρασε σ’ αυτά του Μάριου Ηλιόπουλου. Ο νέος ιδιοκτήτης προχώρησε σε κάποιες αλλαγές όπως π.χ. αυτή του Οικονομικού Διευθυντή. Προκειμένου να νοιώθει όσο άνετα γίνεται έβαλε έναν πολύ δικό του άνθρωπο στην Π.Α.Ε. και μάλιστα στο πόστο των Ακαδημιών. Ο άνθρωπος αυτός είναι ο ξάδερφος του Αντώνης Ηλιόπουλος για τον οποίο έχουμε γράψει (βλέπε εδώ & εδώ). Για την προϊστορία του στην Α.Ε.Κ. και τη μέχρι εκείνη τη στιγμή επαγγελματική του δραστηριότητα διαβάστε εδώ & εδώ.
Δεν γνωρίζω κατά πόσο η ενασχόληση του την περίοδο του Θωμά Μαύρου στην πρώην Π.Α.Ε. αποτελεί ενός είδους εμπειρία για τον σημερινό του ρόλο. Ωστόσο, δεν τον θεωρώ τόσο άσχετο όσο ο Βασίλης Βέργης (βλέπε εδώ) ο οποίος μέχρι πρόσφατα είχε τον ρόλο του υμνητή του Μελισανίδη. Επίσης, δεν έχω ιδέα γιοατί ο Αντώνης είναι από το παρελθόν τόσο «κολλημένος» (στα όρια της προκατάληψης) με τον Τζιμπούρ. Το ζήτημα είναι πως με αυτόν χειρίστηκαν τρις φετινές μεταγραφές της ομάδας.
Προφανώς, σχετικά με την επάρκεια του Ράφικ ως μάνατζερ είναι άλλοι σε θέση να μας διαφωτίσουν. Σε κάθε περίπτωση δεν γίνεται να μη συμφωνήσω πως η επικοινωνιακή διαχείριση των μεταγραφών ήταν τουλάχιστον αποτυχημένη. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι πάντα στις μεταγραφικές περιόδους ακούγονται «βαριά» ονόματα για να καταλήξουμε τις περισσότερες φορές σε μια «λύση ανάγκης» ή σε μια μεταγραφή μεγάλου ονόματος σε αντίστοιχα μεγάλη ηλικία.
1+1=2. Οπότε πρακτικά το ζήτημα είναι πόσο τυχερός και αποτελεσματικός θ’ αποδειχθεί ο Πιερό. Γιατί με δεδομένα τα προβλήματα του Γκαρσία (τα οποία είναι και ο λόγος που δεν πήρε μεταγραφή σ’ άλλη ομάδα φέρνοντας λεφτά στο ταμείο της Π.Α.Ε.) αν ο Πιερό δεν βγει «λίρα 100» τα γραπτά του Βέργη θα είναι το μικρότερο των κακών για την Α.Ε.Κ.
Ωστόσο, δεν μπορώ να μην επανέρθω στο ερώτημα που έθεσα με τον τίτλο και τον υπότιτλο του σημερινού κειμένου: το κείμενο του Βέργη είναι μόνο η δημοσιογραφική του άποψη ή εντάσσεται στο πλαίσιο ενός «πολέμου παρασκηνίου» μεταξύ του πρώην και του νυν ιδιοκτήτη; Το πιθανότερο είναι να μην πάρουμε απάντηση, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
13 Σεπτέμβρη 2024
«πουθενάς 1»