Οι χορηγοί αθλητών και των αθλητικών συλλόγων είναι δύο ειδών: οι «χορηγοί εθνικής εμβέλειας» (π.χ. Ο.Τ.Ε.) και οι «χορηγοί τοπικής εμβέλειας» (τοπικές επιχειρήσεις). Οι πρώτοι ενδιαφέρονται να διαφημιστούν στο σύνολο της χώρας και γι’ αυτό επιλέγουν είτε να χορηγήσουν τις «μεγάλες ομάδες» είτε τ’ αντίστοιχα πρωταθλήματα. Οι «χορηγοί τοπικής εμβέλειας» μπορούν να δώσουν χορηγίες μόνο στις ομάδες της περιφέρειας στην οποία είτε δραστηριοποιούνται αποκλειστικά είτε έχουν την έδρα τους. Τρείς τέτοιες εταιρείες θα σας παρουσιάσουμε σήμερα.
Χαρίλαος Τρικούπης – Μεσολόγγι (BAXI).
Η ομάδα μπορεί να ονομάζεται «Χαρίλαος Τρικούπης», ωστόσο ο χορηγός της διάλεξε να κατέβει στην Α1 ως «Μεσολόγγι» (άλλωστε οι Τρικούπηδες ήταν από το Μεσολόγγι). Χορηγός της ομάδας είναι η BAXI HELLAS αντιπρόσωπος στην Χώρα μας μιας Ιταλικής εταιρείας η οποία αν και αρχικά ιδρύθηκε από μια Αυστριακή οικογένεια στην διάρκεια των ετών έχει αλλάξει αρκετούς ιδιοκτήτες με τελευταίο τον Βρετανική όμιλο BAXI (βλέπε εδώ). Η Ελληνική αντιπροσωπεία της BAXI είναι μια «οικογενειακή επιχείρηση» όπως προκύπτει από την σύνθεση του Δ.Σ. στο Γ.Ε.ΜΗ.
Η εταιρεία (ΥΔΡΟΜΑΡΙΝ Α.Ε.) αν και έχει την έδρα της στο Αιγάλεω επέλεξε να χορηγήσει την ομάδα του Μεσολογγίου. Είτε αυτό συνέβη λόγω καταγωγής του Έλληνα αντιπροσώπου είτε από οποιαδήποτε άλλη αιτία το ζήτημα είναι πως με βάση τον Ισολογισμό του 2019 πρόκειται για μια απόλυτα κοντρολαρισμένη εταιρεία (με τα θέματα που εντοπίζει ο Ορκωτός Ελεγκτής) για την βιωσιμότητα της οποίας στο τέλος του 2019 δεν υπήρχε η παραμικρή υποψία. Άλλωστε η ζήτηση για λέβητες και συστήματα θέρμανσης είναι συνεχής. Βέβαια, από την άποψη της εταιρείας το ζήτημα είναι πόσο ανταποδοτική θα είναι γι’ αυτή η χορηγία.
Λαύριο (MEGA BOLT).
Η MEGA BOLT Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε. (βλέπε εδώ) είναι μια εταιρεία που εδρεύει στην Κερατέα και αντικείμενο της είναι τα «συστήματα στήριξης και διάτρησης», δηλαδή οι βίδες. Συνεπώς, για τη συγκεκριμένη εταιρεία ήταν μονόδρομος η χορηγία στην ομάδα του Λαυρίου. Στην περίπτωση αυτή έχουμε ένα κλασικό παράδειγμα μιας «χορηγίας τοπικής εμβέλειας».
Από τον Ισολογισμό του 2019 προκύπτει πως και αυτή η εταιρεία είναι απόλυτα κοντρολαρισμένη (τουλάχιστον αυτό ίσχυε μέχρι και τον Δεκέμβρη του 2019), η οποία (όπως άλλωστε και οι υπόλοιπες) μόνο να κερδίσει μπορεί μέσω της τηλεοπτικής προβολής των αγώνων του Λαυρίου. Τώρα, πόσο κερδισμένη θα βγει αυτό μένει να το δούμε προσεχώς.
ΛΑΡΙΣΑ (BREAD FACTORY).
Σε συνοικιακό επίπεδο η εξέλιξη ενός παραδοσιακού φούρνου δεν μπορεί να ξεφύγει πέρα από την παρασκευή καφέδων ή/και το μαγείρεμα «σπιτικού φαγητού». Αν, όμως, υπάρχει ο χώρος τότε ο παραδοσιακός φούρνος μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι σαν «πολυχώρος» στον οποίο ο πελάτης/καταναλωτής βρίσκει αρκετά περισσότερα από ψωμί, γάλα, βουτήματα και γλυκά. Αυτή είναι η περίπτωση του BREAD FACTORY χορηγού της Λάρισας.
Δυστυχώς, εκτός της κεντρικής ιστοσελίδας της επιχείρησης (βλέπε εδώ) και των λιγοστών πληροφοριών που προκύπτουν από την εταιρική της μερίδα στο Γ.Ε.ΜΗ. (βλέπε εδώ) δεν μπορούμε να έχουμε μια άποψη για τα οικονομικά της. Το μόνο σίγουρο είναι πως η πρώην BREAD FACTORY ΜΟΣΧΑΤΟΥ λύθηκε και εκκαθαρίστηκε και πως σήμερα με τον τίτλο αυτό υπάρχει μόνο η BREAD FACTORY ΠΕΙΡΑΙΑ, της οποίας η ζωή ξεκίνησε στις 18 Ιούνη 2018 και τον Νοέμβρη του ίδιου χρόνου μετετράπη από Ο.Ε. σε Ε.Ε.
ΚΟΛΟΣΣΟΣ (H HOTELS).
Στην περίπτωση του Κολοσσού Ρόδου η χορηγία της H HOTELS (όμιλος Χατζηλαζάρου) είναι μακροχρόνια και «τοπικής εμβέλειας» μεν, αλλά από μια μεγάλη τοπική εταιρεία. Δεδομένου του μεγέθους και του αντικειμένου της εταιρείας σε μια ομαλή περίοδο χωρίς τα προβλήματα που δημιούργησε η πανδημία του κορονοϊού η χορηγία φαίνεται σίγουρη. Όπως προκύπτει και από το Γ.Ε.ΜΗ. η επιχείρηση (προφανώς και ο όμιλος) είναι ακόμα μια «οικογενειακή επιχείρηση».
Εκτός της εταιρικής ιστοσελίδας (βλέπε εδώ) μπορούμε να έχουμε άποψη για τα οικονομικά τόσο της ίδιας της επιχείρησης όσο και του ομίλου από τον τελευταίο δημοσιευμένο Ισολογισμό της για το 2019. Από αυτόν προκύπτει η εικόνα μιας κερδοφόρας (μέχρι την πανδημία του κορονοϊού) εταιρείας η οποία βρίσκεται υπό οικογενειακή ιδιοκτησία και διοίκηση για την βιωσιμότητα της οποίας δεν τίθεται αμφισβήτηση (παρά μόνον αν συνεχιστεί για καιρό η παρούσα κατάσταση).
ΙΩΝΙΚΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ (HELLENIC COIN).
Ο χορηγός του Ιωνικού Νικαίας (από εκεί που ξεκίνησε ο Γιαννάκης) έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ’ όλους εξαιτίας του αντικειμένου δραστηριότητας του. Γι’ αυτό και τον άφησα τελευταίο. Πρόκειται για την HELLENIC COIN 2015, η οποία όπως μαρτυρεί και η φίρμα της ιδρύθηκε το 2015. Η εταιρεία δραστηριοποιείται στον «παρα-τραπεζικό κλάδα» καλύπτοντας το μέχρι σήμερα νομικό κενό που έχουν προκαλέσει οι τεχνολογικές εξελίξεις στον χώρο των ηλεκτρονικών συναλλαγών. Συγκεκριμένα προσφέρει τραπεζικού τύπου υπηρεσίες χωρίς να είναι εποπτευόμενη από την ΤτΕ. Ως επιχείρηση είναι κάτι αντίστοιχο με την VIVA μόνο που απ’ ότι φαίνεται έχει αρκετά λιγότερους πελάτες.
Σύμφωνα με την εταιρική ιστοσελίδα της (βλέπε εδώ) η εταιρεία «εξορύσσει» κρυπτονόμισμα και έτσι μπορεί κάποιος να «επενδύσει» σ’ αυτή. Όποιος θέλει μπορεί απλά να κατεβάσει το «ηλεκτρονικό πορτοφόλι» της και να το χρησιμοποιήσει στις ηλεκτρονικές του συναλλαγές, αρκεί να υπάρχει κάποια πρόθυμη επιχείρηση ν’ αποδεχτεί πληρωμή σε κρυπτονόμισμα. Όπως σημειώνει και η HELLENIC COIN ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε συναλλαγές με κρυπτονόμισμα έγκειται στην μεγάλη αυξομείωση από μέρα σε μέρα της τιμής του. Μέχρι στιγμής δεν μπόρεσα να εντοπίσω κάποια εταιρική μερίδα της στο Γ.Ε.ΜΗ. και οποιαδήποτε πληροφορία για τα οικονομικά της.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Βαγγέλης Τσάπας ο οποίος είχε εμπλακεί (και συνεχίζει λόγω ανυπαρξίας άλλης λύσης να εμπλέκεται) με τα διοικητικά της ομάδας (βλέπε εδώ) είναι ο ιδρυτής και ο Διευθύνων Σύμβουλος της (βλέπε εδώ). Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να γνωρίζαμε τι προσδοκά η συγκεκριμένη επιχείρηση από τη συγκεκριμένη χορηγία. Ενδεχομένως να μην προσδοκά πολλά, αλλά να μην είχε να χάσει και κάτι μιας και γι’ αυτή τη σεζόν ο Τσάπας ήταν αναγκασμένος να «βάλει πλάτη». Αν έτσι έχει η κατάσταση φαίνεται πως σήμερα μια ομάδα της Α1 η οποία κατά δήλωση του ανθρώπου που έκανε σ’ αυτή κουμάντο «δεν χρωστά ούτε Ευρώ» και παρά το γεγονός αυτό ΔΕΝ καταφέρνει να προσελκύσει το ενδιαφέρον κάποιου «επενδυτή». Έτσι καταλήγει να εγκλωβίζει για πολλά χρόνια όποιον δείχνει έστω και το παραμικρό ενδιαφέρον, ο οποίος όταν κάποια στιγμή θελήσει ν’ απεγκλωβιστεί μπορεί να το επιτύχει μόνο εγκαταλείποντας τη στη τύχη της.
Στο σημείο αυτό κλείνει το μίνι αφιέρωμα στους χορηγούς των ομάδων της Α1. Χορηγούς διαφορετικούς από τους συνηθισμένους (οι οποίοι στη σημερινή συγκυρία ανήκουν στις στοιχηματικές εταιρείες). Θα επανέλθω στο ζήτημα όταν (και εφόσον) βρω οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με την HELLENIC COIN, η οποία όπως και να το κάνουμε είναι μακράν της δεύτερης η πιο ενδιαφέρουσα εταιρεία-χορηγός της κατηγορίας.
Ο χορηγός των διαιτητών.
Κανένα αφιέρωμα στους χορηγούς της Α1 δεν θα μπορούσε να είναι πλήρες χωρίς αναφορά-παρουσίαση στον μόνιμο χορηγό των τελευταίων ετών την PALAPLAST, η οποία χορηγεί τους διαιτητές. Η εν λόγω εταιρεία έχει ιστορία 40 ετών στην κατασκευή πλαστικών σωλήνων και εξαρτημάτων τους. Εδρεύει στην ΒΙ.ΠΕ. Θεσσαλονίκης στην Σίνδο (για περισσότερα βλέπε την εταιρική της ιστοσελίδα). Όπως προκύπτει από την εταιρική της μερίδα στο Γ.Ε.ΜΗ. πρόκειται για μια «οικογενειακή επιχείρηση».
Από τον Ισολογισμό του 2019 προκύπτει η εικόνα μιας υγιούς κερδοφόρας επιχείρησης για την βιωσιμότητα της οποίας δεν υπάρχει κάποια αβεβαιότητα.
Συμπέρασμα.
Εκτός των στοιχηματικών εταιρειών που χορηγούν τόσο τις ομάδες όσο και το ίδιο το Πρωτάθλημα της Α1, οι υπόλοιπες εταιρείες-χορηγοί είναι «οικογενειακές επιχειρήσεις». Από τις 6 επιχειρήσεις (5 ομάδων συν 1 των διαιτητών) και με βάση τα οικονομικά στοιχεία των τεσσάρων (δεν έχουμε εικόνα για τις BREAD FACTORY & HELLENIC COIN) προκύπτει ότι αυτές εκτός του «οικογενειακού» τους χαρακτήρα είναι από οικονομική άποψη κοντρολαρισμένες και (για την ώρα και με βάση τη συγκυρία) «υγιείς». Αυτό από μόνο του είναι ιδιαίτερα σημαντικό και ελπιδοφόρο όχι μόνο επειδή υπάρχουν τέτοιου είδους επιχειρήσεις, αλλά και γιατί οι χορηγίες τους αποδεικνύουν το έμπρακτο ενδιαφέρον τους και την αλληλεπίδραση με την τοπική κοινωνία των ομάδων τις οποίες χορηγούν.
Από την άλλη για τις ίδιες τις χορηγούμενες ομάδες η ύπαρξη και το ενδιαφέρον των επιχειρήσεων αυτών είναι ιδιαιτέρως σημαντικό μιας και η χορηγία αποτελεί σημαντικό οικονομικό πόρο τους. Έτσι, όσο οι επιχειρήσεις αυτές παραμένουν υπό «οικογενειακό έλεγχο και διοίκηση» τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες για τις ομάδες να συνεχίσουν τη συνεργασία μαζί τους (αν δεν χειροτερεύσουν βέβαια οι οικονομικές συνθήκες) μιας και ο «οικογενειακός έλεγχος και η διοίκηση» αποτελούν εγγύηση για συνετή διαχείριση.
Σε κάθε περίπτωση η ύπαρξη χορηγιών από επιχειρήσεις της «πραγματικής οικονομίας» και όχι αυτής του τζόγου είναι αυτό που χρειάζονται αφενός οι μικρότερης (τοπικής) εμβέλειας ομάδες και αφετέρου ο αθλητισμός στην «περιφέρεια». Το οξύμωρο της περίπτωσης είναι πως οι κεντρικές χορηγίες όπως αυτή της Ε.Ρ.Τ. και μιας στοιχηματικής σε συνδυασμό με την μετάδοση των αγώνων δίνει ενδεχομένως μια μικρή βοήθεια στις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις που παρουσιάσαμε παραπάνω. Μακάρι, το μέλλον αυτών των επιχειρήσεων να είναι ρόδινο και οι χορηγίες τους στις ομάδες να συνεχιστούν για πολλά ακόμη χρόνια.
12 Δεκέμβρη 2020
«πανταχού παρών1».