Aetofolia

ΤΙ ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ ΨΗΦΙΣΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΕ «ΌΧΙ» ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΛΗ 2015
(ΨΕΥΔΟ-ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΈΚΟ)

Καθημερινά αναρωτιόμαστε για το «πραγματικό» νόημα όσων γίνονται τόσο από εμάς όσο και από τους άλλους γύρω μας. Τις περισσότερες φορές δεν είμαστε σε θέση να καταλάβουμε με ακρίβεια γιατί κάποιος έκανε κάτι (ενώ θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο ή να μην κάνει απολύτως τίποτα) και περιμένουμε το κίνητρο να μας αποκαλυφθεί με το πέρασμα του χρόνου. Κάποιες φορές «πονοκεφαλιάζουμε» προσπαθώντας να «βγάλουμε άκρη» είτε γιατί δεν αντέχουμε να περιμένουμε, είτε γιατί πρέπει να έχουμε αυτή την πληροφορία για να πάρουμε τις δικές μας αποφάσεις. Το πρόβλημα εντείνεται όταν λόγω της αλληλεπίδρασης μεταξύ διαφορετικών και ξεχωριστών (φαινομενικά) πεδίων απαιτείται περισυλλογή για να εκτιμηθούν στο σύνολο τους οι επιπτώσεις (αποτελέσματα) μιας πράξης.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΚΑΤΑΝΤΟΥΝ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΕΣ
(ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕΤΑ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ)

Όλοι οι πολιτικοί έχουν την ανάγκη να νοιώθουν αποδεκτοί. Εκτός από τον λόγο της επαγγελματικής επιβίωσης (χωρίς ψήφο δεν έχει βουλευτική ή υπουργική θέση) είναι στη μέση και η ανάγκη της αυτό-επιβεβαίωσης (ματαιοδοξία). Προκειμένου να το επιτύχουν αυτό πολλοί από τους πολιτικούς σκαρφίζονται μύρια κόλπα τα οποία αν και εφ’ όσον θεωρηθούν επιτυχημένα τα καθιερώνουν ως το προσωπικό τους στυλ. Το κυρίαρχο μοντέλο είναι αυτό του τύπου που «δεν μασάει», είναι «απλός, προσιτός και καθημερινός» και που «τα λέει καλά» (ξέρει ή φαίνεται να «ξέρει τι του γίνεται»).

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. Η «ΕΠΑΝΕΚΙΝΗΣΗ» ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΕΛΙΓΜΩΝ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Στην δεκαετία του ’70 άρχισε η απορρύθμιση του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Στις χώρες όμως της καπιταλιστικής περιφέρειας οι αλλαγές αυτές άργησαν και έτσι μέχρι και τα μέσα σχεδόν της δεκαετίας του ’90 οι μεγάλες τράπεζες ήταν ακόμη Κρατικά ελεγχόμενες. Εκείνη την περίοδο ακόμα ο Διοικητής της τράπεζας που διοριζόταν από την κυβέρνηση είχε αποφασιστικό και κρίσιμο ρόλο στην λειτουργία της. Η κυβέρνηση μπορούσε με τον τρόπο αυτόν να ελέγχει την ροή της χρηματοδότησης σε εταιρείες και ιδιώτες και να την αυξάνει σε εκλογικές χρονιές και περιόδους.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ «ΞΕΝΟΙ» ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ» ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ, ΜΙΑ «ΑΙΡΕΤΙΚΗ» ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ(;) ΕΙΔΗΣΗ.

Μπορεί να ισχύει ότι δεν πρέπει να ετεροπροσδιοριζόμαστε (δηλαδή να μην προσδιοριζόμαστε σύμφωνα με την γνώμη των άλλων για εμάς) αλλά σε ότι αφορά τις σχέσεις μας γενικότερα η γνώμη που έχουν οι άλλοι για εμάς είναι όχι μόνο χρήσιμη, αλλά και σημαντική για την επιτυχία των σκοπών μας. Δεδομένης της συγκυρίας η γνώμη των «απέξω» (ειδικά όσων παραδοσιακά είναι «υπέρ μας») είναι τόσο ένδειξη για το τι μας περιμένει εκτός των συνόρων, όσο και χρήσιμη για την περίπτωση που θα θέλαμε να την χρησιμοποιήσουμε για να βελτιωθούμε. Σήμερα θ’ αναφερθούμε σε δύο κείμενα (τα οποία και δεν θ’ αναλύσουμε) από τα οποία το μεν πρώτο είναι της LIBERATION και δεδομένου ότι δεν το υπογράφει κάποιος συντάκτης προφανώς απηχεί τις απόψεις της εφημερίδας. Το δεύτερο δημοσιεύτηκε στην GUARDIAN και υπογράφεται από τον Οικονομολόγο Ανατόλι Καλέτσκι. Επίσης θα σχολιάσουμε και μια αμφιλεγόμενη άποψη που διατυπώθηκε κατά την διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων από την Βουλευτή Κατερίνα Μάρκου που εξελέγη με το «Ποτάμι». Τέλος για κλείσιμο σας έχουμε μια είδηση (με τα δικά μας σχόλια εννοείται) η οποία ενώ σε πρώτη ανάγνωση προκαλεί θετικά συναισθήματα σε δεύτερη μάλλον προβληματίζει.

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕ ΤΟ ΔΟΛΛΑΡΙΟ Ή ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΡΟΥΒΛΙ;
(Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ)

Η ταινία με τον Γ. Κωνσταντίνου είναι εκτός από διασκεδαστική και ενδεικτική του τι κάνει κανείς για να επιζήσει. Είναι επίσης ενδεικτική (αλλά και εξόχως διδακτική) αφού δείχνει την εξάρτηση των οικονομιών που βασίζονται κυρίως στην παροχή υπηρεσιών (όπως τα κορίτσια της Τρούμπας) από τα δανεικά (τα λεφτά των ναυτών του Έκτου Στόλου).

Η σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε ως Χώρα σίγουρα δεν είναι ούτε ευχάριστη ούτε και διασκεδαστική. Ωστόσο η ανάγκη για δανεικά παραμένει η ίδια. Ακόμη κάτι που είναι κοινό στην ταινία και την σημερινή κατάσταση είναι ότι οι πολίτες της Χώρας όπως και η κοπέλα (Νίκη Λινάρδου) που ερωτεύεται ο Γ. Κωνσταντίνου παρά την ανάγκη τους για λεφτά θέλουν να νοιώθουν παράλληλα και αξιοπρεπείς. Η αξιοπρέπεια είναι η «λέξη κλειδί», η επιδίωξη της οποίας έχει οδηγήσει πολλούς σε αδιέξοδες και λάθος (εκ του αποτελέσματος) επιλογές.