Aetofolia

Α’ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟ ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑ
(ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΑΠΟΣΤΗΜΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ;)

Τυπικά έχει καταργηθεί το καθεστώς της δουλείας. Ουσιαστικά, έχει εγκαθιδρυθεί με μια σειρά από νόμους, οι οποίοι θεωρητικά ρυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις. Στην πράξη αυτό που ρυθμίζουν είναι η αγοραπωλησία ανθρώπων και η λογιστική απεικόνιση και παρακολούθηση τους. Όλο αυτό το «νομικό οπλοστάσιο» με ρυθμίσεις που αφορούν την «ενοικίαση εργαζομένων» και την αγοραπωλησία ποσοστού ποδοσφαιριστών (οι οποίοι για τις ανάγκες της λογιστικής απεικόνισης και παρακολούθησης τους αντιμετωπίζονται ως «πάγια») αποδεικνύει ξεδιάντροπα (δηλαδή, περίτρανα) πως ο άνθρωπος έχει καταντήσει κι’ αυτός πραμάτεια (όπως έγραψε και ο Σεφέρης στον «Τελευταίο Σταθμό»).

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(ΔΥΟ ΕΥΚΟΛΕΣ ΝΙΚΕΣ, ΔΥΟ ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ & ΜΙΑ ΗΤΤΑ)

Ξεκίνησε γιατί έπρεπε να ξεκινήσει και αυτό το Πρωτάθλημα με τους «Big 4» (άντε τους «Big 5» αν υπολογίσουμε κα τον Άρη) να παίζουν εντός έδρας. Πρώτος χρονικά αγωνίστηκε ο Π.Α.Ο. για ν’ ακολουθήσει ο «Γαύρος του Βορρά» και να κλείσουν ο «γνήσιος Γαύρος» και η Α.Ε.Κ. (ο Άρης παίζει την Δευτέρα). Τα αποτελέσματα που θα φέρουν οι «5» στις πρώτες 4-5 αγωνιστικές είτε θα τους εξασφαλίσουν μια σχετική ηρεμία για το επόμενο διάστημα είτε θ’ ανοίξουν τον κύκλο της αμφισβήτησης. Σε κάθε περίπτωση η ηρεμία θέλει νίκες οι οποίες για να έρθουν πρέπει η μπάλα να μπαίνει στο πλεχτό του αντιπάλου περισσότερες απ’ ότι στο δικό σου. Το μεγαλύτερο «ερωτηματικό» από τους «5» είναι χωρίς αμφιβολία ο Παναθηναϊκός. Μετά έρχεται η Α.Ε.Κ. η οποία φαίνεται πως μετά το στραπάτσο με την Βελέζ «έλαβε το μήνυμα» και σε μερικές περιπτώσεις έχει «αλλάξει μυαλά». Για τους άλλους τρείς τα ερωτηματικά είναι σαφώς λιγότερα. Ας δούμε τις μας έμεινε ως σημαντικό από την πρώτη αγωνιστική.

ΟΤΑΝ Η Ε.Π.Ο. «ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΕ» ΑΡΗ & «ΓΑΥΡΟ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ»
(ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΗΜΟΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΘΑ ‘ΡΘΕΙΣ)

Για όλα τα πράγματα στη ζωή ισχύει πως αν δεν έχεις ζήσει (βιώσει) μια κατάσταση δεν μπορείς να καταλάβεις τι βιώνει κάποιος άλλος. Βέβαια, ο χαρακτήρας καθενός μας καθορίζει και ένα διαφορετικό τρόπο αντίδρασης ή ακόμα τροποποιεί την ένταση της. Σε κάθε περίπτωση όταν περνάμε δύσκολα επιζητούμε την «οικειοθελή» συμπαράσταση των γύρω μας, ειδικά όσων έχουν κάποια σημασία. Η συμμετοχή στον πόνο μας εκτός από μια ανακούφιση δείχνει έμμεσα πόσο μετράμε. Ακόμα πιο σημαντικό από το ποιος μας παραστέκεται είναι ποιός δεν είναι δίπλα μας. Τα προηγούμενα ισχύουν είτε μιλάμε για φυσικό είτε για νομικό πρόσωπο όπως μια συλλογικότητα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ
(ΠΟΣΟ ΘΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣΗΜΟ;)

Υπάρχει ένας απλός μα απαράβατος κανόνας για όλα τα πράγματα στη ζωή: Όπου δεν βάζεις μεράκι και δεν το κάνεις με (κάποια) ευχαρίστηση καταντά ταλαιπωρία και αγγαρεία. Από τον κανόνα αυτό ΔΕΝ Θα μπορούσε να ξεφύγει η υβριδική Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου. Είναι από κάθε άποψη η χειρότερη ομάδα όλων των εποχών. Όχι επειδή δεν έχει καλούς ή «μεγάλους» παίκτες, αλλά επειδή δεν έχει χαρακτήρα. Είναι μια ομάδα που ενώ παίζει 5-6 επίσημα παιχνίδια τη χρονιά ΔΕΝ έχει μια βασική ενδεκάδα. Είναι μια ομάδα που κατέβηκε σε επίσημο αγώνα με μια θεωρητικά πιο αδύναμη και έπαιζε άμυνα να κρατήσει το αποτέλεσμα.

ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΛΑΚΑ Ο ΖΑΓΟΡΑΚΗΣ
(ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΣΑΣΤΕ ΚΙΟΛΑΣ)

Έχουν την πλάκα τους οι Γαύροι. Ακόμη περισσότερο που περνιούνται για έξυπνοι. Τόσο καιρό για τους Γαύρους ο Ζαγοράκης ήταν ο μπροστινός της Κυβέρνησης τον οποίο χρησιμοποιούσε για κάλυψη το «σύστημα» που διοικεί την Ε.Π.Ο. Τόσο καιρό ήταν μια άβουλη κούκλα που απλά έπιανε μια θέση λαμβάνοντας έναν παχυλό μισθό. Τα τελευταία 24ωρα, όμως, ο Θοδωρής Ζαγοράκης μετατράπηκε σε μια «αντιστασιακή φιγούρα» που αποφάσισε να υπερασπιστεί το δίκαιο (όταν αυτό αδικείται), λες και ξύπνησε από λήθαργο βαθύ. Πιθανόν για την μεταμόρφωση του αυτή (αν είναι γνήσια, αλλά αυτό θα του δούμε παρακάτω) να ευθύνεται κάποιος καλός μάγος ο οποίος κατάφερε να «σπάσει» το ξόρκι που τον κρατούσε κάτω από τον έλεγχο των «κακών» που εσχάτως λυμαίνονται την Ε.Π.Ο.

Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΩΣ ΠΗΓΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ 2,7 ΔΙΣ. ΤΗΣ LA LIGA)

Από τη στιγμή που και ο Αθλητισμός έγινε «Επαγγελματικός» η λειτουργία του όλο και περισσότερο αντέγραψε εκείνη των εταιρειών. Η ανάγκη των ομάδων να έχουν όσο το δυνατό περισσότερα λεφτά για να κάνουν ολοένα και ακριβότερες μεταγραφές (ελπίζοντας σε ακόμη μεγαλύτερα έσοδα) τις οδήγησε στην αγκαλιά του τραπεζικού (αλλά και του παρα-τραπεζικού) συστήματος, του οποίου τα «προϊόντα» έχουν εξελιχθεί τρομακτικά τις τελευταίες δεκαετίες. Επί της ουσίας οι επαγγελματικές ομάδες έχουν ανάγκη εισροής μετρητών όσο το δυνατόν νωρίτερα μιας και οι ανάγκες γι’ αυτά είναι αυξημένες στην αρχή κάθε Χρήσης (τον Ιούλη-Αύγουστο) όταν και κλείνονται οι μεταγραφικές συμφωνίες) αλλά ακόμη δεν έχουν τιμολογηθεί (και εισπραχθεί) τα Έσοδα από τους χορηγούς και τους διαφημιζόμενους. Ακόμη χειρότερα επειδή στο 99,9% των περιπτώσεων τα Έξοδα των ομάδων υπερβαίνουν τα Έσοδα τους, αυτές αναγκάζονται να προεισπράττουν (ή να δανείζονται έναντι αυτών) τα Έσοδα της επόμενης Χρήσης μειώνοντας με τον τρόπο αυτό τα περιθώρια ελιγμών για το μέλλον.

ΞΕΚΙΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
(ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η SUPER LEAGUE;)

«Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα.» έλεγε και ξαναέλεγε ο Ηλιόπουλος για να «σπάσει τον πάγο» σε μια συνάντηση γνωριμίας των δύο σογιών. Ωστόσο, ήταν και εκεί φανερό ότι «τα χνώτα τους δεν ταίριαζαν» γι’ αυτό και η συνάντηση δεν ήταν καθόλου ευχάριστη. Μια αντίστοιχη κατάσταση είναι αυτή που ζούμε στη SUPER LEAGUE, η οποία τυπικά είναι ο συνεταιρισμός των ομάδων της Α’ Εθνικής που διοργανώνει το Πρωτάθλημα. Οι δυσκολίες, όμως, ειδικά των τελευταίων χρόνων στην διοργάνωση του δημιουργούν απορίες αν όντως μπορεί ν’ ανταποκριθεί στον ρόλο αυτό. Το πιο φλέγον ζήτημα το οποίο δημιουργεί κρίσεις εντός του συνεταιρισμού είναι τα τηλεοπτικά έσοδα.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ «ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΕΜΕΔΟ»
(ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ)

Πολλές φορές στην προσπάθεια μας να κατανοήσουμε καλύτερα ένα φαινόμενο το απομονώνουμε από τον περίγυρο και προσπαθούμε να εστιάσουμε μόνο σ’ αυτό. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να καταλαβαίνουμε πως κάτι είναι δομημένο και πως θα έπρεπε να λειτουργεί, αλλά αδυνατούμε να εξηγήσουμε γιατί λειτουργεί όπως λειτουργεί στην πράξη. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τον «Επαγγελματικό Αθλητισμό» τον οποίο οι περισσότεροι από εσάς αντιμετωπίζετε σαν κάτι ξεχωριστό από την υπόλοιπη Κοινωνία. Αυτό είναι εξ ορισμού λάθος και προβληματικό όχι μόνο γιατί ποτέ ο Αθλητισμός δεν ήταν αποκομμένος από την Κοινωνία, αλλά γιατί ακόμη περισσότερο ο «Επαγγελματικός» είναι πλήρως συνυφασμένος με την καθημερινή λειτουργία της Κοινωνίας.

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ & ΜΠΑΣΚΕΤ ΜΕ ΤΟ «ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΠΙΤΙ»
(ΑΛΛΟ «ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ» & ΑΛΛΟ «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΓΗΠΕΔΟ»)

Φέτος είναι η χρονιά της απογραφής κατοικιών και πληθυσμού που διενεργείται κάθε δεκαετία. Από τις προηγούμενες προέκυπτε ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό που έφτανε σε ύψη εκλογών ή δημοψηφισμάτων ολοκληρωτικών καθεστώτων του 90-95% που διέθεταν τουλάχιστον μια ιδιόκτητη κατοικία. Αυτοί είχαν μάθει ότι κατά την διάρκεια του βίου τους έπρεπε να έχουν καταφέρει να έχουν ένα δικό τους κεραμίδι για να μπουν από κάτω. Βέβαια γεννάται η απορία πως αν το ποσοστό ιδιοκτητών κατοικίας είναι τόσο υψηλό υπάρχει χώρος για τόσες ενοικιάσεις σπιτιών, αλλά αυτή ας τη λύσει κάποιος άλλος. Σήμερα και με αφορμή το σύνθημα που υπάρχει στα εισιτήρια διαρκείας της «Βασίλισσας» αλλά και την με ρυθμούς χελώνας ολοκλήρωση του νέου μας γηπέδου θα σχολιάσω (αν και δεν θα έπρεπε να χρειάζεται) την πεποίθηση ότι αν έχεις δικός ου (ιδιόκτητο) γήπεδο είσαι όχι μόνο «μεγάλη ομάδα» αλλά και έχεις άλλες δυνατότητες να γίνεις ισχυρότερη.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΕΡΝΑ ΚΑΙ Η «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ» ΑΚΟΜΗ ΝΑ «ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ» ΜΕ ΤΑ BAN
(ΟΤΑΝ Ο ΜΑΚΗΣ ΕΠΕΣΕ ΕΞΩ)

Καμιά βαριά αρρώστια δεν αντιμετωπίζεται μόνο με ασπιρίνες∙ πάντα χρειάζεται κάτι περισσότερο. Βέβαια, το βασικότερο για να ξεπεραστεί μια βαριά ασθένεια είναι η θετική ψυχολογία του αρρώστου. Σε κάθε περίπτωση αυτή είναι δύσκολο να βελτιωθεί αν δεν υπάρχει μια σοβαρή και μετρήσιμη βελτίωση που να την αισθάνεται και ο ίδιος. Στην περίπτωση της «Βασίλισσας» η βελτίωση της «υγείας» της αφορά την αντιμετώπιση των Χρεών της, τα οποία από τη στιγμή της επανόδου της έχουν μέσα σε μια 6ετία καταστεί «θηλιά που την πνίγει» και υποθηκεύουν το μέλλον και την ανταγωνιστικότητα της. Θυμάστε την καθησυχαστική «συνέντευξη» (αφού έγινε με «ερωτήσεις» που υπέβαλλαν οπαδοί) του Μάκη Αγγελόπουλου στην οποία σας ενημέρωνε πως την επόμενη βδομάδα από τη «συνέντευξη» θα λυνόταν το ζήτημα με τις «απαγορεύσεις διεθνών μεταγραφών» (ban) που η FIBA έχει επιβάλλει στην «Βασίλισσα» (ή πιο σωστά στην «Κ.Α.Ε. ΝΕΑ Α.Ε.Κ. 2014»). Κάτι που μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί.

ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΛΑΚΑ Ο ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗΣ
(ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ)

Δεν έχει τον Θεό του, αλλά αυτό το ξέρατε ήδη. Ωστόσο μέχρι τώρα έχει μια ιδιότυπη ασυλία. Έτσι δεν χάνει την ευκαιρία κάθε φορά να παίζει τα ρέστα του μπας και ρεφάρει. Αυτό, όμως, το κάνει αποκλειστικά σε επικοινωνιακό επίπεδο. Εμφανίζεται στο προσκήνιο όποτε θέλει, εξαφανίζεται απ’ αυτό όποτε του καπνίσει και διαρρέει από το παρασκήνιο όποτε τον συμφέρει. Τελευταία εμφανίστηκε στα Σπάτα και εμψύχωσε(;) τους παίκτες ενόψει της νέας σεζόν, δηλώνοντας τους πως τους πιστεύει. Σε μια «κανονική Α.Ε.Κ.» η οποία λειτουργεί σε «κανονικές συνθήκες» αυτή του η κίνηση δεν θα προκαλούσε (ή δεν θα έπρεπε να προκαλεί) ιδιαίτερες αντιδράσεις. Ωστόσο, ούτε αυτή είναι «κανονική Α.Ε.Κ.», ούτε λειτουργεί σε «κανονικές συνθήκες». Κάθε άλλο μάλιστα∙ είναι μια ομάδα που προέρχεται από τρείς συνεχόμενες αποτυχημένες σεζόν, αμέσως μετά από την κατάκτηση ενός Πρωταθλήματος.