Με δεδομένο ότι η ομάδα του Ιβάν Σαββίδη δεν έπαιξε την Τρίτη, όλο το ενδιαφέρον στρεφόταν στα υπόλοιπα τρία παιχνίδια. Πρώτο χρονικά ήταν αυτό της Α.Ε.Κ. στη Λαμία το απόγευμα της Τετάρτης.
Ήταν ένα παιχνίδι πολύ κρίσιμο για ψυχολογικούς λόγους. Όχι μόνο επειδή δεν έπρεπε να μεγαλώσει κι άλλο η διαφορά από την κορυφή. Ούτε καν επειδή ο «γνήσιος Γαύρος» έχει δύσκολο πρόγραμμα και ενδεχομένως κάπου να σκοντάψει. Ήταν πολύ περισσότερο γιατί αυτός ο αγώνας προηγείται του ντέρμπι των δύο Δικεφάλων (του γνήσιου και του μπολιασμένου). Τελικά, κατάφερε να φύγει νικήτρια επιτυγχάνοντας δύο γκολ (ένα σε κάθε ημίχρονο) παίρνοντας ένα σημαντικό 3ποντο. Στο τέλος του παιχνιδιού αν κάποιος έμεινε ικανοποιημένος ήταν μόνο για το αποτέλεσμα και όχι για την ποιότητα του ποδοσφαίρου. Ωστόσο, αν στη θέση της Α.Ε.Κ. ήταν ο «γνήσιος Γαύρος» οι «χατζηαβάτηδες» του θα έκαναν λόγο για «επαγγελματική νίκη», ενώ στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. γράφουν ότι δεν βλεπόταν…
Αμέσως μετά αγωνιζόταν στο «παλατάκι της Ριζούπολης» η ομάδα του Β. Μαρινάκη απέναντι στον Απόλλωνα με καταγωγή από τη Σμύρνη. Αν και η «ελαφρά ταξιαρχία» έπαιζε με πραγματική «σύνθεση ανάγκης» κατάφερε ωστόσο να πάρει την ισοπαλία απέναντι στον υπερόπτη «γνήσιο Γαύρο». Με την ισοπαλία αυτή «πήγαν στον κουβά» όσοι «πονηροί» είχαν στοιχηματίσει πως η ομάδα τους θα έκανε εκτός έδρας μόνο νίκες.
Τελευταίο χρονικά παιχνίδι της 16ης αγωνιστικής ήταν το ντέρμπι της «Λεωφόρου» μεταξύ Π.Α.Ο. και Άρη. Εκεί οι γηπεδούχοι έπρεπε να δείξουν πως είναι σε θέση να χτίσουν ένα σερί νικών καταφέρνοντας να επιβληθούν στον πάντα φιλόδοξο Άρη. Πετυχαίνοντας ένα γκολ σε κάθε ημίχρονο νίκησαν, τελικά, με 2-0 τους Θεσσαλονικείς.
Στο τέλος της αγωνιστικής εκτός από τον προφανή απολογισμό των 2 νικών, της 1 ισοπαλίας, της 1 ήττας και του ενός παιχνιδιού που αναβλήθηκε το μόνο που άλλαξε ήταν η μείωση της διαφοράς μεταξύ των δύο πρώτων από 11 στους 9β. Α! να μη το ξεχάσω. Μετά τη νίκη των «πράσινων» αυτοί απέκτησαν διαφορά 2β. από τον Άρη έχοντας ένα παιχνίδι λιγότερο σε σχέση με την ομάδα του Καρυπίδη.
Υ.Γ. Σήμερα είναι τα Θεοφάνια. Μια γιορτή προ-χριστιανική η οποία με αφορμή τη φανέρωση του θεού κωδικοποιεί των «φωτισμό» καθενός μας. Ωστόσο, όπως όλοι μας πολύ καλά καταλαβαίνουμε η «φώτιση» όχι μόνο δεν είναι δεδομένη αλλά αντίθετα είναι το καθημερινό ζητούμενο. Μένει να δούμε αν σήμερα θα φωτιστούν (έστω και λίγο) όλοι αυτοί που παίρνουν αποφάσεις που μας επηρεάζουν τη ζωή.
06 Γενάρη 2022
«πουθενάς 1».
