ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ
(ΟΤΑΝ Η ΟΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ)
Είναι κακομαθημένοι αλλά κανείς δεν νοιάζεται γι’ αυτό. Θεωρούν ότι οι «δικοί τους» έχουν μόνο αξία γι’ αυτό και θέτουν ως σκοπό της ζωής τους την υπεράσπιση τους όπως και της ομάδας τους. Στα Ιταλικά ο οπαδός θεωρείται άρρωστος. Όχι απλά άρρωστος αλλά άρρωστος από τύφο (tifoso). Όπως σε κάθε αρρώστια υπάρχουν διαβαθμίσεις. Αλλοίμονο αν όλοι ήμασταν το ίδιο άρρωστοι. Έτσι, ανάλογα με τον βαθμό της αρρώστιας μας επιλέγουμε και τις παρέες μας▪ πολύ απλά κάνουμε παρέα με τους όμοιους μας.
Την Κυριακή το απόγευμα στην Ρόδο ο Κολοσσός αντιμετώπιζε την ομάδα του Λιμανιού. Από την αρχή ο νικητής ήταν γνωστός και αυτός ήταν η ομάδα του Μπαρτζώκα. Για να κέρδιζε ο Κολοσσός έπρεπε να είναι τυχερός και εύστοχος που δεν ήταν. Ωστόσο, πάλεψε όσο μπορούσε και αυτό εκνεύρισε τόσο τον Μπαρτζώκα όσο και τον Βεζένκοφ ο οποίος τσακώθηκε με τον Ανδρέα Πετρόπουλο του Κολοσσού. Αποτέλεσμα του τσακωμού τους ήταν η αποβολή του Βεζένκοφ. Αυτό το περιστατικό ήταν ότι χρειάζονταν οι «ερυθρόλευκοι οπαδοί» για ν’ αφυπνιστούν και να «πιάσουν δουλειά». Εκτός από το να φωνάζουν συνθήματα υπέρ της ομάδας τους και κατά των αντιπάλων, δουλειά τους είναι να «τιμωρούν» όσους τα βάζουν με τους «δικούς τους».
Έτσι, μετά το παιχνίδι όταν ήρθε η ώρα να πάρει το αυτοκίνητο του και να πάει στο σπίτι του ο Πετρόπουλος βρήκε τα φρένα του αυτοκινήτου του κομμένα (βλέπε εδώ). Η συγκεκριμένη ενέργεια είναι απλά εγκληματική. Ωστόσο, προϋποθέτει ότι αυτοί που το έκαναν ήταν ντόπιοι και γνώριζαν ποιο αυτοκίνητο ήταν του Πετρόπουλου. Η συγκεκριμένη άνανδρη και εγκληματική πράξη χρειαζόταν ένα μάτσο ανεγκέφαλους επικίνδυνους (μικρο)εγκληματίες που θα την συναποφάσιζαν. Ένας θα έκοβε τα καλώδια και οι υπόλοιποι θα κράταγαν τσίλιες.
Τούτη τη φορά το κόστος ήταν μόνο υλικό. Καμία ανθρώπινη ζωή δεν απειλήθηκε. Την επόμενη φορά όμως; Ακόμη χειρότερα ποιος έχει την ευθύνη γι’ αυτή την πράξη; Η εύκολη απάντηση είναι οι δράστες: αυτός που έκοψε τα καλώδια και αυτοί που κράταγαν τσίλιες. Αλλά η «εύκολη απάντηση» δεν είναι και ή σωστή. Δυστυχώς, όμως, η σωστή απάντηση είναι η πλέον άβολη. Γιατί, πραγματικά υπεύθυνοι είναι όσοι τόσα χρόνια τους (υπο)στηρίζουν για να μπορούν μετά εκείνοι να «υπερασπίζονται» την ομαδάρα τους.
Αν υπάρχει μια ελπίδα να σταματήσουν αυτού του είδους οι βλακείες είναι η τιμωρία των «ηθικών αυτουργών» της υπόθεσης Λυγγερίδη. Αν και πάλι δεν τιμωρηθούν τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει.
27 Γενάρη 2026
«πουθενάδες».
