ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΒΑ EUROPE ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΛΙΓΚΑΣ;
(Ή ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ;)
Στον «Επαγγελματικό Αθλητισμό» οι ποδοσφαιρικές και μπασκετικές ομάδες έχουν πλέον καταστεί επιχειρήσεις. Εξαιτίας της έντονα ανταγωνιστικής φύσης του τόσο οι Π.Α.Ε. όσο και οι Κ.Α.Ε. είναι έντονα ζημιογόνες και θα ήταν ακόμα περισσότερο αν τα έσοδα τους παρέμεναν στα επίπεδα της περιόδου 1990-2000. Ποδόσφαιρο και Μπάσκετ ανταγωνίζονται για το ίδιο κοινό και τα ίδια πορτοφόλια. Το Μπάσκετ θεωρεί τον εαυτό του (και είναι) ο «αδικημένος αδερφός» που ζει στην σκιά του μεγάλου και επιτυχημένου αδερφού του.
Προκειμένου ο «αδικημένος αδερφός» να βρει περισσότερα έσοδα μπήκε στην διαδικασία να δημιουργήσει την Ευρωλίγκα στην βάση ενός «κλειστού πρωταθλήματος». Όμως, ακόμη κι έτσι η αύξηση των εσόδων δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε για να καλύψει τα υπερβολικά λόγω ανταγωνισμού έξοδα. Γιατί προκειμένου οι ομάδες να γίνουν θελκτικές τόσο για τους θεατές όσο και για τους διαφημιστές έπρεπε οι ιδιοκτήτες τους να φέρουν παικταράδες (οι οποίοι είναι πολύ ακριβοί). Ο ανταγωνισμός γι’ αυτούς τους παίκτες δεν ήταν μόνο μεταξύ των ομάδων της Ευρωλίγκας, αλλά ήταν και με τις ομάδες του ΝΒΑ (στο οποίο παίζουν όσοι από τους κορυφαίους Ευρωπαίους παίκτες έχουν την δυνατότητα. Γι’ αυτούς τους παίκτες η Ευρωλίγκα αποτελεί μια δεύτερη υψηλού επιπέδου διοργάνωση στην οποία μπορούν να μεταπηδήσουν. Φυσικά ισχύει και το αντίστροφο.
Με αυτά τα δεδομένα και εξαιτίας της εμπορικής αποτυχίας της Ευρωλίγκας η δημιουργία του ΝΒΑ EUROPE φαινόταν σαν η επιθυμητή λύση, ειδικά όταν το εγχείρημα ήταν υπό την αιγίδα της FIBA. Η υπόσχεση που δόθηκε ήταν πως η νέα διοργάνωση αφ’ ενός θα είχε περισσότερα έσοδα (μιας και οι Αμερικανοί ξέρουν τον τρόπο) και αφ’ ετέρου θα ήταν δικαιότερη από την «κλειστή» Ευρωλίγκα.
Στην πράξη υπάρχουν δύο επιλογές. Η πρώτη αφορά στην λειτουργία δύο παράλληλων διοργανώσεων μέχρι η μια απ’ αυτές να καταρρεύσει οικονομικά. Στο σενάριο αυτό οι ομάδες της διοργάνωσης που θα καταρρεύσει ενσωματώνονται (αν και όχι όλες) στην μόνη διοργάνωση που έχει απομείνει. Η δεύτερη αφορά την εξαγορά της μιας από την άλλη. Σ’ αυτό το σενάριο οι ομάδες της εξαγοραζόμενης αποτελούν την βάση της νέας. Στην περίπτωση αυτή ομάδες που θεωρούν ότι έχουν θέση στην νέα διοργάνωση μπορεί να βρεθούν τελικά ξεκρέμαστες.
Αυτό το δεύτερο σενάριο φαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά αφού το ΝΒΑ EUROPE κατέθεσε στην Ευρωλίγκα πρόταση εξαγοράς (βλέπε εδώ). Το ζήτημα είναι πόσος χρόνος θ’ απαιτηθεί για την συμφωνία και ποια μορφή θα πάρουν οι Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις του Μπάσκετ. Η προφανής και εύκολη απάντηση είναι πως το τελικό φορμάτ θα είναι αντίστοιχο του ΝΒΑ με τον διαχωρισμό της Ευρώπης σε ομίλους με γεωγραφικό προσδιορισμό.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει πρώτα να λυθεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα το οποίο αφορά τον αριθμό των Διοργανώσεων και το σύνολο των ομάδων που θα συμμετέχουν. Για την ώρα φέτος στις 4 συνολικά Διοργανώσεις θα μετάσχουν ούτε λίγο ούτε πολύ 132 ομάδες (βλέπε εδώ)!
Μείνετε συντονισμένοι για τις εξελίξεις…
29 Σεπτέμβρη 2026
«πουθενάδες».
