Aetofolia

Σήμερα θ’ αναφερθούμε σ’ όλα τα υπόλοιπα, προκειμένου όλοι οι ΑΕΚτζήδες να μάθουν την ΑΛΗΘΕΙΑ της «επίσημης Α.Ε.Κ.». Μια ΑΛΗΘΕΙΑ την οποία -εμείς οι «πουθενάδες»- δεν καταλαβαίνουμε γιατί τα «συστημικά μέσα» κρατούν κρυφή. Παίρνοντας τα ζητήματα με την σειρά που αναφέρονται στο «έγγραφο αναφοράς» έχουμε τα εξής:

Γ.Σ. 3ης Φλεβάρη 2015 – παραχωρητήριο Ερασιτεχνικής στην «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.».

Η «επίσημη Α.Ε.Κ.» πρόθυμα ενώπιον του δικαστηρίου παραδέχεται ότι:

• «Η σύμβαση ήταν στην διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου μέλους στα γραφεία του Σωματείου, ενώ πέραν των μελών, τέθηκε και υπόψη μερίδας οργανωμένων οπαδών της Α.Ε.Κ.»
• «Κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης αναγνώσθηκε η σύμβαση, λέξη προς λέξη κι άρθρο προς άρθρο από τον Πρόεδρο της Συνέλευσης κ. Ζαχόπουλο και όπου υπήρχαν απορίες από τους παρισταμένους, δίνονταν οι κατάλληλες διευκρινήσεις.»

Η πρώτη από τις δύο παραδοχές αναφέρεται στις περίφημες συναντήσεις μερίδας οργανωμένων (δηλαδή, της ORIGINAL) με τον Μελισσανίδη στον Πειραιά. Ωστόσο όλοι μας γνωρίζουμε ότι η σύμβαση ΔΕΝ ήταν διαθέσιμη με οποιονδήποτε τρόπο στα μέλη του Σωματείου. Αν το κείμενο της σύμβασης ήταν στο σύνολο του διαθέσιμο (δηλαδή, ήταν τυπωμένο) τότε θα είχε διαρρεύσει στα «φιλικά μέσα» (τα οποία πρόθυμα θα το ανέβαζαν σε φωτογραφίες) ήδη πριν την Γ.Σ.

Το μόνο που ήταν διαθέσιμο τόσο στα μέλη όσο και στον ΑΕκτζήδικο τύπο ήταν μια γενική περιγραφή των όρων της σύμβασης. Η ίδια αυτή γενική περιγραφή έγινε και κατά την διάρκεια της Γ.Σ. Γιατί η παραδοχή ότι το κείμενο της σύμβασης διαβάστηκε στην Γ.Σ. είναι ολωσδιόλου ψευδής. Μπορούν βέβαια και το ισχυρίζονται γιατί δεν υπάρχει βίντεο όλης της Γ.Σ. Επιπρόσθετα το ψεύδος αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι σε κανενός μέσου το ρεπορτάζ (είτε αυτά αναμετέδιδαν μέσα από την Γ.Σ. είτε όχι) ΔΕΝ υπάρχει αναφορά σε ανάγνωση της σύμβασης. Ενδεικτικά παραθέτουμε αυτό το ρεπορτάζ από το οποίο έχει ιδιαίτερη αξία να διαβάσετε τις χαρακτηριστικές ατάκες του Μελισσανίδη για να καταλάβετε πόσο πρόβατα σας θεωρούν.

Η σχέση μητρικού Σωματείου και θυγατρικής Α.Α.Ε. και οι μετοχές του σ’ αυτή.

Σχετικά με τα δύο αυτά σχετιζόμενα (αν και όχι άμεσα) μεταξύ τους σημεία η «επίσημη Α.Ε.Κ.» ισχυρίζεται δύο πράγματα.

Η απαγόρευση του άρθρου 3 δεν ισχύει για το ιδρυτικό Σωματείο και την ιδρυθείσα από αυτό Α.Α.Ε. Συγκεκριμένα:

• «…, αλλά προφανώς ο Νομοθέτης επεδίωξε η συγκεκριμένη διάταξη να αφορά σε θέσεις μελών διοίκησης εταιρειών και σωματείων που δεν συνδέονται με τη σχέση ίδρυσης και πιθανώς οι δραστηριότητες τους να επιδιώκουν ή να εξυπηρετούν αντίθετα ή αντικρουόμενα συμφέροντα.»

Μπορεί ο παραπάνω συλλογισμός να φαίνεται σωστός («εύλογος») αλλά ΔΕΝ είναι. Η απαγόρευση του άρθρου 3 του Ν. 2725/1999 ισχύει πρωτίστως για το μητρικό Σωματείο και τις Α.Α.Ε. που αυτό ιδρύει. Με την απαγόρευση αυτή ο Νομοθέτης μια «κερκόπορτα» συναλλαγής μεταξύ του μέλους που μετέχει και στα δύο Δ.Σ. του οποίου η εντολή από το μητρικό Σωματείο είναι ο έλεγχος για λογαριασμό του της Α.Α.Ε. Για παράδειγμα ένα σημείο τριβής έχει -συχνά- αποδειχθεί ότι είναι ο υπολογισμός και η απόδοση του 10% επί των εισιτηρίων (θέμα για το οποίο επί Ντέμη είχε γίνει μεγάλος θόρυβος). Γιατί όπως έχει αποδείξει η ίδια η ζωή συχνά τα συμφέροντα μεταξύ μητρικού Σωματείο και Α.Α.Ε. είναι αντικρουόμενα, αφού το πρώτο θέλει να εισπράττει οτιδήποτε νομίμως δικαιούται ενώ η δεύτερη ν’ αποδίδει όσο μπορεί λιγότερα (υπολογίζοντας κατά πως θέλει τα έξοδα της). Επιπρόσθετα όπως θα έπρεπε καλά να γνωρίζουν οι δικηγόροι της «επίσημης Α.Ε.Κ.» ο Νομοθέτης δεν μπορεί ποτέ να βασίζεται μόνο στην «καλή θέληση» των εμπλεκομένων.

Σχετικά με τις «προνομιούχες» μετοχές του Σωματείου η «επίσημη Α.Ε.Κ.» ισχυρίζεται ότι:

• «…του Σωματείου που delege (εκ νόμου) συμμετέχει με προνομιακές ονομαστικές μετοχές και ποσοστό 10% στο κεφάλαιο της Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε., χωρίς το ποσοστό αυτό να μειώνεται και χωρίς να μετέχει σε πιθανές ζημιές,…»

Ο υπογραμμισμένος ισχυρισμός είναι σχετικά με το διαπραγματευόμενο ζήτημα και αχρείαστος και τουλάχιστον λανθασμένος αν όχι ψευδής. Όπως προκύπτει από το άρθρο 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 44α του Ν. 2190/1920 περί Ανωνύμων Εταιρειών (βλέπε εδώ) τα προνόμια των μετοχών που αναγνωρίζει η Ελληνική Νομοθεσία περιορίζονται μόνο στην προνομιακή είσπραξη:

• του μερίσματος,
• του προϊόντος της εκκαθάρισης (όταν υπάρχει),
• τόκου (με παραίτηση από την είσπραξη μερίσματος),
• καθώς και την είσπραξη μερίσματος ακόμα και αν η εταιρεία δεν διένειμε μέρισμα στους υπόλοιπους μετόχους.

Όταν όμως η εταιρεία εμφανίζει Ζημιές, τότε και οι «προνομιούχες» μετοχές υπόκεινται στην απαγόρευση διανομής μερίσματος συμμετέχοντας στις Ζημιές της εταιρείας όμοια με τις «κοινές» μετοχές. Αν δεν ίσχυε και για τις «προνομιούχες» μετοχές αυτός ο περιορισμός τότε θα καταστρατηγούνταν στην πράξη από τους «πονηρούς» ιδιοκτήτες μια διάταξη που παραδοσιακά -παγκοσμίως- τίθεται για να προστατεύει τα δικαιώματα των πιστωτών κάθε εταιρείας.

Η εκπροσώπηση της Ερασιτεχνικής στο τελευταίο Δ.Σ. της πρώην Π.Α.Ε. και η αιτία λύσης και εκκαθάρισης της.

Σχετικά με το ζήτημα της εκπροσώπησης της Ερασιτεχνικής στο τελευταίο Δ.Σ. της πρώην Π.Α.Ε. η «επίσημη Α.Ε.Κ.» ψεύδεται ξεδιάντροπα αφού όπως χωρίς καμία απόδειξη υποστηρίζει:

• «…, η συμμετοχή του Αλεξίου στο Δ.Σ. της παλιάς Π.Α.Ε. έγινε με εντολή της Ερασιτεχνικής Α.Ε.Κ. που τον όρισε ως εκπρόσωπο της στο Συμβούλιο της Π.Α.Ε. μαζί με τον Κ. Νεστορίδη.»

Επικαλείται επίσης και σχετικό Πρακτικό του Δ.Σ. της Ερασιτεχνικής στο οποίο συμμετείχε ως μέλος και ο κ. Καπετανόππουλος.

Ωστόσο η πραγματικότητα όπως αυτή προκύπτει με τον πλέον επίσημο (και για τον λόγο αυτό εμφατικό) τρόπο διαψεύδει τον παραπάνω ισχυρισμό. Όπως έχουμε γράψει και παλαιότερα και όπως προκύπτει από το Πρακτικό της Γ.Σ. της Π.Α.Ε. της 14 ης Μάη 2013 (βλέπε εδώ) όσο και από την συνακόλουθη ανακοίνωση στο Γ.Ε.ΜΗ. ο Αλεξίου εκλέχτηκε ως εκπρόσωπος των SUPPORTERS. Άλλωστε και στην επόμενη Γ.Σ. όταν και αποφασίστηκε η λύση και εκκαθάριση της πρώην Π.Α.Ε. ο Αλεξίου παραδέχεται ότι εκπροσωπώντας τους SUPPORTERS αποδέχτηκε την πρόταση τους να είναι αυτός και ο Οικονομόπουλος τα δύο πρόσωπα στα οποία η Γ.Σ. θα εκχωρούσε το δικαίωμα είσπραξης της απαίτησης σε βάρος του Ψωμιάδη.

Σχετικά, τώρα, με τον ισχυρισμό ότι η Π.Α.Ε. λύθηκε και εκκαθαρίστηκε επειδή έπεσε στην Γ’ Εθνική και πάντα σε εφαρμογή του άρθρου 111 του Ν. 2715/1999 (το οποίο όπως ισχύει σήμερα είναι τόσο ασαφές που κάποιος μπορεί να το επικαλεστεί για τα πάντα) αυτό που όντως έγινε ήταν το εξής:

Η τότε Διοίκηση Π.Α.Ε. μέσω της  Γ.Σ. της 14ης Μάη 2013 ζήτησε την έγκριση των μετόχων ΝΑ ΜΗΝ ΔΗΛΩΘΕΙ Η ΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΗΣ Β’ ΕΘΝΙΚΗΣ, ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟΝ ΣΤΗΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ Γ΄ΕΘΝΙΚΗ.

Από το ίδιο το Πρακτικό της Γ.Σ. και ειδικότερα στην 9η σελίδα του (απ’ όπου και το απόσπασμα που ακολουθεί) γίνεται ξεκάθαρο ότι η Γ.Σ. αποφάσισε τη λύση και εκκαθάριση λόγω της αδυναμίας της εταιρείας ν’ καλύψει τα Χρέη της:

«Σκοπός του νέου Διοικητικού Συμβουλίου θα είναι να προετοιμάσει τις διαδικασίες προκειμένου να τεθεί η εταιρεία σε καθεστώς εκκαθάρισης λόγω οικονομικής αδυναμίας, σε νέα Έκτακτη Γενική Συνέλευση που θα συγκληθεί για τον Ιούνιο 2013.

   - Το λόγο έλαβε ο κ. Αλεξίου και εξήγησε αναλυτικά στο σώμα της Γ.Σ. τις διαφορές μεταξύ της διαδικασίας της πτώχευσης και της εκκαθάρισης. Πιο γρήγορη είναι η διαδικασία της εκκαθάρισης. Τον εκκαθαριστή θα τον εκλέξει η επόμενη Γ.Σ.»

Τα μεγαλύτερα έσοδα της Ερασιτεχνικής εξαιτίας της κατασκευής της «Αγιά Σοφιάς».

Έτσι όπως η «επίσημη Α.Ε.Κ.» διαχειρίστηκε το ζήτημα της κατασκευής του νέου γηπέδου οι «λογικές ακροβασίες» είναι απαραίτητες. Μια από αυτές αφορά τα «οικονομικά οφέλη» που προκύπτουν για την Ερασιτεχνική από την παραχώρηση για 49 χρόνια στην «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» της εκμετάλλευσης του νέου γηπέδου. Η σύμβαση αποτελεί αντιγραφή του άρθρου 42 του Ν. 4277/2014. Το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπει ότι τα ποσοστά που οφείλονται σ’ όλα τα σωματεία με βάση τον Ν. 2725/1999 (άρθρο 56 παρ. 2-4 & άρθρο 67 παρ. 1 εδ. 2-3) ΔΕΝ θ’ αποδίδονται στην Ερασιτεχνική, η οποία θα προσδοκά μόνο στο 10% από τα εισιτήρια όταν και εφόσον αυτό υπολογίζεται σωστά. Η συγκεκριμένη αναφορά της «επίσημης Α.Ε.Κ.» είναι η εξής:

• «Ο ισχυρισμός αυτός (δηλαδή ότι η παραχώρηση στην «Δικέφαλος» συνιστά εκποίηση), αβάσιμα και ψευδώς προβάλλεται από τον ενάγοντα διότι η απόφαση με την οποία επικυρώθηκε η σύμβαση για την ανέγερση του γηπέδου Α.Ε.Κ. δεν συνιστά μέτρο εκποίησης της περιουσίας του Σωματείου, αλλά απόφαση για την αύξηση της περιουσίας του Σωματείου, την δια της εν λόγω ανεγέρσεως αποκόμισης πολλαπλών ωφελειών και οικονομικών εσόδων και πόρων κλπ.»

Σχετικά με τα υποτιθέμενα έσοδα της Ερασιτεχνικής αρκετές σελίδες παρακάτω υπάρχει μια εξωπραγματική από λογικής και οικονομικής άποψης αναφορά:

• «Προστίθεται δηλαδή ένα μεγάλης αξίας περιουσιακό στοιχείο (εκτίμηση κατασκευής άνω των 80 εκ. Ευρώ) στην περιουσία του Σωματείου, από τη χρήση του οποίου, θα μπορεί να έχει ένα βασικό σταθερό ετήσιο εισόδημα, με βάση το ποσοστό 10% επί των εκδιδομένων εισιτηρίων (σημειωτέον ότι αφ’ ης στιγμής, η ποδοσφαιρική ομάδα απώλεσε τη φυσική έδρα του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας οι εισπράξεις από εισιτήρια και η προσέλευση θεατών στους αγώνες της έχει πέσει κατακόρυφα, η δε σχετική πορεία καταγράφεται συνεχώς πτωτική, οπότε και έχουν εκμηδενιστεί τα έσοδα του Σωματείου. Τέτοια έσοδα, δεν μπορούν να προκύψουν προς όφελος του Σωματείου από τη χρήση κανενός άλλου γηπέδου για άλλο άθλημα, πλην του ποδοσφαίρου.»

Σ’ ότι αφορά τα έσοδα της Ερασιτεχνικής από το 10% των εισιτηρίων μια ακόμη απάντηση θα δοθεί τις επόμενες μέρες. Όσον, όμως, αφορά τον ισχυρισμό περί «περιουσιακού στοιχείου» η απάντηση μπορεί να δοθεί αμέσως. Το νέο γήπεδο της Α.Ε.Κ. (όπως και αν ονομάζεται) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΙΑΤΙ:

• Η Ερασιτεχνική για τουλάχιστον 49 χρόνια ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΣΟΔΟ ΑΠ' ΑΥΤΟ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΤΟ 10% ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ (το οποίο λαμβάνει και τώρα που παίζουμε στο Ο.Α.Κ.Α.) ΑΦΟΥ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ (ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ΚΛΠ) ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΣ ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΙ.
• Από Λογιστικής άποψης το γήπεδο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ» ΑΦΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ Α.Κ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΠΟΥΛΗΘΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΕΙ. Άρα το συνολικό κόστος (με τον Φ.Π.Α.) που εκτιμάται στα 80 εκ. Ευρώ για τι Σωματείο ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

Περί «Γυμναστηρίου» & «ποδοσφαιρικού γηπέδου».

Προκειμένου να δικαιολογήσει τ’ αδικαιολόγητα η «επίσημη Α.Ε.Κ.» προβαίνει στον παρακάτω ισχυρισμό:

• «Άλλωστε η γενικόλογη αιτιολογία «προς ίδρυσιν γυμναστηρίου» στην 62032/1934 απόφαση παραχώρησης, θα πρέπει να έχει την αναλογική εφαρμογή στις κρατούσες συνθήκες και κυρίως η εφαρμογή της να τυγχάνει της αντίστοιχης προϋφιστάμενης χρήσης.»
• «Ως γυμναστήριο, κατά το έτος 1934, νοούνταν το ποδοσφαιρικό γήπεδο και τέτοιο έργο θα συντελεστεί και τώρα με τη συναφθείσα σύμβαση και τις σχετικές διατάξεις νόμου.»

Προκειμένου η «επίσημη Α.Ε.Κ.» να ξεπεράσει τον σκόπελο που αφορά τον σκοπό παραχώρησης της έκτασης το 1934 μπήκε στον κόπο να ερμηνεύσει όπως είδατε παραπάνω τον όρο «γυμναστήριο». Ωστόσο μετά το εδάφιο (φράση) στην οποία γίνεται αναφορά περί γυμναστηρίου έχει και παρακάτω:

«Η παραχώρησις υπόκειται εις ανάκλησιν άμα η έκτασις αύτη μετά των εν αυτή κτημάτων θα έπαυεν εξυπηρετούσα τον δι’ ον παρεχωρήθη κοινωφελή σκοπόν του εν άρθρω 2 του υπ. αριθ. 1816/1929 αποφάσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών εγκριθέντος καταστατικού της Αθλητικής Ενώσεως Κωνσταντινουπόλεως.»    

Άρα το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η απόδοση στα Νέα Ελληνικά της λέξης «γυμναστήριο» του Παραχωρητηρίου του 1934, αλλά οι αναφερόμενοι στο άρθρο 2 του Ιδρυτικού Καταστατικού της Ερασιτεχνικής σκοποί, οι οποίοι αναφέρονται γενικόλογα στο άρθρο 2 και ειδικότερα στο επόμενο άρθρο 3.

Αντιγράφουμε τα άρθρα 2 & 3 όπως είχαν στο Ιδρυτικό Καταστατικό:

«Άρθρο 2. Σκοπός του Συλλόγου είναι η περισυλλογή και συγκέντρωσις των εκ Κωνσταντινουπόλεως εν Αθήναις και Πειραιεί αθλητών προς συνέχισιν του έργου των διαφόρων αθλητικών και Γυμναστικών εν γένει Σωματείων Κωνσταντινουπόλεως, των οποίων ενεργά μέλη ήσαν οι αθληταί ούτοι καθώς και η διάδοσις της γυμναστικής και του φιλάθλου αισθήματος παρά τη νεολαία, και ιδία την εκ Κωνσταντινουπόλεως τοιαύτη, προς διάπλασιν άλκιμων σωμάτων, ψυχών θαρραλέων και χαρακτήρων ευγενικών, ικανών προς εκπλήρωσιν πασών των προς την Πατρίδα, τα άτομα, την κοινωνίαν, και την οικογένειαν υποχρεώσεων, ενισχυομένης ούτω, εκ πνεύματος αμίλλης και αδιασπάστου αλληλεγγύης, της προόδου του Έθνους.

Άρθρο 3. Τους σκοπούς τούτους η Ένωσις θέλει επιδιώξει α) δια της προσπαθείας προς διάδοσιν του αθλητισμού μεταξύ της νεολαίας και προς ανάδειξιν όσον το δυνατόν περισσότερων και ικανότερων αθλητών∙ β) δια της εξευρέσεως καταλλήλου γηπέδου προς εγκατάστασιν Γυμναστηρίου, όπου θα ασκούνται εις πάντα τα είδη και συστήματα αθλήσεως και γυμναστικής τα μέλη του Συλλόγου∙ γ) δια της συμμετοχής του Συλλόγου εις αθλητικούς αγώνας οργανουμένους είτε υπό επισήμων αθλητικών αρχών της χώρας, είτε μεταξύ συλλόγων, ως και εις πάντας τους εκτός της έδρας του Συλλόγου τελουμένους ή εκτός της Ελλάδας και διεθνείς τοιούτους∙ δ) δια της τελέσεως υπό του Συλλόγου καθ’ έκαστον έτος εσωτερικών αγώνων∙ ε) δια της συνάψεως σχέσεων προς άλλους αθλητικούς εν γένει Γυμναστικούς Συλλόγους και Οργανώσεις.»        

Είναι ξεκάθαρο από την διατύπωση του άρθρου 3 πως το «γυμναστήριο» προοριζόταν για την άσκηση των μελών του Συλλόγου «εις πάντα τα είδη και συστήματα αθλήσεως και γυμναστικής» και όχι μόνο για ποδοσφαιρική χρήση (όσο και αν κάποιοι θα ήθελαν να είναι έτσι).

Βέβαια επειδή στην Ερασιτεχνική είναι χαμένο το Ιδρυτικό Καταστατικό και κάποια αντίγραφα του είναι σε κακή κατάσταση, είναι ενδεχόμενο στην «επίσημη Α.Ε.Κ.» να μην το έχουν διαβάσει και να μένουν -έτσι- στην διατύπωση του Παραχωρητηρίου του 1934. Ελπίζουμε πως τώρα θα καταλάβουν το λάθος τους και θα τροποποιήσουν κατάλληλα τα σχέδια της «Αγιά Σοφιάς».

Εδώ κλείνει η παρουσίαση της αλήθειας της «επίσημης Α.Ε.Κ.» όπως αυτή καταγράφηκε στις προτάσεις της ενώπιον του δικαστηρίου που δίκασε την «αγωγή Αργυρόπουλου». Πλέον το έγγραφο αυτό (μαζί και με άλλα) περνά στην Ιστορία του Συλλόγου. Μια Ιστορία την οποία το τελευταίο διάστημα έχει αναλάβει να διασώσει για τις επόμενες γενιές ΑΕΚτζήδων η «Λέσχη Πολιτισμού και Ιστορίας της Α.Ε.Κ.».

13 Απρίλη 2017
παρατηρητής 1.