Font Size

SCREEN

Cpanel

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ: ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΗΤΤΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑ; (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΚΡΟΑΤΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ: ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΗΤΤΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑ;
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΚΡΟΑΤΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ)

Κανείς δεν έχει συμβόλαιο ούτε με τον Θεό ούτε με την επιτυχία. Αυτό ισχύει και για όσους πιστεύουν για τον εαυτό τους ότι είναι «ο επιούσιος λαός». Έτσι όταν τυχαίνουν σ’ αυτούς οι «στραβές» υπάρχει πάντα η δικαιολογία ότι αυτές οφείλονται σε «δοκιμασίες» του Μεγαλοδύναμου. Μετά από κάθε κακό αποτέλεσμα η «φυσική» αντίδραση είναι να βρούμε αφ’ ενός δικαιολογίες και αφ’ ετέρου «εξιλαστήριο θύμα» (κοινώς κάποιον φταίχτη). Με τον τρόπο αυτό, όμως, τις περισσότερες φορές κρύβονται οι πραγματικές αιτίες που προκάλεσαν την «αποτυχία». Γνωρίζουμε, όμως, πως τόσο η επιτυχία όσο και η αποτυχία είναι πράγματα σχετικά.

Η σχετικότητα τους οφείλεται κατά κύριο λόγο στο μέγεθος αυτού που τις πιστώνεται (τις επιτυχίες) ή τις χρεώνεται (τις αποτυχίες). Η Κροατία είναι τόσο από άποψη έκτασης όσο και πληθυσμού το 1/2 της Ελλάδας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε θα πρέπει να έχει το 1/2 των επιτυχιών της Ελλάδας. Παραδοσιακά στο ποδόσφαιρο (αλλά και στο μπάσκετ) είναι μια από τις «μεγάλες» δυνάμεις. Μέχρι σήμερα έχει ως μεγαλύτερες επιτυχίες της δύο εμφανίσεις στους «8» σε Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1996, 2008) και μια 3η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο (2002).

Από την άλλη η Ελλάδα έχει καταφέρει να πάρει ένα Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (2004). Κατόρθωμα πολύ μεγάλο αν λάβουμε υπ’ όψη ότι η Αγγλία δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε στην Διεθνή σκηνή με μόνη εξαίρεση το αμφιλεγόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 που διοργάνωσε η ίδια.

Οι επιτυχίες (αλλά και οι αποτυχίες) δεν οφείλονται μόνο στην απόδοση του επιτυχόντα ή του αποτυχόντα, αλλά κυρίως στην «συγκυρία» (ευτυχή ή δυστυχή). Συνεπώς ΔΕΝ υπάρχουν αντικειμενικά καταστροφικές αποτυχίες. Το μόνο που υπάρχει είναι η λανθασμένη διαχείριση τους. Πρέπει, δηλαδή, μετά από κάθε «κακό» αποτέλεσμα ν’ αντλούμε όλα τα «σωστά» συμπεράσματα. Για παράδειγμα στην χθεσινή ήττα μπορεί να συνεισέφεραν τόσο η «καυτή» έδρα όσο και οι ελλείψεις της ομάδας μας (όπως η απουσία του τιμωρημένου Μανωλά). Σε κάθε περίπτωση συνεισέφερε και η επιλογή όσων έπαιξαν. Μπορεί ο Ρεχάγκελ να κατάφερε να δομήσει ένα αξιόμαχο σύνολο με παίχτες που δεν έπαιζαν στις ομάδες τους (ή που είχαν λίγο χρόνο συμμετοχής) ή που ακόμη δεν ήταν σε καλή φόρμα, αλλά αυτή η συνταγή δεν γίνεται ν’ ακολουθείται πάντα. Αυτό είναι, ίσως, το μόνο σημαντικό δίδαγμα από την χθεσινή αναμέτρηση.

Και τώρα τι;

Όσο κι αν φαίνεται περίεργο μετά το χθεσινό αποτέλεσμα η Εθνική ομάδα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα στον δεύτερο αγώνα, καθώς επί της ουσίας δεν έχει τίποτα να περιμένει. Συνεπώς, πρέπει (και μπορεί) να παίξει χωρίς άγχος. Αν το κάνει υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να τα πάει καλύτερα απ’ ότι χθές και αν η συγκυρία είναι ευνοϊκή να κάνει και το «θαύμα».

 

10 Νοέμβρη 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 4509 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ: ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΗΤΤΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑ; (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΚΡΟΑΤΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ)