Αναφερόμαστε, προφανώς, στα «δίδυμα» χτυπήματα σε Ασβεστά και στον οπαδό της Α.Ε.Κ. που μήνυσε τους Κασάμι και Περέιρα. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι και τα δύο χτυπήματα έγιναν τώρα προκειμένου να «φτιάξουν κλίμα» για τα μεταξύ μας παιχνίδια. Αυτοί, όμως, κάνανε την δουλειά τους όπως θεώρησαν καλύτερο γι’ αυτούς. Το ζήτημα είναι τι κάνουν (ή καλύτερα τι ΔΕΝ κάνουν) όσοι παγίως καταδικάζουν τέτοιες πράξεις.
Όλοι τους είναι για τα πανηγύρια. Είναι «ανευθυνο-υπέυθυνοι». Δηλωνουν, ανέξοδα και μόνο «για τα μάτια του κόσμου» (διάβαζε «ψηφοφόρου»), ότι ΔΕΝ θ’ ανεχτούν τέτοια φαινόμενα (τις επιθέσεις) και «καθάρισαν». Προφανώς, αφού το δηλώνουν ΜΕΤΑ από κάθε τέτοια επίθεση πάει να πεί ότι μέχρι σήμερα ΔΕΝ έχουν κάνει την δουλειά τους. Η οποία ΔΕΝ περιορίζεται στην εύρεση και σύλληψη αυτών που επιτέθηκαν στον Άρη και τον οπαδό υης ομάδας, αλλά περιλαμβάνει (ή θα έπρεπε κυρίως να περιλαμβάνει) την αυτόματη από το Κράτος τιμωρία προκλητικών συμπεριφορών όπως αυτές του Περέιρα και του Κασάμι.
Τους οποίους αφήνουν ατιμώρητους μεταθέτοντας το έργο αυτό στους πολίτες εκθέτοντας τους έτσι σε προσωπικό και οικογενειακό κίνδυνο. Κίνδυνο, τον οποίο βίωσε από «πρώτο χέρι» ο οπαδός μας που διέθετε και την Αρετή και την Τόλμη να διεκδικήσει το δίκιο του. Αρετή και Τόλμη την οποία ΔΕΝ διαθέτει ούτε η ποδοσφαιρική ούτε πολύ περισσότερο η Αθλητική Ηγεσία μας, οι οποίες στο μέτρο που καθεμιά τους μπορούν είναι βουτηγμένες στην λοβιτούρα. Αναλόγως, δε, της προσφοράς τους «τσιμπάνε» και καμιά βράβευση για τον κόπο τους. Αλλά έτσι είναι αυτά.
Θα θέλαμε τέτοιου είδους λεκτικές καταδίκες να διαβάζουμε και όταν εκδηλώνονται προσπαθειες εκφοβισμού και τρομοκράτησης σε «ενδοοικογενειακές» περιπτώσεις (π.χ. κάτι Γ.Σ. σωματείων). Προφανώς, όμως, υπάρχουν περιπτώσεις που τέτοιες ενέργειες είναι καταδικαστέες (όταν τις κάνουν άλλοι) και αναπόφευκτες (όταν προασπιζόμαστε τα θιγόμενα συμφέροντα μας). Όπως η «κρατική βία» είναι απαραίτητη για την «τήρηση της τάξης». Ωστόσο, δεν πρέπει να έχουμε μεγάλες απαιτήσεις από την συγκεκριμένη Αθλητική Ηγεσία, η οποία όπως απέδειξε και στο ζήτημα των μετακινήσεων είναι μειωμένων δυνατοτήτων.
Κλείνοντας θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον οπαδό της ομάδας για την τόλμη του να κυνηγήσει δικαστικά αυτούς που θεωρώντας ότι είναι στο απυρόβλητο προκαλούν την νοημοσύνη μας. Του ευχόμαστε «καλή δύναμη» και του συνιστούμε να μην φοβάται. Όχι, γιατί δεν έχει πλέον (μετά την επίθεση) κάτι να φοβάται∙ αλλά γιατί όσο φοβάται παίζει το παιχνίδι τους και τους δικαιώνει.
Τέλος, απευθυνόμενοι στην ποδοσφαιρική και Αθλητική Ηγεσία της Χώρας που καταδίκασε τις επιθέσεις (κυρίως στον Ασβεστά) τους αφιερώνουμε (με τον δέοντα σεβασμό εννοείται) την παροιμία:
«Φτύστε τα μπούτια σας να κάνετε τσουλήθρα.»
Υ.Γ. Άρη, δεν ξέρουμε τι πονάει περισσότερο: τα χτυπήματα ή το γεγονός ότι δουλεύεις στην σημερινή «ΩΡΑ». Εμείς σου ευχόμαστε «Περαστικά» και «Καλή δύναμη» προκειμένου ν’ αντέξεις γιατί η δουλειά σου δεν τέλειωσε ακόμη.
22 Φλεβάρη 2018.
παρατηρητήριο.
