Όλα όσα συνέβησαν στο πρώτο γκολ των Άγγλων παραπέμπουν στην ελεεινή ψυχολογική κατάσταση των παικτών της ομάδας. Αποκορύφωμα ήταν η χορευτική φιγούρα (ζεμπεκιά ήταν;) του Σβάρνα η οποία θα κοσμεί την επόμενη έκδοση του Λεξικού Μπαμπινιώτη στο ρήμα «σβαρνίζω». Με την εμφάνιση του χθες ο Σβάρνας διέψευσε τους κιτρινόμαυρους «χατζηαβάτηδες» που σε συνεργασία με κάποιους στην Π.Α.Ε. προσπαθούν να μας πείσουν (όπως παλιότερα με άλλους που τους αφήσαμε να φύγουν ως «ελεύθεροι») για την μεγάλη αμυντική του στόφα. Η αναφορά στον Σβάρνα γίνεται απλά και μόνο επειδή η περίπτωση του είναι απολύτως ενδεικτική της διαφοράς μεταξύ της πραγματικής ποιότητας (και αυτής που θα ήθελαν κάποιοι να υπάρχει) κάποιων παικτών μας. Αν επρόκειτο για μια ομάδα της σειράς που βγήκε για πρώτη και τελευταία φορά στην Ευρώπη θα ήταν αρκετό το λογοπαίγνιο με τον Σβάρνα. Ωστόσο, μιας και μιλάμε για την Α.Ε.Κ. ΔΕΝ είναι αρκετό να σταματήσω εδώ.
Σε μια ζεστή μέρα η σκιά προσφέρει δροσιά. Το χειμώνα, όμως, η σκιά κρύβει το φως και όπως γνωρίζουμε το συνεχές βαθύ σκοτάδι προκαλεί κατάθλιψη. Αν το μπόι σου είναι μικρότερο από τη σκιά τότε η σκιά «σε πλακώνει». Αν είναι ίσο μ’ αυτή, τότε η σκιά δεν σε νοιάζει και είσαι γεμάτος αυτοπεποίθηση. Στην περίπτωση που το μπόι σου είναι μεγαλύτερο από τη σκιά τότε εσύ είσαι το μέτρο σύγκρισης.
Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. η «σκιά» είναι το Ευρωπαϊκό παρελθόν της ομάδας που σκόπιμα φούνταρε στην Β’ αρχικά και μετά στην Γ’ Εθνική ο «Διοικητικός Ηγέτης» για να δημιουργήσει μια νέα «καθαρή από χρέη Π.Α.Ε.» που να την διοικεί όπως γουστάρει. Με φωτεινή εξαίρεση (η οποία ως εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα) την πορεία στο EUROPA την χρονιά που πήρε το Πρωτάθλημα, η «Α.Ε.Κ. της επανόδου» ΔΕΝ έχει δικαιολογήσει έστω και λίγο το Ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό της παρελθόν. Με εξαίρεση εκείνη την χρονιά η σκιά της την «πλακώνει» τόσο πολύ που το απόλυτο σκοτάδι απελπίζει τους παίκτες της, οι οποίοι έτσι νοιώθουν «νάνοι».
Έτσι, όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως στο σχέδιο (πάντα τα σχέδια είναι καλύτερα γιατί στο χαρτί παίζεις χωρίς αντίπαλο) η «λύση» είναι να πάει ο «Τίγρης» στο προπονητικό κέντρο να τους «τα ψάλλει». Μετά την δεύτερη φορά κάθε του επίσκεψη θυμίζει ανέκδοτο και τελικά καταντά περίγελος. Καθώς η κατάσταση επαναλαμβάνεται ο «Διοικητικός Ηγέτης» μοιάζει με ανήμπορο ν’ αλλάξει την ροή των πραγμάτων ανθρωπάκι. Κρίμα το παρατσούκλι. Είναι η μόνη περίπτωση που σίγουρα ισχύει αυτό που ο Μάρξ έγραψε για την Ιστορία (ότι επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν φάρσα και την δεύτερη σαν τραγωδία), καθώς το ίδιο σκηνικό στήνεται με τους ίδιους πρωταγωνιστές κάθε χρόνο. Φαίνεται πως ο «Τίγρης» δεν διδάσκεται από την Ιστορία της ομάδας.
Ευτυχώς που από του χρόνου (εκτός σοβαρού απροόπτου) θα αναμετρόμαστε σε μια διοργάνωση και με ομάδες που θα είναι πιο κοντά στην «σκιά» της σημερινής ομάδας. Μπορεί έτσι η ομάδα να δυναμώσει και ν’ αρχίζει να θυμίζει σε κάτι αυτές του Ευρωπαϊκού παρελθόντος της. Βέβαια, παίζει ρόλο και το πρωτάθλημα στο οποίο αγωνίζεσαι. Για παράδειγμα η Λέστερ στο παιχνίδι με την Α.Ε.Κ. έπαιζε το 24ο Ευρωπαϊκό της παιχνίδι. Αυτό, όμως, όντας εκπρόσωπος της Αγγλίας δεν την έκανε να νοιώθει μειονεκτικά απέναντι στην Α.Ε.Κ. (το αντίθετο μάλιστα) για την οποία το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν 232ο!!!
Οπότε εκτός από την δυναμικότητα της ίδιας της ομάδας μετρά και η χώρα προέλευσης. Πάντως για να είμαστε (ακριβο)δίκαιοι φέτος τ’ αποτελέσματα όλων των ομάδων και ειδικότερα των δικών μας έχουν επηρεαστεί από την «πανδημία του κορονοϊού» και συγκεκριμένα τον τρόπο αντιμετώπισης της από την UEFA. Η επιδίωξη να ολοκληρωθούν και οι δύο διοργανώσεις της «όπως και να ‘χει» οδήγησε στην διεξαγωγή των αγώνων σε δύο τριάδες κάθε εβδομάδα. Δημιουργήθηκαν έτσι ζητήματα διαχείρισης των παικτών, ειδικά όσων διανύουν την 4η δεκαετία της ζωής τους. Αντί ενός αγώνα κάθε δύο εβδομάδες (όπως πριν την «πανδημία») οι συνεχείς αγώνες σε Ευρώπη και τα εθνικά πρωταθλήματα δημιούργησαν μια νέα αχαρτογράφητη κατάσταση. Ενδεχομένως αυτή η παράμετρος να «ευθύνεται» για κάποια από τα χάλια των εκπροσώπων μας (όχι ότι αυτό είναι μεγάλη παρηγοριά).
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τελειώσω αυτό το κείμενο παρά η ελπίδα και η ευχή η νέα ποδοσφαιρική Ευρωπαϊκή χρονιά των ομάδων μας να είναι καλύτερη. Α! να μη το ξεχάσω. Αν υπάρχει κάποιος ιδιοκτήτης ομάδας που σνομπάρει την νέα Ευρωπαϊκή διοργάνωση, τότε καλύτερα να μην δηλώσει την ομάδα του. Γιατί, για να σνομπάρουν οι ομαδάρες μας (οι οπαδοί και οι «χατζηαβάτηδες») την νέα διοργάνωση θα έπρεπε κάθε χρόνο να κάνουν πορείες στο EUROPA. Εντάξει;
Σημείωση: Η φωτογραφία του κειμένου είναι από το www.onsports.gr.
11 Δεκέμβρη 2020
«πανταχού παρών 1».
