Ωστόσο, ο ζήτημα ΔΕΝ είναι αυτό. Ούτε η απόφαση της Κυβέρνησης της Ν.Δ. να μοιράσει όπως της αρέσει τα λεφτά από το στοίχημα, ούτε όμως και η αποτυχία των ιδιοκτητών της Α1 να πορευτούν με βάση τα κάθε φορά έσοδα τους. Στο κάτω-κάτω αν επρόκειτο για τις επιχειρήσεις τους το ζήτημα της χρηματοδότησης λύνεται με μια Α.Μ.Κ. μέσω της οποίας πουλούν στους χρηματοδότες τους τα Χρέη της επιχείρησης. Μιας, όμως, και δεν μπορούν να το κάνουν αυτό με τις ομάδες τους τρέχουν στο Δημόσιο Ταμείο για να τους ενισχύσει. Αυτό είναι η απόλυτη ξεφτίλα. Η αποδοχή της οικονομικής τους ασημαντότητας να στηρίξουν τις επιλογές που έκαναν και τα συμβόλαια που υπέγραψαν.
Η ανικανότητα ή μάλλον η αδυναμία ν’ αποδεχτούν ιδιοκτήτες και οπαδοί ότι οι ομάδες τους θα πρέπει να παίζουν με Έλληνες που ακόμα δεν έχουν κάνει όνομα και για τον λόγο αυτό ΔΕΝ θέλουν πολλά λεφτά. Αυτή, όμως, την αποδοχή ΔΕΝ μπορούν να την κάνουν οι «αιώνιοι», οι οποίοι ακόμη και αν υστερούν σε λεφτά σε σχέση με τις κορυφαίες ομάδες της Ευρωλίγκας οφείλουν ωστόσο να ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα εισπράττουν απ’ αυτή μόνο και μόνο για να λένε ότι συμμετέχουν στην «κορυφαία διοργάνωση». Το έλλειμα από τις επιλογές τους ζητούν να καλύψουν (ή να μειώσουν) με τα λεφτά του Δημόσιου Ταμείου.
Παρά όλα τα παραπάνω και επειδή κανείς επιχειρηματίας δεν αισθάνεται ντροπή να χρηματοδοτείται από το Δημόσιο Ταμείο (το θεωρούν άλλωστε υποχρέωση του Κράτους) βάζουν τους δίχρωμους «χατζηαβάτηδες» των ομάδων τους να επιχειρηματολογήσουν για την υποχρέωση του Κράτους εκτός από το να τους δίνει δωρεάν αθλητικές εγκαταστάσεις (τις οποίες θα κατασκεύαζαν εκείνοι αν δεν υπήρχε τόση γραφειοκρατία) να τους βρίσκει και έσοδα (είτε τηλεοπτικά είτε από το στοίχημα). Μ’ αυτά και μ’ αυτά η λέξη «επενδυτής» έχει χάσει εδώ και καιρό το οικονομικό της περιεχόμενο. Γιατί, οι δικοί μας «επενδυτές» ούτε το ρίσκο της χασούρας αποδέχονται, ούτε και έχουν να παρουσιάσουν έστω και έναν καρπό της «επένδυσης» τους.
Από την άλλη πως να συνεχίζει η λέξη «επένδυση» να έχει την ίδια με πριν σημασία όταν στον Επαγγελματικό Αθλητισμό έχει καταντήσει να σημαίνει: «Ρίχνω συνέχεια λεφτά σε μια μαύρη τρύπα δίχως πάτο, χωρίς να υπάρχει προοπτική.». δυστυχώς, όμως, για όλους αυτούς (αλλά και τους οπαδούς) η πραγματικότητα εκδικείται και όταν το κάνει το κάνει πολύ σκληρά.
02 Αυγούστου 2022
«πουθενάδες».
