ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 27ο (ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο

(0 ψήφοι)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 27ο
(ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)

Πιστοί στο εβδομαδιαίο μας ραντεβού δημοσιεύουμε σήμερα από το βιβλίο-βιογραφία του Κυριάκου Χήνα για τον Κωνσταντίνο Σπανούδη την 27η συνέχεια. Το σημερινό απόσπασμα αφορά τον θάνατο του Κ. Σπανούδη. Για το κείμενο σε pdf πατήστε εδώ αλλιώς συνεχίστε παρακάτω την ανάγνωση.

Ακολουθούν οι σύνδεσμοι ανά ενότητα:

«Απόσπασμα από το βιβλίο (σελ. 113-115) του φιλόλογου – ιστορικού Κυριάκου Χήνα,
για τον Κωνσταντίνο Σπανούδη»

«ΘΑΝΑΤΟΣ» ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΠΑΝΟΥΔΗ
(ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1941)

Στο ζήτημα της εξελικτικής πορείας της υγείας του Σπανούδη, δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες. Αναφέρεται μόνον, αν και χωρίς επαρκή στοιχεία, ότι δεν αντιμετώπιζε ιδιαίτερα προβλήματα. Για την ημερομηνία της μοιραίας ώρας υπάρχουν δύο αντικρουόμενες πληροφορίες. Στα περισσότερα δημοσιεύματα αναφέρεται η Πέμπτη 24 Απριλίου του 1941, στην Αθήνα, τρεις μόλις ημέρες πριν από την είσοδο των Γερμανών στην πρωτεύουσα και την αρχή μιας περιόδου σκλαβιάς και μαρτυρίου 42 μηνών.

Η δεύτερη εκδοχή, που είναι απόλυτα πειστική, καταγράφεται σε τρία κείμενα, που έχουν ιδιάζουσα βαρύτητα:

Πρώτο, στην αναγγελία της κηδείας του, από την οικογένεια. Υπογράφουν, η σύζυγος Σοφία και η θυγατέρα Αθηνά, με τη φράση: «Τον πολυαγαπημένο σύζυγον και πατέραν, θανόντα χθες, κηδεύομεν σήμερον 30 Απριλίου και ώραν 11π.μ.».

Δεύτερο, στην ανακοίνωση της οικογένειας: «Θανόντα χθες, εκηδεύσαμεν σήμερον».

Τρίτο, ο τυπικός απολογισμός της ημέρας, που ανακοινώνει το Ληξιαρχείο Αθηνών, στις 30 Απριλίου, εμφανίζει 28 γεννήσεις και 14 θανάτους, μεταξύ των οποίων καταγράφεται και ο «Κωνσταντίνος Σπανούδης, 71 ετών.» Προφανώς, λοιπόν, απεβίωσε στις 29 Απριλίου, άρα, δυστυχώς, βίωσε την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, εάν, βέβαια, κατά τις τελευταίες ημέρες είχε επαφή με το περιβάλλον.

Επίσης, ο Αλέξης Σαββάκης επιβεβαιώνει, ότι o Σπανούδης είπε, πράγματι, εκείνες τις εφιαλτικές ημέρες, τη φράση που του αποδίδεται: «Αυτό δε θα το αντέξω.», εννοώντας την κατάληψη της Αθήνας και της Ελλάδος, από τις δυνάμεις του Άξονα.

Η εξόδιος ακολουθία έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου, απέναντι από το Κοιμητήριο της Ριζούπολης, όπου και ετάφη ο συγκλονιστικός εκείνος Άνθρωπος. Χοροστάτησε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος Φιλιππίδης, μια βαρυσήμαντη μορφή του χειμαζόμενου ποντιακού ελληνισμού.

O Χρύσανθος αφηγείται, ότι, το προηγούμενο βράδυ, τον επισκέφθηκε ο επίτροπος του Ναού Μεταμορφώσεως, στην Πλάκα, Πλάτων Χατζημιχάλης, για να τον ενημερώσει, ότι θα αναλάβει οικονομικό υπουργείο, στην κυβέρνηση, που σχηματίστηκε από τους Γερμανούς, υπό τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου και να τον παρακαλέσει να ορκίσει την κυβέρνηση, το επόμενο πρωινό. Η απάντηση του Χρύσανθου στοιχίζεται με τις πιο αξιοπρεπείς ώρες της Εκκλησίας: «Σε τέτοιες ύποπτες και αντεθνικές ενέργειες δεν είναι δυνατόν να δώσει η Εκκλησία την ευλογία της!!!».

Στις 30 Απριλίου, το πρωΐ, δέχεται νέα σχετική πίεση, από τον ταγματάρχη Δ. Γαργαρόπουλο, υπασπιστή του Τσολάκογλου, τον οποίο διακόπτει με τη φράση:

«Αδυνατώ. Ετοιμάζομαι να υπάγω να κηδεύσω τον φίλο μου κ. Σπανούδη.». Μεγάλη συγκίνηση και υπερηφάνεια, για τον ηρωικό Ιεράρχη (τελικά, την κυβέρνηση Τσολάκογλου ορκίζει ο αρχιμανδρίτης Νικόλαος Παπαδόπουλος, πρωθιερέας του Ναού του Αγίου Γεωργίου Καρύτση).

Γενικά, η απώλεια του Σπανούδη δε δημιούργησε τον πάταγο, που αναμενόταν, υπό φυσιολογικές συνθήκες. Με την κατάρρευση του Μετώπου, την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, την Κυριακή 27 Απριλίου και τις συνθήκες σκλαβιάς, την αναζήτηση των αγνοούμενων, τις αυτοκτονίες του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή και της Πηνελόπης Δέλτα, την ορκωμοσία της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου, το ενδιαφέρον του χειμαζόμενου λαού, εκείνες τις εφιαλτικές ημέρες, εστιάστηκε σε πολλά φλέγοντα θέματα, γι’ αυτό και στον Τύπο της εποχής δεν καταγράφηκε, με αισθητό τρόπο.

Την επόμενη ημέρα της κηδείας, ο σπουδαίος Παύλος Παλαιολόγος αφιέρωσε, στον ευπατρίδη αποδημήσαντα, ένα συγκινητικό χρονογράφημα. Παραθέτουμε, ενδεικτικά αποσπάσματα:

«Η Πόλη εκήδευε τον Σπανούδη της, καθαρόαιμος Φαναριώτης, γεμάτος από τις λαχτάρες, που εφούσκωναν τα στήθη των Ελλήνων. Παλαιοί άρχοντες του Βυζαντίου, άνθρωποι των γραμμάτων, της επιστήμης, της πολιτικής, του εμπορίου, ο κόσμος που αποτελούσε την αριστοκρατία του Βυζαντίου, υποκλίθηκε, μπροστά στο φέρετρο. Οφειλόμενος φόρος τιμής στον αγωνιστή, που λευκάνθηκε, στην υπηρεσία των ιδανικών του. Ειλικρινής εκδήλωση σεβασμού και αγάπης, προς τον δημοσιογράφο, που υπήρξε ένα από τα πιο ζωντανά και τα πιο προοδευτικά στοιχεία, μέσα σε μια κοινωνία μετρημένη και συντηρητική. Ο Σπανούδης, όσο κι αν υποστήριζε με φανατισμό τις ιδέες του, ποτέ δεν έπαψε να είναι κύριος και ευπρεπής δημοσιογράφος. Ζωντανό όργανο του λαού έγινε η εφημερίδα του. Έγινε ο ανατροπεύς. Έδωσε τον τύπο της μοντέρνας εφημερίδος, ετάραξε τα νερά, ετσάκισε την ακαμψία της καθαρεύουσας, σε μια εποχή που αποτελούσε σκάνδαλο και η παραμικρότατη απομάκρυνσις, από τα κείμενά της. Γύρω στον νεκρό, μαζεύτηκαν, χθες, οι Κωνσταντινουπολίτες και προπέμποντας τον Σπανούδη, σαν έναν απο τους τελευταίους εκπροσώπους του Βυζαντίου, δακρυσμένοι εκάλυψαν με άνθη της Αττικής γης τον Κύριο, τον Αγωνιστή, τον Οικογενειάρχη, το διακεκριμένο μέλος της κοινωνίας.»

Εύλογος και δίκαιος είναι ο έπαινος, από τις εφημερίδες. Η «Ακρόπολις» γράφει: «Μετά θλίψεως, η αθηναϊκή κοινωνία θα πληροφορηθεί τον θάνατον του Κωνσταντίνου Σπανούδη, επιδείξαντος πολυποίκιλον εθνικήν δράσιν, τόσον εν Κωνσταντινουπόλει, όσον και μετέπειτα, εν Αθήναις. Ο Κωνσταντίνος Σπανούδης υπήρξεν, ως δημοσιογράφος, εθνικός εργάτης ακάματος, εξυπηρετήσας τα μέγιστα τον υπόδουλον Ελληνισμόν.»

Η εφημερίδα «Εστία» κρίνει, ότι: «η δράσις του, συνδεδεμένη, στενώς, με τον Ελληνισμόν της Βασιλίδος και το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, ενεφορήθη, πάντοτε, από τα ακραιφνέστερα εθνικά αισθήματα και από την διάθεσιν της εξυπηρετήσεως του κοινωνικού συνόλου.».

Η εφημερίδα «Πρωΐα» θεωρεί, ότι: «Ο Σπανούδης, νεώτατος ακόμη, ανεδείχθη διά την ζωηρότητα του πνεύματός του, διά την ιδιοφυΐαν του και διά το πλούσιον τάλαντόν του.».

29 Οκτώβρη 2022
«πουθενάδες».

Διαβάστηκε 923 φορές

Κατηγορία Κείμενα Παρατηρητηρίου

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.: ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΡΟΟΔΟΥ Ν.2 (4-1 ΣΤΗΝ Α1, 1-2 ΣΤΟ CL) Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ (ΚΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ) ΤΩΝ ΟΠΑΔΙΚΩΝ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ» (ΟΤΑΝ ΟΙ «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΔΕΣ» ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΘΙΓΜΕΝΟΙ) »

επιστροφή στην κορυφή