Ο ποδοσφαιρικός Π.Α.Ο. μετά την «σφιχτή» οικονομική πολιτική του ιδιοκτήτη του αποτέλεσμα αποτυχημένων προπονητικών επιλογών (που οδήγησαν και σε αποτυχημένες επιλογές παικτών) βρήκε επιτέλους στο πρόσωπο του Γιοβάνοβιτς έναν ποδοσφαιρικά ικανό να διαχειριστεί την οικονομική του πολιτική και συμβατό με τον ιδιοκτήτη προπονητή. Έναν προπονητή με «σύστημα» που λένε και στην πιάτσα.
Δεδομένης της κατάστασης που παρέλαβε δεν ήταν δύσκολο να φτιάξε μια ομάδα και να την κάνει ν’ αποδίδει καλύτερα. Αφού ο Αλαφούζος δεν είχε πολλά να ξοδέψει ο προπονητής ήταν ταυτόχρονα το μεγαλύτερο όνομα στη μαρκίζα και το πιο σημαντικό συστατικό της. Συνεπώς, έπρεπε (και πρέπει) να προφυλαχτεί με κάθε τρόπο (μέχρι τουλάχιστον να έρθει η ώρα της απόλυσης). Έτσι, όταν μετά την διακοπή για το Π.Κ. η ομάδα του Γιοβάνοβιτς έφερε (σε σύγκριση με τον Α’ Γύρο) τραγικά αποτελέσματα όλοι θυμήθηκαν το «σύστημα» για να τον κρατήσουν στο απυρόβλητο (βλέπε εδώ).
Ωστόσο, η εξήγηση της κατάρρευσης του Β’ Γύρου σε σύγκριση με την εποποιΐα του Α’ Γύρου δίνεται πολύ καλύτερα από την προσέγγιση του Σπυρόπουλου που αφορά την «ποδοσφαιρική αξία» των παικτών του Γιοβάνοβιτς σε σχέση με τους ανταγωνιστές της ομάδας του (βλέπε εδώ). Βέβαια, τους βρίσκουν οι «ανιχνευτές» της ομάδας σε συνεργασία με τον προπονητή, ο οποίος κάνει και την τελική επιλογή λαμβάνοντας υπόψη του και τα διαθέσιμα λεφτά. Προσωπικά, εκτός των παραπάνω θεωρώ ότι υπάρχει και μια ακόμη πιο απλή εξήγηση.
Η εξήγηση που προτείνω έχει να κάνει με το χαρακτηριστικό των Σέρβων προπονητών οποιουδήποτε αθλήματος να θέλουν να είναι το πιο σημαντικό συστατικό κάθε ομάδας. Να ξεκινά απ’ αυτούς και να τελειώνει σ’ αυτούς η ομάδα. Οι Σέρβοι δεν μπορούν και δεν θέλουν να διαχειριστούν παίκτες που είναι πιο σημαντικοί (μεγαλύτερα ονόματα) για την ομάδα τους από τους ίδιους. Τα μέχρι τώρα δείγματα του Γιοβάνοβιτς αυτό δείχνουν.
Αυτό είναι το δεδομένο που συνυπολογιζόμενο στην προσέγγιση του Σπυρόπουλου παρέχει μια πλήρη εξήγηση της κατάρρευσης «του Π.Α.Ο. του Γιοβάνοβιτς». Η μόνη περίπτωση να μην ισχύει θα ήταν η συνύπαρξη του Σέρβου μ’ έναν παίκτη που θα έχει το βιογραφικό του Τσούμπερ. Έναν παίκτη που δεν θα έχει εμπειρία μόνο από τα Βαλκάνια.
Υ.Γ. Για μια ομάδα που ψάχνει μέσω συνεχόμενων νικών να επιστρέψει στην κορυφή μα πάνω απ’ όλα να βρει την ηρεμία της ΔΕΝ υπήρχε καλύτερο δώρο απ’ όσα έγιναν στο Περιστέρι. Ιδιοκτησία-Διοίκηση και τα «πράσινα εξαπτέρυγα» της βγάζουν χολή με πρώτο και κύριο (αν όχι μοναδικό) στόχο τη «συσπείρωση». Μόνο που μια τέτοια «συσπείρωση» διαρκεί τόσο όσο να ξεκινήσει ο επόμενος αγώνας, ο οποίος αν δεν καταλήξει σε νίκη καταστρέφει τ’ αποτελέσματα της προσπάθειας τους.
08 Φλεβάρη 2023
«πουθενάς 1».
