
ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΟΤΙΜΑ ΤΟ «ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ»;
(ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ)
Είναι ταυτόχρονα παρήγορο αλλά και λυπηρό να βλέπεις κάποιον εμμονικά ν’ ασχολείται με τα ίδια και τα ίδια ζητήματα. Παρήγορο γιατί δεν τα παρατάει, αλλά και λυπηρό γιατί για να του έχουν γίνει εμμονή σημαίνει πως δεν έχει γίνει καμία πρόοδος στην αντιμετώπιση τους. Για μια ακόμη φορά ο Κυριάκος Θωμαΐδης σχολίασε τους ρυθμούς με τους οποίους κινείται η Δικαιοσύνη στην υπόθεση του παράνομου στοιχηματισμού (βλέπε εδώ). Η συγκεκριμένη υπόθεση μας ήρθε από το εξωτερικό έτοιμη. Το μόνο που απέμενε στις Ελληνικές Αρχές ήταν να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία και φυσικά ν’ ασκήσουν διώξεις.
Προφανώς, κατηγορούμενοι είναι ποδοσφαιρικοί παράγοντες ή για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες Π.Α.Ε. των «επαγγελματικών κατηγοριών». Έλα, όμως, που οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι διόλου τυχαίοι. Έχουν διασυνδέσεις με άλλους ιδιοκτήτες οι οποίοι διασυνδέονται με την εκάστοτε Κυβέρνηση και το Δικαστικό Σώμα. Κάποιοι απ’ αυτούς μπορεί να έχουν και άμεση πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Και αυτοί οι άνθρωποι σπάνια πληρώνουν για τα πεπραγμένα τους.
Ο συνηθέστερος τρόπος για να γλυτώσει ένας ένοχος από την φυλακή είναι η «παραγραφή». Στα Νομικά η «παραγραφή» είναι ότι οι καθυστερήσεις στο ποδόσφαιρο. Είναι, δηλαδή, σαν να πετάς την μπάλα στην εξέδρα για να περάσει ο χρόνος και να έρθει το πλήρωμα της «παραγραφής». Θυμάστε οι παλαιότεροι πως οι τερματοφύλακες αγκάλιαζαν την μπάλα και δεν την άφηναν στα γυρίσματα των αμυντικών τους (μέχρι που άλλαξε ο κανονισμός);
Για να επιβληθεί μια ποινή και να εκτιστεί πρέπει μέχρι την εκδίκαση στο Εφετείο να μην έχει συμπληρωθεί το χρονικό όριο της παραγραφής και να μην έχει αλλάξει προς το ευνοϊκότερο ο Ποινικός Κώδικας. Έτσι, οι καθυστερήσεις πρέπει να ξεκινήσουν κιόλας από την ανάκριση.
Δεν υπάρχει ευκολότερος τρόπος από το ν’ ανατεθεί μια μεγάλη (με πολλούς κατηγορούμενους) και σημαντική υπόθεση σ’ έναν/μια ανακριτή-τρια με μεγάλο φόρτο. Ακόμη καλύτερα όπως έγινε και με την υπόθεση του παράνομου στοιχηματισμού αν ο/η ανακριτής-τρια βρίσκεται κοντά στη λήξη της θητείας του η οποία μάλιστα δεν πρόκειται ν’ ανανεωθεί μιας και προάγεται! Αν στα προηγούμενα προσθέσετε και την καθυστέρηση της γραφειοκρατίας να διεκπεραιώσει τα κάθε λογής αιτήματα του/της ανακριτή-τριας.
Δυστυχώς, με βάση την πείρα από προηγούμενες υποθέσεις δεν πρέπει να περιμένουμε πως όσα γράφει ο Θωμαΐδης θα βγουν αληθινά. Είναι (μάλλον οφείλει να είναι) αθεράπευτα ρομαντικός. Αυτό, όμως, κάθε άλλο σημαίνει πως αν υπάρξει μεγάλη πίεση και για να δείξει το Κράτος πως δεν υπάρχει ατιμωρησία δεν θα καταλήξει κάποιος από τους κατηγορούμενους στη φυλακή για ξεκάρφωμα. Αυτό το αποτέλεσμα βοηθά και ο διαχωρισμός των υποθέσεων, ο οποίος αν μη τι άλλο αποδυναμώνει την ισχύ των κατηγοριών αφού αν όλες οι περιπτώσεις εξεταστούν ως σύνολο είναι σαν να έχουμε ένα συμπληρωμένο παζλ▪ ενώ αν εξεταστούν μεμονωμένα…
Μείνετε συντονισμένοι…
05 Σεπτέμβρη 2024
«πουθενάδες».