Σύμφωνα λοιπόν με τον Άρη Ασβεστά ο Κοντονής θριάμβευσε επειδή:
- Μπορεί πλέον να επιβάλει μεγάλα διοικητικά πρόστιμα όχι μόνο στις ΠΑΕ, αλλά και στις Ομοσπονδίες!
- Μπορεί να αναβάλει αγώνες και αγωνιστικές, καθώς και να διακόπτει οριστικά ολόκληρα πρωταθλήματα!
- Κανένας αγώνας δεν θα διεξαχθεί του χρόνου με κόσμο, σε γήπεδο που δεν διαθέτει κάμερες και ηλεκτρονικό εισιτήριο, τα οποία θα πληρώσουν οι ΠΑΕ!
- Ξηλώνονται όλες οι πειθαρχικές επιτροπές και οι ποδοσφαιρικοί εισαγγελείς του ποδοσφαίρου και αντικαθίστανται με Τακτικούς Δικαστές και Εισαγγελείς! Είναι το άρθρο που ΕΤΡΕΜΑΝ στην ΕΠΟ, που πάλεψαν με λύσσα για την απόσυρσή του, αλλά που ο Κοντονής δεν πήρε ποτέ πίσω…
- Οι διαιτητές θα υποχρεούνται να υποβάλουν δηλώσεις πόθεν έσχες (και) στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού.
- Η ΕΠΟ υποχρεούται να στέλνει «αμελητί» τους φακέλους με τα ύποπτα ματς ΚΑΙ στον υπουργό ΚΑΙ στη Βουλή ΚΑΙ στην ΕΕΑ!
- Οι παρατηρητές της ΔΕΑΒ θα μπορούν να μπαίνουν και σε αποδυτήρια ομάδων και διαιτητών, κάτι που δεν ήθελε ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ η ΕΠΟ!
- Καταργήθηκε οριστικά το άρθρο-ντροπή του «νόμου Ορφανού» που εξαιρούσε την ΕΠΟ από τη νομοθεσία και αντικαταστάθηκε με άλλο, που υποχρεώνει την ΕΠΟ να εναρμονίζεται με τους Νόμους και το Σύνταγμα, αλλά και με τα καταστατικά της ΦΙΦΑ και της ΟΥΕΦΑ (αφού ούτε με αυτά ήταν απολύτως εναρμονισμένη), κι ας διαχειρίζεται η ίδια τις δικές της υποθέσεις!
Σχετικά με τα πρόστιμα στις Ομοσπονδίες, δεν βλέπουμε κάποιο λόγο χαράς ή ικανοποίησης. Το ζήτημα δεν είναι να βεβαιώνονται πρόστιμα αλλά να εισπράττονται. Αν (και όταν) το Κράτος επιχορηγεί τις Ομοσπονδίες έχει στη διάθεση του το ύστατο (και απόλυτο) μηχανισμό πίεσης πρός αυτές. Αν θέλει ο Κοντονής να λειτουργούν σωστά οι Ομοσπονδίες ας στείλει Τακτικό Έλεγχο της Εφορίας ο οποίος θα βεβαιώσει μεγαλύτερα από τα δικά του πρόστιμα (αν επαληθευτούν όσα υποψιαζόμαστε σχετικά με τη λειτουργία τπυς) και στη συνέχεια να τους επιβάλλει Εσωτερικό Έλεγχο και Επιτροπές Δεοντολογίας. Την επιστασία της λειτουργίας των μηχανισμών αυτών θα πρέπει να έχει το Υφυπουργείο Αθλητισμού.
Σχετικά με την αναβολή αγωνιστικών και την οριστική διακοπή πρωταθλημάτων, το μόνο που έχουμε να σχολιάσουμε είναι πως θα γελάσει κάθε πικραμένος. Εκτός της περίπτωσης πολεμικής ή εμφύλιας σύγκρουσης δεν υπάρχει κανένας λόγος που να επιτρέπει στον εκάστοτε Υφυπουργό να διακόπτει οριστικά ένα Πρωτάθλημα. Αν κάποιοι παρανομούν συστηματικά να τιμωρηθούν. Από κεί και πέρα μια τέτοια κίνηση του υφυπουργού θα ήταν αυθαίρετη και θα εξέθετε τον ίδιο και την κυβέρνηση σε αγωγές αποζημιώσεων για διαφυγόντα κέρδη και όχι μόνο από τους θιγόμενους. Η απόκτηση πηρυνικού οπλοστασίου γίνεται για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, αφού μετά την «Κρίση των Πυραύλων του 1962» όλοι γνωρίζουν ότι ακόμη και η περιορισμένη χρήση του έχει μηδενικές πιθανότητες.
Σχετικά με το ηλεκτρονικό εισιτήριο και τις κάμερες στα γήπεδα, τα οποία είχαν ψηφιστεί από προηγούμενες κυβερνήσεις, το ζήτημα είναι να εφαρμοστούν στην πράξη. Αμφιβάλλουμε όμως σοβαρά αν αυτή η εφαρμογή θ γίνει από φέτος (τουλάχιστον από την αρχή του Πρωταθλήματος). Πρέπει σε λιγότερο από τρείς μήνες να είναι έτοιμες οι Υπουργικές (και σε κάποιες περιπτώσεις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις) Αποφάσεις με τις οποίες ρυθμίζονται ζητήματα πρακτικής εφαρμογής. Αν θα διακινδυνεύαμε μια πρόβλεψη αυτή θα ήταν ότι το ζήτημα θα κωλύσει στην έκδοση της «κάρτας φιλάθλου» και στην δημιουργία της αντίστοιχης βάσης δεδομένων.
Σχετικά με τις Πειθαρχικές Επιτροπές της Ε.Π.Ο. και τους τακτικούς Δικαστές, έχουμε να σχολιάσουμε ότι αδίκως χαίρεστε (όσοι χαίρεστε). Το ζήτημα δεν είναι οι Τακτικοί Δικαστές, ούτε αν είναι εν ενεργεία ή συνταξιούχοι (λες και αν κάποιος μετά από έναν χρόνο συνταξιοδοτηθεί θ’ αντιλαμβάνεται και θα εφαρμόζει διαφορετικά τον Νόμο). Στο κάτω-κάτω τόσες και τόσες προβληματικές (με την έννοια ότι αντίκεινται στο «περί δικαίου αίσθημα») δικαστικές αποφάσεις όλων των τύπων των δικαστηρίων ποιοί τις εκδίδουν αν όχι Τακτικοί Δικαστές; Το ζήτημα είναι η ερμηνεία των γεγονότων και ο τρόπος που τα ίδια γεγονότα δικάζονται με διαφορετικής βαρύτητας διατάξεις. Ποιός, πότε και με ποιό τρόπο συντάσσει τα κατηγορητήρια με τα οποία προσιορίζεται και η μέγιστη πιθανή ποινή σε περίπτωση καταδίκης. Το ζήτημα είναι πότε εκδικάζεται σε α’ βαθμό η υπόθεση, πότε βγαίνει η απόφαση, πότε εκδικάζεται η έφεση και πότε βγαίνει η οριστική απόφαση. Όλοι θυμόμαστε την σκόπιμη κωλυσιεργία της Ε.Π.Ο. το 2008 στην έκδοση απόφασης για το ζήτημα του Βάλνερ προκειμένου να ευνοηθεί ο Γαύρος.Συνεπώς μόνο η θεσμοθέτηση στενών χρονικών πλαισίων και διαδικασιών θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση.
Σχετικά με την υποβολή του Πόθεν Έσχες των διαιτητών και στην Ε.Ε.Α., έχουμε να σχολιάσουμε ότι πολύ συγκινηθήκαμε. Λές και η Ε.Ε.Α. θα είναι σε θέση να τα ελένξει σε βάθος πριν πιάσουν σφυρίχτρα για την επόμενη σεζόν. Στο κάτω-κάτω αν θα ήθελε κάποιος να έχει τους διαιτητές του χεριού του υπάρχουν πολλοί τρόποι να το κάνει χωρίς να παρανομεί. Π.χ. ελέγχει ποιοί ονομάζονται διεθνείς ή/και ορίζει τους «δικούς του» κάθε εβδομάδα. Και με τους δύο παραπάνω τρόπους αυξάνεται νομίμως το εισόδημα των διαιτητών, οι οποίοι για να μην το χάσουν υποτάσσονται στη θέληση του «νταβατζή».
Σχετικά με την υποχρέωση της Ε.Π.Ο. να στέλνει τους φάκελους με τα στημένα στην Βουλή, τον Υφυπουργό και την Ε.Ε.Α., έχουμε να σχολιάσουμε ότι δεν είναι δα και κανένα κατόρθωμα. Με την αδυναμία που υπάρχει ν’ αποδειχθούν οι καταγγελίες δεν αλλάζει και τίποτα πρός το καλύτερο. Στήνεται στοιχηματικά ένας αγώνας για δύο λόγους. Είτε κάποιος θέλει να βγάλει και άλλα (νόμιμα) λεφτά, είτε κάποιος θέλει να «ξεπλύνει» (παρανόμως αποκτηθέντα) λεφτά χωρίς να πληρώνει υψηλές προμήθειες στα σαΐνια που αναλαμβάνουν τέτοιες δουλειές. Στην δεύτερη περίπτωση αρκεί απλά να παίξει αγώνες με μικρή απόδοση π.χ 1,02 (άρα και ελάχιστο ρίσκο να μην επιβεβαιωθούν τα προγνωστικά) όπως το Ρεάλ-Έλτσε.
Σχετικά με την είσοδο των παρατηρητών της ΔΕΑΒ στ’ αποδυτήρια των ομάδων και των διαιτητών, το μόνο που αξίζει να ειπωθεί είναι ότι πρώτα απ’ όλα πρέπει να λειτουργεί η ΔΕΑΒ, κάτι το οποίο μένει ν’ αποδειχθεί στη συνέχεια. Επίσης πρέπει ο ρόλος της να είναι συγκεκριμένος (σαφώς ορισμένος) έτσι ώστε να μην μπορούν να δημιουργηθούν σκόπιμες τριβές σχετικά με τη λειτουργία της.
Σχετικά με την υποχρέωση (πλέον) της Ε.Π.Ο. να εναρμονίζεται με το Σύνταγμα και τους Νόμους, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι δεδομένου ότι το γεγονός πως η Ε.Π.Ο. εδώ και τουλάχιστον τέσσερα χρόνια δεν διαθέτει εγκεκριμένο από το Πρωτοδικείο Αθηνών Κωδικοποιημένο Καταστατικό σε τίποτα δεν εμπόδισε την ως τώρα λειτουργία της.
Η εφαρμογή όλων των παραπάνω (τα οποία πλεόν είναι «νόμος του Κράτους») μένει ν’ αποδειχθεί στην πράξη. Τ’ αποτελέσματα που θα παραχθούν από την εφρμογή των διατάξεων αυτών μένουν ν’ αξιολογηθούν μετά από καιρό. Σε κάθε περίπτωση η επιτυχία ή η αποτυχία του Υφυπουργού θα κριθεί όχι από την ψήφιση τους, αλλά από την απαρέγκλιτη και πιστή εφαρμογή τους.
11 Μάη 2015
παρατηρητήριο.
