-«Τέκνον μου, μη φοβού ! Η απώλεια της όρασης και της ακοής σου είναι προσωρινή. Όλα τ΄ άλλα είναι φοβέρες για να μην ανακαλύπτετε την ηδονή και ξεφεύγετε από τις ενοχές που σας φορτώνουμε, προκειμένου να μείνετε ενάρετοι. Έτσι την πατήσαμε με τον Αδάμ και την Εύα, αλλά έχουμε μάθει πια το μάθημα μας».
-«Δηλαδή;» τόλμησα να ψελλίσω.
-«Τι δηλαδή. Μαζί με την ηδονή έρχεται η χαρά. Παύετε πλέον να φοβάστε και όσα στηρίζονται στο “κράτος του φόβου” πάνε περίπατο. Χωρίς τον φόβο δεν υπάρχει σεβασμός. Χωρίς τον σεβασμό το κατεστημένο –που με τόση φροντίδα συντηρεί το Ιερατείο μας– καταρρέει και μετά ποιος θα μας ανάβει καντήλια, θα μας φέρνει προσφορές και θα μας πέμπει προσευχές; Θα είναι τόσο βαρετή η αιωνιότητα, άσε που η “φυσική τάξη” θ’ ανατραπεί εκ βάθρων.»
Δεν μπόρεσα να μην θαυμάσω τόσο την ειλικρίνεια του όσο και την εσωτερική συνοχή των συλλογισμών του. Ωστόσο δεν κατάφερα να μην ρωτήσω:
-«Τι θές από μένα; Γιατί επέλεξες εμένα;».
-«Θέλω να μεταδόσεις την άποψη Του (μου είπε τονίζοντας το Του) για όσα συμβαίνουν στην Α.Ε.Κ. Επελέγεις εσύ γιατί είσαι ιδιοκτήτης ιστοσελίδας που έχει τραβήξει την προσοχή πολλών και τους έχει κάνει να ψάχνονται».
-«Μην απορείς (συνέχισε μαντεύοντας την απορία μου) που ο Θεός είναι Α.Ε.Κ., είναι και Έλληνας μάλιστα».
-«Τότε γιατί αφήνει την αγαπημένη του ομάδα να περνά τόσα πολλά και ατελείωτα πάθη από τά λαμόγια που την καταδυναστεύουν χρόνια τώρα;», είπα ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής μου καθότι με είχαν νευριάσει όσα άκουγα.
-«Γιατί αγάπη δίχως ζόρια δεν έχει νοστιμάδα. Εξάλλου όλους σας λαμόγια και μη σας δοκιμάζει. Τέλος μην ξεχνάς ότι η Αιωνιότητα μπορεί να γίνει πολύ βαρετή αν λειτουργούν όλα σωστά», μου απάντησε με τέτοιο τρόπο που έδειχνε ότι η συζήτηση επί του θέματος είχε τελειώσει.
Μετά την τελευταία του απάντηση κατάλαβα ότι οποιοσδήποτε περαιτέρω διάλογος ήταν χωρίς νόημα και πως καλά θα έκανα να τελείωνα μαζί του μια ώρα αρχύτερα για να συνεχίσω με την ζωή μου όπως και πρίν.
-«Λοιπόν;» ρώτησα.
-«Γράφε όπως στα λέω», είπε και άρχισε την υπαγόρευση:
«Μεγάλη παπαριά έκανε η πλειοψηφία του Δ.Σ. της Ερασιτεχνικής με την επικείμενη διαγραφή των 6 υπομνηματιών. Όχι μόνο με την ποινή αυτή δεν θα σταματήσουν να τοποθετούνται, αλλά η γνώμη τους ως “πρώην μέλη” θα μετρά περισσότερο αφού δεν θα δεσμεύονται από τίποτα. Δεν είναι ότι η απόφαση είναι ουσιαστικά παράνομη, ούτε αν αυτοί συνέχεια λένε τά ίδια. Είναι η νομιμοποίηση που έχουν να κάνουν τέτοια πράγματα. Η νομιμοποίηση είναι σαν το λάδι στο καντήλι. Κάθε φορά που το ανάβεις αυτό σώνεται και από λίγο. Γι’ αυτό πρέπει να ‘σαι προσεκτικός με τέτοια μέτρα, γιατί όταν σωθεί το λάδι τελειώνει ο χρόνος σου και μετά θα θερίσεις ότι έχεις σπείρει. Αν κυβέρνησες με το “κράτος του φόβου” όταν οι άλλοι νοιώσουν την δύναμη σου (νομιμοποίηση) να τελειώνει θα πέσουν όλοι πάνω σου να σε κατασπαράξουν και τότε μήτε οι προσευχές, μήτε οι μετάνοιες, μήτε τά τάματα, μηδέ τ’ αξιώματα σε σώζουν από το λεπίδι. Όλοι θα κάνουν πως δε σε ξέρουν και θα σου αρνούνται κάθε βοήθεια.»
Στο σημείο αυτό έκανε μια παύση σαν να είχε μελαγχολήσει με όσα έλεγε. Την παύση αυτή εκμεταλλεύτηκα και ‘γώ για να τον ρωτήσω:
-«Καλά όλα αυτά τά ηθικοπλαστικά, αλλά ελάχιστοι έχουν όρεξη να τ’ ακούσουν και οι περισσότεροι απ’ αυτούς τα ξέρουν ήδη. Τίποτα άλλο έχεις να γράψουμε γιατί τούς “χάσαμε” αν συνεχίσουμε έτσι.»
-«Έχεις δίκιο τέκνον μου. Νόμιζα πώς έκανα το Κυριακάτικο κήρυγμα. Γράψε λεπτομέρειες για τις απολογίες του καθενός τους.»
Τώρα μάλιστα, κάτι κάνουμε σκέφτηκα και ετοιμάστηκα για τις πραγματικές αποκαλύψεις.
«Ο μεν Βασίλειος Καπετανόπουλος θ’ απολογηθεί σαν ν’ αγορεύει σε δικαστήριο. Θα’ ναι γραμμένη σαν πανεπιστημιακό σύγγραμμα με αναφορές στο ιστορικό της υπόθεσης, σε νόμους, άρθρα, παραγράφους και εδάφια. Δυό ώρες θα του πάρει να την τελειώσει. Μετά θα ψάχνει για εκδότη να την εκδώσει, αλλά κανείς δεν θα ενδιαφέρεται αφού ούτε Σωκράτης, ούτε καν Μπελογιάννης είναι. Τελικά θα βρεί τη λύση. Θα μπεί η Απολογία του σαν παράρτημα στο “4 Κώδικες συν 37” της Νομικής Βιβλιοθήκης και θα πουλιέται στο βιβλιοπωλείο του Αντ. Σάκκουλα. Μετά τον Αστικό, τον Ποινικό, τον Εμπορικό, τον Εργατικό και τους άλλους 37 Κώδικες, όποιος αντέχει θα βρίσκει την Απολογία του…»
«Ο δε Νικόλαος Σταθάκος θα κατεβάσει “πλατφόρμα” που μπροστά της η “πλατφόρμα του Σαράφη” θα είναι παιδικό ανάγνωσμα. Άλλες δυό ώρες, μαζί με τις διακοπές, θα του πάρει να την τελειώσει. Τότε οι 14 θα το ‘χουν πλέον μετανιώσει αλλά θα είναι πια αργά. Η δική του απολογία θα πουληθεί ευκολότερα, αφού με κάθε αντίτυπο θα δίνεται δώρο και η ποιητική του συλλογή…»
«Ο Χαράλαμπος Τσαντήλας θα προσπαθήσει να ισορροπήσει σε δύο βάρκες. Πως γίνεται πάντα αυτό το τέκνο να μπερδεύεται με λάθος τρόπο σε λάθος ιστορίες; Συμφωνεί μεν με το περιεχόμενο, διαφωνεί δε με τον τρόπο και το ύφος και τέλος μπαίνει τ’ όνομα του παρά τις διαφωνίες του. Πώς να δικαιολογηθεί ο δύστυχος στον «Τίγρη» για λογαριασμό του οποίου παλιά είχε δούλέψει; Πώς να εξευμενίσει έναν τσαντήλα και τσαμπουκά θεό (έστω και μικρής τάξης); Ίσως μια λύση θα ‘ταν να είναι λιγότερο Αρβανίτης (δηλαδή ξεροκέφαλος). Αυτός δεν θα εκδώσει την απολογία του, ενώ θα είναι πιο σύντομος από τους προηγούμενους…»
«Για τους άλλους 3 (Γεώργιο Γάσια, Παύλο Παπατριανταφύλλου και Κων/νο Χαμπάκη) τέκνον μου ούτε ξέρω τι θα κάνουν ούτε και ενδιαφέρθηκα να μάθω. Έτσι κι αλλιώς ελάχιστοι τους ξέρουν…»
Ενώ εγώ περίμενα να σταματήσει στο σημείο αυτό, εκείνος είχε πάρει φόρα.
«Γράψε ακόμη ότι ο Παράδεισος έχει γεμίσει και πώς για τά επόμενα 2 με 3 χιλιάδες χρόνια θα ‘ναι κλειστός για ανακαίνιση. Επίσης σταματήστε να παίρνετε τοίς μετρητοίς την Βίβλο και την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Η μεν γράφτηκε για ν’ αποκτήσει εθνική συνείδηση και ταυτότητα το έθνος τών Εβραίων. Η δε γράφτηκε για να κάτσουν καλά κάποιοι που είχαν φύγει από το μαντρί και σήκωναν κεφάλι. Επίσης δεν υπάρχουν προφητείες, αλλά προβλέψεις. Προβλέψεις για το τι είναι πιθανό να γίνει αν συνεχίσετε στον ίδιο δρόμο είναι αυτές που εσείς νομίζετε για προφητείες. Επειδή όμως οι περισσότεροι άνθρωποι είναι δειλοί και ευθυνόφοβοι παίρνουν τις προβλέψεις για προφητείες και μερικοί παλεύουν να τις πραγματοποιήσουν. Έτσι όπως έγραψαν οι Νοστράδαμος, Κοσμάς ο Αιτωλός και ο Παΐσιος κάθε τους πρόβλεψη ταιριάζει σε 100 περιπτώσεις. Σταματήστε να ασχολείστε με τις προφητείες και ζήστε με ΨΥΧΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ. Αναλάβετε τις ευθύνες σας, τι μόνο αυτό θα ευχαριστούσε τον Δημιουργό σας. Η ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΑ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ)…»
Μόλις που πρόλαβα –εκμεταλλευόμενος μια μικρή διακοπή για να πάρει ανάσα– να ψελλίσω:
-«Μα καλά, για την ποιότητα της ψυχής των ανθρώπων δεν έχει τις ευθύνες του ο Μεγάλος;», ρώτησα.
Αντί για απάντηση μου έριξε ένα επιτιμητικό βλέμμα και είπε:
«Άστο να πάει στην ευχή τέκνον μου. Μη με κουρδίζεις γιατί θα πώ πράγματα που δεν πρέπει να λέγονται εκτός οργάνων. Για να ξέρεις όμως, εγώ Τού τα ‘χω πεί όλα αυτά. Τον έχουν όμως διπλαρώσει ο Πέτρος και η καμαρίλα του και τώρα που ‘χει πάθει άνοια, Τον έχουν βάλει στο χέρι. Κάτι σαν τον Θέοντεν με τον φιδόγλωσσο στον “Άρχοντα των Δαχτυλιδιών” ένα πράμμα».
Και λέγοντας αυτά η όραση και η ακοή μου επέστρεψαν στη στιγμή, για ν’ ακούσω το τηλέφωνο να χτυπά δαιμονισμένα. Το σήκωσα για ν’ ακούσω από την άλλη άκρη την τσαντισμένη φωνή του προϊσταμένου μου να ωρύεται: «Πού στον πούτσο ήσουν; Μια ώρα παίρνω…»
Δεν ξέρω πόσο κράτησε όλο αυτό το σκηνικό. Νομίζω ότι ήταν περίπου μια ώρα αν κρίνω από την τελευταία φορά που κοίταξα το ρολόι μου. Δεν είμαι σίγουρος αν με πήρε ο ύπνος, αν η φωνή ήταν αληθινή και αν ήταν σε ποιόν ανήκε. Μπορεί να ήταν άγγελος ή ότι άλλο υπάρχει, αν τά βιβλία είναι σωστά, μπορεί να ήταν ο ίδιος που επισκέφτηκε τον Ιωάννη στην Πάτμο, μπορεί όμως να ήταν και της άλλης πλευράς, δεν ξέρω με σιγουριά. Άσε που δεν θα μπορούσα να το ελέγξω κιόλας ότι και να μου έλεγε. Εγώ πάντως τον πίστεψα. Εσείς;
Υ.Γ.1. Επειδή δε τά πάω καλά με την αυτόματη γραφή και την υπαγόρευση, ενδέχεται να μου ‘χει ξεφύγει καμιά λεξούλα…
Υ.Γ.2. Θεωρώ θετικό τό συμπέρασμα που βγήκε απ' όλο αυτό τό περιστατικό. Πολύ ανακουφίστηκα που η μαλακία δεν τυφλώνει και δεν κουφαίνει. Τώρα πώς θα γλυτώσουμε από τούς μαλάκες που τό παίζουν δημοσιογράφοι και μας πρήζουν καθημερινά, δεν το γνωρίζω ακόμα. Ίσως στήν επόμενη επίσκεψη μου πεί.
22 Μάρτη 2014.
συλλογικό.
