Όπως κάθε φορά που ο ήλιος επέλεγε να κρυφτεί πίσω από τα καχεκτικά σύννεφα έτσι και σήμερα νοιώθω βαρύς, σαν να σηκώνω στους ώμους μου το βάρος όλου του κόσμου. Την κατάσταση μου επιβάρυναν και όσα διάβαζα σχετικά με την συνάντηση των ιδιοκτητών στα γραφεία του συνεταιρισμού την προηγούμενη εβδομάδα. Τα κείμενα των αθλητικών συντακτών ήταν ανάλογα της πλευράς που εκπροσωπούσαν. Τα διάβασα περισσότερο από συνήθεια παρά από ενδιαφέρον. Τις περισσότερες φορές ξέρεις από πριν τι θα διαβάσεις απλά και μόνο κοιτάζοντας ποιός τα υπογράφει.
Για παράδειγμα τα κείμενα του Κόλκα είναι πιο ενδιαφέροντα και πιο καλογραμμένα απ’ αυτά του «Κετσέ» (θα ‘θελα να ‘ξερα που πάει και βρίσκει τους τίτλους), ενώ αυτά του Νοικοκύρη απλά αποδεικνύουν ότι για να κάνεις ρεπορτάζ του Γαύρου πρέπει να είσαι κολλημένος και να έχεις βάλει την συνείδηση σου σε καταστολή. Ωστόσο αν και κανένα από τα κείμενα των παραπάνω δεν κατάφερε να μου κάνει έστω την παραμικρή εντύπωση, υπήρξε μια δήλωση που μ’ έβαλε σε σκέψεις. Ο Διευθυντής Επικοινωνίας της Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. (Α. Δημάτος) μίλησε για την «πρώτη νίκη». Αυτομάτως μου ήρθαν στο μυαλό δύο πραγματα:
- Ο τίτλος της πρώτης ταινίας της σειράς «Ράμπο» («Ράμπο: το πρώτο αίμα»).
- Ο Ναπολέων Βοναπάρτης να κερδίζει κάθε μάχη που έδωσε μέχρι εκείνη του Βατερλώ.
Ενώ προσπαθούσα να καταλάβω την σκοπιμότητα μιας τέτοιας δήλωσης 7 μήνες πριν την μάχη του Βατερλώ (εκλογές Ε.Π.Ο.) η οποία θα κρίνει και την έκβαση του πολέμου, χτύπησε το κινητό και προσγειώθηκα στην πραγματικότητα. Ήταν πάλι από αριθμό με απόκρυψη. Υπήρχαν δύο πιθανότητες: είτε ήταν ο «Τίγρης», είτε ήταν ο ανώνυμος πληροφοριοδότης μου. Προσωπικά θα ήθελα να είναι ο δεύτερος γιατί εκείνη την ώρα δεν είχα ούτε την διάθεση ούτε τις δυνάμεις για αντιπαράθεση (διάβαζε εναλλακτικά βρισίδι).
-Παρακαλώ. (Είπα με σταθερή και ελαφρώς δυνατή φωνή).
-Είδα πως χειρίστηκες το υλικό που σου ‘στειλα και είπα να σου εμπιστευτώ και άλλο.
-Δηλαδή;
-Δηλαδή σου στέλνω από e-mail μιας χρήσης το ηχητικό ντοκουμέντο της συνομιλίας μεταξύ Μελισσανίδη και Αγγελικής Αρκάδη σχετικά με την εκπροσώπηση της Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. στην χτεσινή συνάντηση ιδιοκτητών των ομάδων της SUPER LEAGUE. Άκουσε το και θα σου λυθούν όλες οι απορίες. Καλή σου ακρόαση, είπε και αμέσως το έκλεισε.
Δεν χρειάστηκε περισσότερος χρόνος απ’ όσα απαιτείται ν’ ανοιγοκλείσεις τα μάτια και να ελέγξεις τα μηνύματα σου. Τουλάχιστον τούτη τη φορά γλύτωσα την μετακίνηση. Κατέβασα το αρχείο και χωρίς καθυστέρηση το έβαλα να παίζει. Όσα ακολουθούν αποτελούν ακριβή αναπαραγωγή εκ του πρωτοτύπου:
(Ακούγεται μια ξερή μεταλλική φωνή να λέει: Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αμαρουσίου Γραφεία Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. 12:21’ το πρωί. Συνομιλούν οι Δ. Μελισσανίδης και Α. Αρκάδη.)
-(Μελισσανίδης): Καλημέρα Αγγελικούλα μου.
-(Αρκάδη): Καλημέρα Πρόεδρε. Γιατί τόσες γλύκες.
-(Μελισσανίδης): Να μωρέ, η «Μέρα της Γυναίκας» δεν είναι σήμερα; Κοίτα σου έφερα λουλούδια και κάτι πολύ ωραία σοκολατάκια από το MARX PERRY.
-(Αρκάδη): MAX PERRY Πρόεδρε. Για να φέρνεις όμως εσύ δώρα κάτι θέλεις. Για λέγε.
-(Μελισσανίδης): Με παρεξήγησες Αγγελικούλα μου. Τι μπορεί να θέλω από εσένα που να χρειάζεται να σε καλοπιάσω για να το πετύχω όταν μπορώ απλά να σε διατάξω;
-(Αρκάδη): Κάτι σκέφτομαι, αλλά θέλω να το ακούσω να το λές εσύ Πρόεδρε.
-(Μελισσανίδης): Δεν είναι τίποτα… Να θέλω να μου υπογράψεις αυτό εδώ το χαρτί.
-(Αρκάδη): Μου ζητάς να υπογράψω εγώ κάτι για εσένα; (Σημείωση: Οι έντονες λέξεις προφέρονται δυνατότερα από τις υπόλοιπες από την Αρκάδη.)
-(Μελισσανίδης): Είδες πως τα φέρνει η ζωή Αγγελικούλα; Να, βάλε εδώ την υπογραφή σου και τελειώσαμε…
-(Αρκάδη): Και τι είναι αυτό που υπογράφω Πρόεδρε; Πάρε το χέρι σου από κει να το διαβάσω λίγο.
-(Μελισσανίδης): Το ‘χω διαβάσει εγώ και αυτό θα έπρεπε να σου φτάνει! Τι έχετε πάθει όλοι σας και θέλετε να διαβάσετε αυτά που σας φέρνω; Πως κατάντησε έτσι ο κόσμος πια. Χάθηκε τελείως η εμπιστοσύνη.
-(Αρκάδη): Μια και μιλάς για εμπιστοσύνη μου λές τι ν’ απαντήσω στους παλαίμαχους που με ρωτάνε τι είναι αυτά με τα εκατομμύρια που μέσω της Ε.Φ. ΑΕΚ μπήκαν στην Π.Α.Ε.;
-(Μελισσανίδης): Μπα ποιος τολμάει και ρωτάει γι’ αυτά τα πράγματα;
-(Αρκάδη): Ρωτάνε γενικά. Κάποιοι από τα ιδρυτικά μέλη… Δεν έχει σημασία ποιοι συγκεκριμένα.
-(Μελισσανίδης): Άστα αυτά τώρα. Μου τα λές άλλη φορά. Τώρα υπέγραψε να τελειώνουμε. Έχω και κάποια ραντεβού να κάνω πριν την συνάντηση.
-(Αρκάδη): Πριν την συνάντηση; Ποια συνάντηση; Δεν πιστεύω να θές να υπογράψω καμιά εξουσιοδότηση για να πας στην συνάντηση των ιδιοκτητών στην SUPER LEAGUE; Δεν θα μείνω πάλι μέσα. Μέχρι και κομμωτήριο πήγα για να είμαι έτοιμη για την συνάντηση.
-(Μελισσανίδης): Έλα κουκλίτσα μου μη κάνεις έτσι. Εκεί θα είναι μόνον άντρες και μάλιστα έτοιμοι ν’ αρπαχτούν για το παραμικρό. Μπορεί να βγεί και κανένα κουμπούρι, που ξέρεις τι μπορεί να γίνει. Δεν είναι μέρος για γυναίκα αυτό, ειδικά σήμερα που θα ‘χουν πάει όλοι με «λυμένο το ζωνάρι». Όσο για το κομμωτήριο χρέωσε το στην Π.Α.Ε. Στο κάτω-κάτω στην Πρόεδρο της μεγαλομετόχου αξίζει ένα δωράκι που και που. Λοιπόν τι λές; Θα υπογράψεις γιατί βιάζομαι;
-(Αρκάδη): Άντε με κατάφερες πάλι. Να σου υπογράψω την εξουσιοδότηση. Πές μου όμως γιατί βιάζεσαι τόσο;
-(Μελισσανίδης): Να μωρέ, ξέρεις θα συναντηθούμε με τον Ιβάν για να κανονίσουμε τη στρατηγική μας. Θα πάρουμε στο τηλέφωνο τον Αλαφούζο για ν’ αποφασίσουμε αν θα έρθει. Αλλά πριν απ’ όλα αυτά θα πρέπει να διαβάσουμε «Γαύρο» «Πρωταθλητή» και «Φώς» μπας και βγάλουμε καμιά άκρη αν θα ‘ρθει ο Μαρινάκης και τι στρατηγική θ’ ακολουθήσουν σήμερα. Και όπως καταλαβαίνει και εσύ 3 γαύρικες εφημερίδες δεν διαβάζονται ούτε εύκολα ούτε γρήγορα.
-(Αρκάδη): Μάλιστα. Και δε μου λές ο Ιβάν θα φέρει και μπουγάτσα και τρίγωνα Πανοράματος;
-(Μελισσανίδης): Ξέρω ‘γώ; Μάλλον. Γιατί ρωτάς όμως;
-(Αρκάδη): Έλεγα να μου φέρεις κανένα κομμάτι όταν γυρίσεις.
-(Μελισσανίδης): Θα σου ‘φερνα αλλά ξέρεις τι ώρα θα ξεμπλέξουμε; Μέχρι τότε η μπουγάτσα θα έχει γίνει τσίχλα και τα τρίγωνα θα έχουν μπαγιατέψει.
-(Αρκάδη): Καλά, καλά φτάνει κατάλαβα. Πάλι μόνος σου θα τα φας. Τουλάχιστον τι ώρα υπολογίζεις να τελειώσετε; Να σε περιμένω να γυρίσεις να μάθω τι έγινε;
-(Μελισσανίδης): Προς τι τόσος έλεγχος; Ούτε η γυναίκα μου έτσι. Ειλικρινά δεν ξέρω τι ώρα θα ξεμπλέξω. Υποθέτω ότι θα ‘χει βραδιάσει ως τότε. Όσο για την ενημέρωση μπαίνε κάθε τόσο στο SDNA να μαθαίνεις τα πάντα.
(Ακούγεται ο ήχος από μια πόρτα να κλείνει. Τέλος ηχογράφησης.)
Πρέπει να έμεινα για κάποια λεπτά ακίνητος προσπαθώντας ν’ αποφασίσω τι να κάνω. Όσα άκουσα φαίνονταν απίστευτα και τραβηγμένα για να είναι αληθινά. Αν τ’ ανέβαζα στην ιστοσελίδα υπήρχε κίνδυνος να μου στείλει εξώδικο ο Αυλακιώτης (τόσο απίθανα μου φαίνονται ακόμα) ότι του κλέβω την δουλειά. Αν δεν τ’ ανέβαζα υπήρχε ο κίνδυνος ο «ανώνυμος» πληροφοριοδότης να σταματούσε την αποστολή ηχογραφημένων συνομιλιών. Έπρεπε να ζυγίσω τους δύο κινδύνους και ν’ αποφασίσω ποιος ήταν ο πιο μεγάλος. Για να διαβάζετε το παρόν κείμενο προφανώς καταλάβατε τι απόφαση πήρα.
14 Μάρτη 2016
παρατηρητήριο.
