ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ
ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.
Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΠΑΣΚΕΤ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΙΔΡΥΕΤΑΙ(;) Η ΝΕΑ Κ.Α.Ε.
(Η ΕΙΡΩΝΕΙΑ Σ’ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ)
«Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος». Εμείς που πιστεύουμε ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι αθλητές/εργαζόμενοι της Α.Ε.Κ. «είναι από άλλη πάστα», σήμερα πειστήκαμε ότι έχουμε απόλυτο δίκιο. Ήταν απορίας άξιο πώς κατάφεραν και κρατήθηκαν τόσο. Ο λόγος για όσους δεν κατάλαβαν είναι γιλα τους αθλητές (όσους απέμειναν) του τμήματος μπάσκετ της Α.Ε.Κ. Μετά από πολύ μεγάλη υπομονή εξέδωσαν σήμερα την πολυαναμενόμενη (απ’ όσους ήταν σε θέση να γνωρίζουν την κατάσταση τους) ανακοίνωση (βλέπε εδώ).
Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε την ανακοίνωση των παιδιών, ούτε και ν’ αρχίσουμε τα «σας τα λέγαμε/γράφαμε και εμείς». Ωστόσο σήμερα και από αυτό το μετερίζι έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΣ ΚΑΙ ΝΕΑΣ Κ.Α.Ε.
(ΟΤΙ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΙ ΔΕ ΣΑΣ ΛΕΝΕ)
ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ Κ.Α.Ε.
Σχεδόν όλοι μας έχουμε την εντύπωσηότι ζούμε σε μιά χώρα στην οποία ο καθένας μπορεί να κάνει ότι του γουστάρει και αν έχει τα μέσα να τη γλυτώσει κιόλας. Έλα όμως που κάποιες στιγμές βρίσκονται κάποιοι οι οποίοι όχι μόνο θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους αλλά και θέλουν να την κάνουν σωστά. Μιά τέτοια περίπτωση είναι και η ίδρυση της νέας Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ. Την Πέμπτη 31 Ιούλη η Γ.Σ. Της Ερασιτεχνικής ξαναπήρε την απόφαση για την ίδρυση της Κ.Α.Ε. Ως δικαιολογία για την λήψη της απόφασης εκ νέου (μετά την ανάκληση της προηγούμενης) προβλήθηκε η απαίτηση της Ε.Ε.Α. Και του Υπουργείου Ανάπτυξης για την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης της παληάς Κ.Α.Ε.
Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΠΥΡΙΤΙΔΑΣ
(ΠΟΣΕΣ ΠΑΡΘΕΝΟΡΑΦΕΣ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ;)
Δυστυχώς η αποκάλυψη(;) τόσο των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών όσο και του βουλεύματος (για άλλη μια «εγκληματική οργάνωση» στο χώρο του Ελληνικού Ποδοσφαίρου) την Τρίτη το μεσημέρι «χάθηκε» μέσα στον εκωφαντικό θόρυβο που προκάλεσε ο εντός έδρας διασυρμός της Βραζιλίας από τους αχώνευτους (αν και αγαπητούς από μερικούς) Γερμανούς. Για άλλη μιά φορά ανακαλύψαμε την πυρίτιδα. Για άλλη μιά φορά σοκαριστήκαμε και νοιώσαμε «δέος» μπροστά στήν αποκαλυπτική δύναμη της αποκάλυψης που θα φέρει επιτέλους(;) την Αποκάλυψη στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο (μπάς και πάρει και κανένας άλλος Πρωτάθλημα).
ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ
(«ΚΑΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ;»)
Για τους Έλληνες -πρίν να γίνουν με την βία χριστιανοί- όλα ήταν απλά και είχαν την θέση τους στον κόσμο. Αυτός που θ’ ασχοληθεί σοβαρά με αυτό που καλούμε σήμερα «μυθολογία» θα το καταλάβει αμέσως. Θα είναι σε θέση σχεδόν από την αρχή να κατανοήσει πλήρως την σημασία των λέξεων που χρησιμοποιούμε και σήμερα ακόμα και σε κάποιες περιπτώσεις που το νόημα τους αλλοιώθηκε στην πορεία θα μπορέσει να ξαναβρεί που κόπηκε το αρχικό νήμα τους.
Για τον αρχαίο πρόγονο μας τα πράγματα ήταν μάλλον απλά:
Πατέρας των θεών και των ανθρώπων ήταν ο Δίας. Ο Δίας προκειμένου πρώτα να επιβάλλει (εδραιώσει) και μετά να διατηρήσει την εξουσία του στηρίχτηκε στο Κράτος και την Βία. Οι δύο αυτές θεότητες ήταν αδέρφια με την Νίκη και τον Ζήλο και είχαν για γονείς (σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή) τον Πάλλαντα και την Στύγα.
«ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ»
(Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ SPORT 24 ΚΑΙ Η ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΓΝΩΜΗΣ)
Ο Ουμπέρτο Έκο μας έχει δώσει πολλά διασκεδαστικά δίχως άλλο έργα του με τα οποία όμως ασχολήθηκε σοβαρά με σημαντικά ζητήματα. Στο έργο του που αναφέρουμε στην επικεφαλίδα του κειμένουν μας προσπαθεί να βρεί την ισορροπία ανάμεσα στην ελευθερία του ερμηνευτή και στην προσήλωση του στο πρωτότυπο. Έχουν ξεκινήσει διαμάχες που εξελίχθηκαν και σε πολέμους (Ιερούς ενίοτε) για το «δικαίωμα» της ερμηνείας πάνω σε κείμενα και κατά πόσο αυτό αποτελεί «διατύπωση άποψης» ή κάποια προσπάθεια δημιουργίας προβλημάτων (και γι’ αυτό «χρίζει αποφασιστικής αντιμετώπισης»).
Στα καθ’ ημάς νωπή είναι ακόμη η περίπτωση του «Υπομνήματος των 6», ενέργεια για την οποία διαγράφηκαν(;) από μέλη του Σωματείου μας.
Ο «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ» ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΠΕΘΑΝΕΙ
(ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΑΛΛΑ ΣΤ’ ΑΡΧ…. ΜΑΣ)
Κάθε νόμος όταν ψηφίζεται εκφράζει το πνεύμα της εποχής του. Μέσα από τις ρυθμίσεις του μπορείς να δείς τις «έγνοιες» του νομοθέτη και να κρίνεις (ειδικά εκ των υστέρων) αν τα μέσα που θέσπισε ο νομοθέτης επαρκούσαν για την επίτευξη των στόχων (επιδιώξεων) που αρχικά είχε θέσει. Από την άποψη αυτή αποτελεί μυωπία (ηλιθιότητα θα λέγαμε εμείς) να περιμένει κανείς οι ρυθμίσεις του νόμου ν’ αποδώσουν καρπούς όταν ακόμη και στο επίπεδο του σχεδιασμού (πόσο μάλλον της εφαρμογής) αποδεικνύεται από την αρχή ελλιπές το νομικό πλαίσιο. Ακόμη μεγαλύτερη ηλιθιότητα είναι να παραμένει (ο νόμος) ουσιαστικά αναλλοίωτος στο πέρασμα του χρόνου.
ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ
(ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ)
Η κοινωνία μας (και συνεπώς και η αρμονία της) βασίζεται πάνω σε μιά (θεωρητικά τουλάχιστον) πολύ απλή αλλά δύσκολα εφαρμόσιμη στην πράξη αρχή. Η αρχή αυτή είναι «Η πραγματοποίηση των υποσχέσεων/όρκων/απειλών μας, δηλαδή η τήρηση τού λόγου μας». Κατ’ εφαρμογήν αυτής της αρχής αυτός που υπόσχεται «οφείλει» να πραγματοποιήσει την υπόσχεση του και αυτός στόν οποίο δίνεται η εν λόγω υπόσχεση «οφείλει» να την πάρει στα σοβαρά, δηλαδή να την πιστέψει. Κάθε φορά που κάποιος από εμάς δεν εκπληρώνει για οποιοδήποτε λόγο μιά υπόσχεση μειώνεται η συνολική αξιοπιστία μιάς κοινωνίας, με τον ίδιο τρόπο που όταν ένα παιδί πάψει να πιστεύει στις νεράϊδες μιά τους πεθαίνει. Έτσι με την πάροδο του χρόνου καταλήξαμε κάποιες υποσχέσεις να έχουν μόνο «τυπική ισχύ» και στην ουσία να μη σημαίνουν τίποτα, όπως η υπόσχεση «Θα σε γαμήσω αν...».
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ – Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ (Β’ ΜΕΡΟΣ)
(ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ)
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του «Συστήματος» ήταν/είναι η «διαχείριση» των άκληρων (κυριολεκτικά όσων δεν έχουν γή να καλλιεργούν), δηλαδή όσων εξαιτίας χαμηλού ή μηδενικού εισοδήματος «φυτοζωούσαν». Η κατάσταση αυτών των ανθρώπων αποτέλεσε την πρώτη ύλη για παγκόσμιας ακτινοβολίας καλλιτεχνικά έργα από τους «Άθλιους» του Β. Ουγκώ ως τον πίνακα του Βαν Γκονγκ «Οι πατατοφάγοι» (φωτογραφία). Σε όλα τα παρόμοια έργα ευκατάστατοι αστοί γράφουν ή αποτυπώνουν στον καμβά την κοινωνική/οικονομική (είναι αξεχώριστες γιατί από ένα σημείο και μετά είναι αδύνατο να βρείς αν η μια προκλήθηκε ή προκάλεσε την άλλη) ανισότητα και τη «ζωή στο περιθώριο».
ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΤΕΛΙΚΑ
(ΠΩΣ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ)
Το άγχος με το οποίο (από τη φύση μας) γεννιόμαστε όλα τ’ αρσενικά είναι αυτό του να καταφέρουμε να διαδώσουμε τα γονίδια μας αποκτώντας απογόνους οι οποίοι θα συνεχίσουν με τη σειρά τους τη σκυταλοδρομία. Προκειμένου αυτό να γίνει κατορθωτό όλα τ’ αρσενικά είναι εξοπλισμένα με αυτό που οι ηθικολόγοι αποκαλούν «αλτρουισμό», δηλαδή την τάση να θυσιάζουμε ακόμα και τη ζωή μας προκειμένου τουλάχιστον ένα άτομο να τα καταφέρει στα σίγουρα. Με την στάση τους αυτή όλα (ακόμα και τα θυσιαζόμενα ή μάλλον ειδικά αυτά) τ’ άτομα «κερδίζουν» αφού μέσω του ατόμου για την επιτυχία του οποίου θυσιάστηκαν «ζούν» και αυτά.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ
(ΠΡΟΣΕΞΕ ΠΡΟΕΔΡΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙΣ!)
Τον Δεκέμβριο του 2009 ο τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1 (που μας χαλαρώνει ευχάριστα) είχε στο πρόγραμμα του το showτο οποίο «έψαχνε» τον επόμενο Γιούρι Γκέλλερ. Σε μία από τις εκπομπές ο Φαίδων θα επιχειρούσε ένα επικίνδυνο κόλπο για το οποίο ο Γκέλλερ είχε ενστάσεις (αν όχι αντιρρήσεις). Λίγο πριν το εκτελέσει είτε από ανησυχία είτε για ν’ αυξήσει την ένταση και την «θεατρικότητα» της στιγμής φώναξε στον συμμετέχοντα: «Don’t do it Fedon!» (Μη το κάνεις!) (βλέπε εδώ).
Μετά από την «σιωπή» πολλών μηνών της «επίσημης» Α.Ε.Κ. την Πέμπτη δίνεται συνέντευξη τύπου για το γήπεδο. Υπό «κανονικές συνθήκες» δεν θα μας απασχολούσε τόσο. Ωστόσο οι συνθήκες είναι κάθε άλλο παρά «κανονικές» και απέχουν πολύ από το να θεωρούνται και «ιδανικές».
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3Ο. ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ (ΜΕΡΟΣ Α’)
Εδώ και κάτι λιγότερο από δύο αιώνες το χρήμα (γνωστότερο πλέον ως Κεφάλαιο) και οι λειτουργίες του πρωτοστατούν στην οικονομική σκέψη και πραγματικότητα. Μεγάλοι οικονομολόγοι έχουν ασχοληθεί με αυτό είτε ως μιά σημαντική παράμετρο της οικονομικής τους θεωρίας είτε της οικονομικής τους σκέψης.
Ο Μάρξ χρειάστηκε γι’ αυτή τη δουλειά 3 τόμους στ’ ομώνυμο έργο του. Ο Κέϋνς στο κλασικό του πλέον έργο «Γενική Θεωρία της Απασχόλησης του Τόκου και του Χρήματος» αλλά και οι «μαθητές της σχολής σκέψης του» όπως ο Γκαλμπραίηθ ασχολούνται πρωτίστως με τον καταλυτικό ρόλο της κυκλοφορίας του μέσα στο οικονομικό κύκλωμα (δηλαδή την κοινωνία).
Κείμενα Παρατηρητηρίου