ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ
ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
Ο ατομικισμός του έλληνα είναι χαρακτηριστικό που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Εκείνη την περίοδο και εξαιτίας κυρίως του ορεινού γεωγραφικού ανάγλυφου, ευνοήθηκαν οι πολλές πόλεις-κράτη σε αντιδιαστολή με τις μεγάλες ενοποιημένες υπό κεντρική διοίκηση επικράτειες της ανατολής, αλλά και της Αφρικής. Εκτός του ατομικισμού, άλλο παραπροϊόν των δύσκολων συνθηκών ήταν και η αγάπη του έλληνα στην Ανεξαρτησία και την Ελευθερία. Αυτός ο ατομικισμός και ο τοπικισμός επιβίωσαν κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, όταν εκ νέου οι έλληνες ανακαλύπτουν την κλασσική αρχαιότητα και επανασυνδέονται σταδιακά με αυτή. Οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί που επικράτησαν κατά την περίοδο αυτή (δημογεροντία, κοτζαμπάσηδες) το αποδεικνύουν.
ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΟΥ «ΤΙΓΡΗ» ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ Α.Ε.Κ.
(ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΣΤΗΜΕΝΗ;)
Στις 25 Φλεβάρη διαβάσαμε στο blog SPORTS TRIUNFO ένα σχόλιο με τον τίτλο «ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΜΕΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ» με το οποίο το συμπαθές σε μας τουλάχιστον blog μας ενημέρωνε για «την ενορχηστρωμένη επίθεση» εναντίον του «Τίγρη» «από blog & siteπολιτικού ενδιαφέροντος».
Αν και αυτό περί «blog & site πολιτικού ενδιαφέροντος» μας μπέρδεψε, λες και υπάρχουν λίγα που να πληρούν αυτές τις προδιαγραφές, εμείς ψάξαμε και σας παρουσιάζουμε τά παρακάτω:
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας. Κοινώς έχουμε μπερδέψει τή γραβάτα με τό σώβρακο. Ναι μεν η γλώσσα είναι προίον μιάς σειράς συμβάσεων, αλλά από ένα σημείο και μετά αφού έχουν παγιωθεί κάποιες έννοιες και κανόνες, όλοι οφείλουμε να καταλαβαίνουμε όλους. Εκτός βέβαια από τήν περίπτωση που δεν γνωρίζουμε τή γλώσσα (τίς συμβάσεις και τούς κανόνες της).
Τό κακό όμως με τήν ιστοσελίδα τού Κ.Κετσετζόγλου, αλλά και τής αδερφούλας της «ΩΡΑΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ» έχει παραγίνει. Την Παρασκευή τό απόγευμα ανέβασαν ένα κείμενο με τό οποίο προανήγγειλαν τήν διαγραφή από μέλη τού Σωματείου τών 6 που υπέγραψαν τό υπόμνημα τό οποίο εστάλη σε Υπουργεία και πολιτικά κόμματα (βλέπε εδώ).
ΤΗΣ ΣΤΡΑΒΗΣ ΨΩΛΗΣ ΤΗΣ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΤΡΙΧΕΣ !
Η μεγαλύτερη «πληγή» για τίς ομάδες –αν και αυτό ισχύει για κάθε επαγγελματικό ή κοινωνικό χώρο– είναι αυτοί που εμφανίζονται να ξέρουν αλλά στήν πραγματικότητα «ξέρουν τήν τύφλα τους». Συνήθως νοιώθουν τήν ανάγκη να υπερασπιστούν όσους έχουν ανάγκη, ακόμα και αν αυτοί τούς έφεραν στήν ανάγκη αυτή, γιατί αυτοί ξέρουν περισσότερα από τόν μέσο άνθρωπο ο οποίος αναλλώνεται στήν καθημερινή πάλη για τήν επιβίωση και «δεν προλαβαίνει ν’ ασχοληθεί μ’ αυτά».
ΠΟΙΑΝΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ 70 - 200 ΕΥΡΩ;
Με χαρά και εκφράσεις αγαλλίασης χαιρετίζεται από τήν πλειοψηφία των ΑΕΚτζήδων η δημιουργία τής νέας Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. Μόνο που θα χρειαστούν και κάποια λεφτά γι’ αυτή τή δουλειά. Για τίς σχετικές διαδικασίες έχουμε γράψει αλλού (βλέπε εδώ), οπότε σήμερα θ’ ασχοληθούμε μόνο με τόν λογαριασμό.
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ»
(ΟΙ ΑΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ 6 ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ)
Πέμπτη μεσημέρι στο γραφείο εκεί που διάβαζα ένα ενδιαφέρον κομμάτι –για την δουλειά πάντα εννοείται– μια εκτυφλωτική λάμψη με τύφλωσε, ενώ ταυτόχρονα τά πάντα γύρω μου ησύχασαν απότομα και ξαφνικά. Προς στιγμή τά ‘κανα πάνω μου γιατί με μιάς μου ‘ρθαν στο μυαλό οι «προειδοποιήσεις» που άκουγα ως έφηβος: «η μαλακία τυφλώνει». Βέβαια στην περίπτωση μου όχι μόνο τύφλωνε αλλά και κούφαινε κιόλας ! αυτό δεν μου το ’χαν πεί… Τη στιγμή που λόγω του σόκ άρχιζα να επανεξετάζω τη σχέση μου με το Θείο και να υπολογίζω μικρόψυχα τά οφέλη της μετάνοιας και της συναλλαγής με τον Θεό, την στιγμή ακριβώς που ήμουν έτοιμος να πέσω στα γόνατα και να Του υποσχεθώ ότι θα κόψω «σύριζα» τον αυνανισμό αν ξανάβρισκα ακοή και όραση, τότε ακριβώς άκουσα φωνή Κυρίου να μού λέει:
«Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ»
(ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ)
Αν μπορούσαμε να μεταφερθούμε 94 χρόνια πίσω στόν χωροχρόνο και μάλιστα στήν (Αγία) Πετρούπολη τής μεταεπαναστατικής Ρωσίας, πιθανότατα θα πετυχαίναμε τόν «Λένιν» (παρατσούκλι τού Βλαδίμηρου Ίλιτς Ουλιάνοφ τό οποίο προέρχεται από τόν ποταμό Λένα) να συγγράφει τήν παραπάνω μπροσούρα (καθοδηγητικό κείμενο) η οποία και δημοσιεύτηκε με κρατικά έξοδα δύο μήνες μετά. Η αξία τού κειμένου ακόμα και σήμερα είναι μεγάλη, απ’ όποια πολιτική/ιδεολογική θέση και να εκκινεί κανείς.
ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΧΩΡΗΣΗ, ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟ, ΤΗΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΤΕ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΜΕ ΟΣΑ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.
Τις τελευταίες μέρες τά τζιμάνια της ΑΕΚτζήδικης δημοσιογραφίας μ’ ένα σερί έγκυρων δημοσιευμάτων κατάφεραν επιτέλους να ενημερώσουν έγκαιρα αλλά κυρίως έγκυρα τον κόσμο της ομάδας. Ακόμα όμως και έτσι είτε επειδή δεν έχουν τις απαραίτητες γνώσεις (που δεν τις έχουν) είτε επειδή αυτοί που τους έδιναν το ρεπορτάζ δεν γνώριζαν όλες τις πτυχές, υπάρχουν κάποια κενά, η ύπαρξη των οποίων δικαιολογεί την αισιόδοξη στάση του συνόλου του ΑΕΚτζήδικου τύπου.
ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΕΚΤΖΗΣ;
Ο χαρακτήρας φαίνεται στις δοκιμασίες, τουλάχιστον αυτό ισχυρίζονται από παλιά. Γνωρίζουμε επίσης πώς οι καιροί των εκάστοτε κρίσεων (οποιουδήποτε τύπου) είναι ιδανικοί προκειμένου να ξηλωθούν κατακτήσεις και δικαιώματα. Τότε που ο κόσμος είναι ψυχολογικά έτοιμος, όταν φοβάται ότι θα χάσει τα πάντα.
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΟΣΟΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΟΙΜΙΖΟΥΝ.
Δεδομένης της πολιτικής και κοινωνικής συγκυρίας υπάρχουν κάποιοι παλιοί αριστεροί οι οποίοι περιμένουν από τον κόσμο να επαναστατήσει. Αναρωτιούνται δε γιατί αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και κοιμούνται κάθε βράδυ ελπίζοντας αυτό να γίνει την επόμενη μέρα. Βασικός λόγος για την πεποίθηση τους αυτή είναι η βασική ιδεολογική τους θέση ότι μόνον έτσι είναι κατορθωτή η κατάληψη της εξουσίας από τον λαό.
ΔΕΝ Σ’ ΑΦΗΝΟΥΝ Ν’ ΑΓΙΑΣΕΙΣ…
(ΑΡΧΗΓΟΣ, ΦΥΡΕΡ, ΝΤΟΥΤΣΕ, ΚΑΠΟ)
Ακόμη και να θέλουμε ν’ αγιάσουμε, δεν μας αφήνουν. Η φαντασία όσων δηλώνουν δημοσιογράφοι είναι πράγματι αξεπέραστη, ειδικά όταν ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος γλύφει καλύτερα. Κατά τη γνώμη μας η πρώτη θέση ανήκει δικαιωματικά στην «ΩΡΑ» η οποία με το Κυριακάτικο πρωτοσέλιδο της τής 7ης Απρίλη 2014 (βλέπε εδώ) αφανίζει κάθε ανταγωνιστή. Ειδική μνεία βέβαια πρέπει να δοθεί στον άγνωστο σ’ εμάς «νονό» (αλήθεια το προσωνύμιο «Αρχηγός» το εγκρίνει ο «Τίγρης» ή δεν ασχολείται και τους αφήνει ασύδοτους;), ο οποίος φαίνεται πώς είναι και ανιστόρητος γιατί αλλιώς δεν εξηγείται…























































































Κείμενα Παρατηρητηρίου