Aetofolia

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΑΤΙΡΑΣ
(ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΗΣ ΑΠΟΨΗΣ)

Λένε πως η Ιστορία γράφεται από τον νικητή και εννοούν πως η άποψη που επικρατεί(;) είναι αυτή που θέλει η εκάστοτε κυρίαρχη ομάδα. Αυτό, ωστόσο, δεν εμποδίζει την καταγραφή και διάδοση και άλλων αφηγήσεων. Ένα από τα θέματα στα οποία η γνώμη μας έχει διαμορφωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις επιλογές που κάποιοι έκαναν στο παρελθόν είναι η κωμωδία/σάτιρα. Τα χοντροκομμένα αστεία, οι τραγελαφικές καταστάσεις και γενικά ότι μας κάνει να γελάμε έχει τις καταβολές του στην Αρχαία Αθηναϊκή κωμωδία και αποκλειστικά στον Αριστοφάνη. Δυστυχώς ή ευτυχώς ο Αριστοφάνης εξαιτίας των βρισιών που χρησιμοποιούσε οι οποίες προκαλούσαν πολύ γέλιο ήταν αυτός που κατ’ αποκλειστικότητα επιλεγόταν από τους μοναχούς για αντιγραφή. Έτσι τα έργα του διασώθηκαν ως τις μέρες μας και έγιναν το πρότυπο της κωμωδίας/σάτιρας.

Η συνταγή που φέρνει λεφτά στο Ταμείο μιας επιχείρησης δεν αλλάζει. Το γεγονός ότι η τέτοιας μορφής σάτιρα (στην ουσία εννοούμε την κοροϊδία του «άλλου» μέσω της διόγκωσης των ελαττωμάτων του με γκροτέσκο τρόπο) είναι αποδεκτή από πολύ μεγάλο μέρος του κοινού δεν σημαίνει ότι δεν προκαλεί αντιδράσεις. Από κοινωνιολογικής άποψης η σάτιρα χρησιμοποιεί τα στερεότυπα που υπάρχουν για ομάδες ατόμων με τρόπο που προκαλεί το γέλιο. Προφανώς και οι θεατές γνωρίζουν πως αυτά που τους παρουσιάζονται είναι στον υπερβολικό βαθμό και δεν τα παίρνουν «τοις μετρητοίς». Από την άλλη παρακολουθώντας τέτοιες παραστάσεις δίνουν κίνητρο να συνεχιστεί και στο μέλλον η αναπαραγωγή τους.

Τα τελευταία χρόνια ένα αυξανόμενο κύμα καθωσπρεπισμού απειλεί να τα σαρώσει όλα φτάνοντας στο σημείο να μας κάνει να μη μπορούμε να μιλήσουμε για τίποτα. Σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν και ποινικές ευθύνες. Η σάτιρα και όσοι την υπηρετούν (φυσικά με το αζημίωτο) βρίσκεται στο επίκεντρο. Σαν να είχαμε λύσει όλα μας τα προβλήματα ανέκυψε τις τελευταίες μέρες του Φώτη Σεργουλόπουλου με τον Μάρκο Σεφερλή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΟΨΗ;
(Ή ΑΡΧΙΣΕ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ;)

Υπάρχουν φορές που είναι δύσκολο να καταλάβεις αν όσα λέει ή γράφει ένας δημοσιογράφος είναι μόνο η άποψη του ή αν υποκρύπτεται ένας «πόλεμος παρασκηνίου». Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχουν συγκυρίες στις οποίες η άποψη ενός δημοσιογράφου να εξυπηρετεί τον «πόλεμο παρασκηνίου» που είτε ξεκινά είτε βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Σε κάθε μεταβατική περίοδο όταν αλλάζουν ιδιοκτήτες και στελέχη υπάρχει αρκετή διαμάχη. Γιατί απλά δεν γίνεται όλοι να είναι ευχαριστημένοι είτε με το αποτέλεσμα είτε με τον τρόπο που αυτό επιτεύχθηκε.

Έτσι και στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. που από τα χέρια του Μελισανίδη πέρασε σ’ αυτά του Μάριου Ηλιόπουλου. Ο νέος ιδιοκτήτης προχώρησε σε κάποιες αλλαγές όπως π.χ. αυτή του Οικονομικού Διευθυντή. Προκειμένου να νοιώθει όσο άνετα γίνεται έβαλε έναν πολύ δικό του άνθρωπο στην Π.Α.Ε. και μάλιστα στο πόστο των Ακαδημιών. Ο άνθρωπος αυτός είναι ο ξάδερφος του Αντώνης Ηλιόπουλος για τον οποίο έχουμε γράψει (βλέπε εδώ & εδώ). Για την προϊστορία του στην Α.Ε.Κ. και τη μέχρι εκείνη τη στιγμή επαγγελματική του δραστηριότητα διαβάστε εδώ & εδώ.

Δεν γνωρίζω κατά πόσο η ενασχόληση του την περίοδο του Θωμά Μαύρου στην πρώην Π.Α.Ε. αποτελεί ενός είδους εμπειρία για τον σημερινό του ρόλο. Ωστόσο, δεν τον θεωρώ τόσο άσχετο όσο ο Βασίλης Βέργης (βλέπε εδώ) ο οποίος μέχρι πρόσφατα είχε τον ρόλο του υμνητή του Μελισανίδη. Επίσης, δεν έχω ιδέα γιοατί ο Αντώνης είναι από το παρελθόν τόσο «κολλημένος» (στα όρια της προκατάληψης) με τον Τζιμπούρ. Το ζήτημα είναι πως με αυτόν χειρίστηκαν τρις φετινές μεταγραφές της ομάδας.

Προφανώς, σχετικά με την επάρκεια του Ράφικ ως μάνατζερ είναι άλλοι σε θέση να μας διαφωτίσουν. Σε κάθε περίπτωση δεν γίνεται να μη συμφωνήσω πως η επικοινωνιακή διαχείριση των μεταγραφών ήταν τουλάχιστον αποτυχημένη. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι πάντα στις μεταγραφικές περιόδους ακούγονται «βαριά» ονόματα για να καταλήξουμε τις περισσότερες φορές σε μια «λύση ανάγκης» ή σε μια μεταγραφή μεγάλου ονόματος σε αντίστοιχα μεγάλη ηλικία.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΑΕΚΤΖΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΝΤΜΠΟΛ ΦΕΤΟΣ;
(ΤΙ ΕΔΙΩΞΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΗ;)

Το Τμήμα Χάντμπολ της Ερασιτεχνικής έχει από τη σύσταση του περάσει από πολλές τρικυμίες και προκλήσεις. Την πρώτη χρονιά που αγωνίστηκε στην Α’ Εθνική από τους «μεγάλους» συλλόγους συμμετείχε μόνο ο Π.Α.Ο.Κ. Με βάση τα οικονομικά δεδομένα τόσο του σωματείου η πορεία του ήταν ικανοποιητική, αν και για 1-2 χρονιές φαινόταν ότι ίσως και αυτό θα είχε την ίδια τύχη με το Αντρικό Βόλεϊ. Αυτό, ωστόσο, δεν συνέβη. Από τη σεζόν 2017-2018 στην Α’ Εθνική αγωνίζεται και ο Γαύρος θέλοντας να κυριαρχήσει και σ’ αυτό το άθλημα. Με βάση την άσχημη οικονομική κατάσταση των «ασπρόμαυρων» της Θεσσαλονίκης μοναδική ομάδα που μπορεί ν’ αμφισβητήσει την κυριαρχία του είναι η Α.Ε.Κ.

Τα προηγούμενα χρόνια το Χάντμπολ χρηματοδοτούσε ο Σταμάτης Παπασταμάτης ο οποίος φιλοδοξούσε ν’ αναλάβει και την Προεδρία της Ερασιτεχνικής προκειμένου να μπορεί να κάνει τ’ όνειρο του για την «Μάνα Α.Ε.Κ.» πράξη. Για μια σειρά από λόγους δεν τα κατάφερε και βαρέθηκε να περιμένει πότε θα του δοθεί η ευκαιρία. Το αποτέλεσμα είναι πως από πέρυσι έχει σταματήσει να χρηματοδοτεί την ομάδα με αποτέλεσμα αυτή να μη χάσει το Πρωτάθλημα από τους «ερυθρόλευκους».

Το Χάντμπολ είναι πολύ σημαντικό για την Ερασιτεχνική και την αίγλη της. Γιατί, είναι το μοναδικό ερασιτεχνικό τμήμα με μεγάλες επιτυχίες. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να απαξιωθεί. Ωστόσο, το Χάντμπολ δεν μπορεί και δεν πρέπει να συντηρείται μόνο από το σωματείο γιατί αυτό θα γίνεται σε βάρος άλλων τμημάτων. Από την άλλη για λόγους κύρους δεν γίνεται να μην του δίνεται μεγάλη προσοχή από την Διοίκηση.

2/2 Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΟ NATIONS LEAGUE
(ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑΡΑ)

Ούτε μεγάλο μα ούτε και μικρό πράγμα είναι να κάνει η Εθνική μας Ομάδα δύο συνεχόμενες νίκες στο NATIONS LEAGUE της UEFA. Ειδικά, όταν η μία γίνεται με αντίπαλο που πρόσφατα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου της Γερμανίας την υποσκέλισε. Ωστόσο, στα ομαδικά αθλήματα σημασία έχει το χρονικό σημείο στο οποίο γίνονται οι αγώνες και η γενικότερη συγκυρία. Όπως αποδείχτηκε η ομάδα του Γιοβάνοβιτς ήταν περισσότερο έτοιμη τουλάχιστον πνευματικά από τους Φινλανδούς και απέναντι στους Ιρλανδούς αγωνίστηκε όπως θα έπαιζε εκτός έδρας με οποιοδήποτε προπονητή. Κοινό σημείο και των δύο παιχνιδιών ήταν η διάθεση των διεθνών μας να παίξουν μπάλα και να το χαρούν. Γιατί χωρίς διάθεση ακόμα και οι οδηγίες του καλύτερου προπονητή δεν φέρνουν αποτέλεσμα.

Η Εθνική στο Δουβλίνο πήρε μια έξυπνη νίκη: προηγήθηκε στο 50’ με μια κανονιά του Ιωαννίδη για να «καθαρίσει» το παιχνίδι στο 87’ όταν οι Ιρλανδοί έπαιζαν με τον τρόπο τους «φουλ επίθεση» για να ισοφαρίσουν. Η 2η νίκη σε 2 παιχνίδια την έφερε στην κορυφή του ομίλου μαζί με τους Άγγλους από τους οποίους έχει σκοράρει 1 γκολ παραπάνω χωρίς και οι 2 ομάδες να έχουν δεχτεί κάποιο μέχρι στιγμής. Η Ομάδα μας δεν έγινε μέσα σε 3 μέρες ποδοσφαιρική υπερδύναμη. Μπορεί να έχει κάτι που δεν έχει ακόμη η Αγγλία (το Ευρωπαϊκό του 2004), αλλά τα τελευταία χρόνια της λείπει η σταθερότητα. Άλλωστε, η Εθνική Ελλάδας μετά το 2004 δεν θα μπορούσε για διάφορους λόγους να παραμείνει στο ίδιο επίπεδο.

Αυτό, όμως, που μπορεί και πρέπει να κάνει είναι να συνεχίσει να «διψά» για νίκες και διακρίσεις▪ να δείχνουν οι παίκτης της (όποιοι και αν είναι) την ίδια όρεξη και στο τέλος ίσως ν’ ανταμειφθούν πλουσιοπάροχα από το ίδιο το Ποδόσφαιρο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χαίρονται τα παιχνίδια που δίνουν όποιος και να είναι ο αντίπαλος. Τον Οκτώβρη η Εθνική θα πάει στο Λονδίνο να παίξει κόντρα στην Αγγλία ως 1η στον όμιλο. Η πρωτιά δεν λέει τίποτα για το παιχνίδι. Είναι απλά ένα στατιστικό για να έχουν να γράφουν και να λένε οι αθλητικοί ρεπόρτερ▪ τίποτα περισσότερο.

ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΗ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ
(ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟ Ο ΑΛΕΞΙΟΥ)

Από τον ύποπτο υποβιβασμό στην Β’ Εθνική το 2013 και τη σκόπιμη μη δήλωση στην Β’ Εθνική της ομάδας το Βόλεϊ (Αντρικό και Γυναικείο) ήταν «πνιγμένα» στα χρέη. Από τότε ο Αλεξίου κατά τα λεγόμενα του έψαχνε να βρεί λύση (και δεν έβρισκε). Μετά ήρθε ο Μελισανίδης ο οποίος πρόσφερε τη λύση του υποβιβασμού σε ερασιτεχνική κατηγορία (εκείνη τη χρονιά του έκαναν το χατίρι χαρακτηρίζοντας την τότε Γ’ Εθνική ερασιτεχνική) για να «καθαρίσει από τα χρέη η Π.Α.Ε.» και σε αντάλλαγμα θα κατασκεύαζε νέο γήπεδο στο ίδιο οικόπεδο. Φυσικά, ο «Μελισάν» χρειαζόταν και τον ανάλογο «γες μαν» να του κάνει όλα τα χατίρια και ο οποίος θα έπρεπε να διοικήσει τη «Μάνα Α.Ε.Κ.». Για τον Αλεξίου δεν ήταν δύσκολο να τον πείσει πως αυτός ήταν ο άνθρωπος του.

Ωστόσο, αυτό το σχέδιο για να πετύχει ήθελε και συνενόχους. Χρειαζόταν ένα αμυντικό λάθος ή ένα αυτογκόλ στον εντός έδρας αγώνα με τον Πανθρακικό με το ταυτόχρονο «ντου» αυτών που υποτίθεται ότι αγαπάνε περισσότερο από όλους τους άλλους την ομάδα με τα κιτρινόμαυρα και τον Δικέφαλο στη καρδιά και οι οποίοι σύμφωνα με τις «κακές γλώσσες» ήταν σ’ απευθείας συνεννόηση μαζί του. δεδομένου ότι κανένας άλλος λεφτάς δεν εμφανιζόταν ο Μελισανίδης γνώριζε πως σχεδόν κανείς δεν θ’ αντιδρούσε σε ότι θα γινόταν από κει και πέρα γιατί τους «κράταγε» με το νέο γήπεδο. Κι αν κάποιοι αντιδρούσαν θα χρησιμοποιούσε τους ασπόνδυλους που δηλώνουν δημοσιογράφοι για να τους εκφοβίσει βάζοντας τις φωτογραφίες τους στην «(Ψ)ΩΡΑ», θα τους διέγραφε από μέλη και θα τους έβγαζε τρελούς. Κι αν έπρεπε να εμφανίσει και 2-3 «άσβερκους» σε καμιά Γ.Σ. έτσι για εκφοβισμό δεν θα γινόταν κάτι.

ΜΕ ΜΙΑ ΕΜΦΑΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΓΙΟΒΑΝΟΒΙΤΣ
(ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΓΙΝΑΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ)

Στον αθλητισμό των ομαδικών αθλημάτων το αποτέλεσμα είναι συνισταμένη της απόδοσης τόσο της δικής σου ομάδας όσο και της αντίπαλης. Πολλές φορές και για μια σειρά από λόγους η νίκη έρχεται ευκολότερα κυρίως όταν ο αντίπαλος δεν είναι όσο έτοιμος χρειάζεται και κάνει εύκολα λάθη. Το Ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. Το μόνο που μετράει είναι πόσες φορές η μπάλα θα περάσει τη γραμμή του τέρματος (με την προϋπόθεση το γκολ να μετρήσει). Για την ανάδειξη του νικητή δεν μετράνε τα στατιστικά: η κατοχή, οι τελικές, τα κόρνερ, οι πάσες. Σ’ αυτά μπορεί ο ηττημένος να υπερέχει.

Στον πρώτο της αγώνα και μάλιστα εντός έδρας με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς η Εθνική μας Ομάδα πέτυχε μια εμφατική νίκη επί της Φινλανδίας η οποία όπως θυμόμαστε της είχε στερήσει τις όποιες ελπίδες πρόκρισης είχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γερμανίας αφήνοντας τη 3η στον όμιλο. Τούτη τη φορά οι Φινλανδοί εμφανίστηκαν λιγότερο πειστικοί και απειλητικοί από εκείνες τις αναμετρήσεις (βέβαια το διακύβευμα δεν ήταν της ίδιας βαρύτητας). Ένα «φθηνό» λάθος του τερματοφύλακα ήταν αρκετό για ν’ ανοίξουμε τος σκορ και μια σειρά πολύ ωραίων ενεργειών που οδήγησε σ’ ένα αυτογκόλ μας έστειλε στ’ αποδυτήρια με το 2-0, το οποίο όμως δεν ανταποκρινόταν στην εικόνα της Εθνικής μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Στο β’ ημίχρονο η ομάδα κάτι καλύτερο έδειξε στον αγωνιστικό χώρο και με μια εξαιρετική εκτέλεση κόρνερ του Μπακασέτα γράφτηκε το τελικό 3-0. Ένα σκορ πολύ τιμητικό για τους παίκτες μας, οι οποίοι έδειξαν μεγάλη όρεξη είτε επειδή έπαιζαν με νέο προπονητή είτε επειδή είναι νωρίς στη σεζόν και είναι ξεκούραστοι. Σε κάθε περίπτωση η Εθνική παρατάχθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε από τη μιά ν’ αποφύγει ένα πιθανό στραπάτσο στην πρεμιέρα και από την άλλη να εκμεταλλευτεί τις όποιες ευκαιρίες θα της παρουσιάζονταν.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΟΒΑΝΟΒΙΤΣ
(ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΓΕΤ;)

Ξεκινά σήμερα το βράδυ στις 9:45’ το νέο ταξίδι της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου στην διοργάνωση του NATIONS LEAGUE και μάλιστα στην Β’ Κατηγορία του. Εκεί που πέρυσι ο Γκουστάβο Πογέτ κέρδισε την άνοδο από την Γ’ Κατηγορία οδηγώντας τη στον Τελικό απέναντι στη Γεωργία όπου σε περίπτωση νίκης διεκδικούσε ένα από τα εισιτήρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στη Γερμανία. Δυστυχώς, η Εθνική Ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει την Γεωργία στην έδρα της και να πάει στη Γερμανία με αποτέλεσμα η πορεία της μέχρι εκεί να θεωρηθεί αποτυχημένη. Άλλωστε ούτε στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος δεν κατάφερε να προκριθεί σε βάρος της Γαλλίας και της Ολλανδίας.

Εκείνη η Εθνική του Πογέτ δέχτηκε σκληρή κριτική από τους δύο Γαύρους για τη μη κλήση ή/και τη μη χρησιμοποίηση παικτών τους. Ωστόσο, εκείνη η Εθνική κατάφερε να κάνει το αυτονόητο και στον όμιλο της τής Γ’ Κατηγορίας του NATIONS LEAGUE να πάρει τη 1η θέση αφήνοντας πίσω της Κόσοβο, Β. Ιρλανδία και Κύπρο με ρεκόρ 5 νίκες και 1 ήττα και τέρματα 10-2. Προφανώς το γεγονός ότι η ομάδα του Πογέτ έκανε το αυτονόητο δεν εκτιμήθηκε από την Ομοσπονδία η οποία ενώ με βάση τ’ αποτελέσματα έπρεπε να του ανανεώσει το συμβόλαιο αυτή τον απέλυσε.

Τον απέλυσε για τα μάτια του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ο οποίος απολυόμενος από τον Π.Α.Ο. που τον είχε συνεφέρει αγωνιστικά έπρεπε να βρει μια νέα απασχόληση. Και αφού η θέση του προπονητή είχε προεξοφληθεί ότι θα χήρευε γιατί να μη συνεχίσει να δουλεύει στην Ελλάδα; Το ζήτημα δεν είναι ο ίδιος ο Γιοβάνοβιτς (αφού η Ε.Π.Ο. έχει δικαίωμα ν’ απολύει και να προσλαμβάνει όποιον της γουστάρει), αλλά αν αυτός είναι ο κατάλληλος. Την απάντηση θα την έχουμε σύντομα.

ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΣΟ ΧΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ Π.Α.Ε.;
(ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΦΕΤΟΣ Ο ΑΕΚΤΖΗΣ;)

Στον χώρο των επιχειρήσεων και της σύγκρουσης (αντίθετων) επαγγελματικών συμφερόντων οι «δημοσιογράφοι» έχουν σημαντικό ρόλο. Συχνά-πυκνά τους ανατίθενται «συμβόλαια» τα οποία στοχεύουν άλλους αντίπαλους του δικού τους επιχειρηματίες. Και το «Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο» είναι μια ακόμη επιχείρηση. Έτσι, οι «αθλητικοί ρεπόρτερ» συχνά καθίστανται πιόνια στον πόλεμο των επιχειρηματιών. Ειδικά στις μεταβατικές περιόδους όπως αυτή που περνά τώρα η Π.Α.Ε. μετά την αλλαγή ιδιοκτησίας κάθε κείμενο έχει τη δική του (κρυφή) σημασία. Κάθε κείμενο δεν ερμηνεύεται μόνο με βάση όσα αναφέρονται σ’ αυτό, αλλά κυρίως με βάση ποιος το υπογράφει.

Τη μέρα που η Α.Ε.Κ. ξεκινούσε το Πρωτάθλημα εντός έδρας απέναντι στον Ο.Φ.Η. και μετά τον σοκαριστικό αποκλεισμό από την Αρμένικη Νόα ο Βαγγέλης Αρναούτογλου έγραφε αυτό το κείμενο. Ο Βαγγέλης ποτέ δεν «μάσαγε τα λόγια του» και άλλωστε δεν γράφει αυτή την περίοδο κάτι διαφορετικό από τους υπόλοιπους ρεπόρτερ της ομάδας. Ο Βαγγέλης (τουλάχιστον αυτή τη στιγμή) φαίνεται να υποστηρίζει την προσπάθεια του Μάριου Ηλιόπουλου η οποία έτσι κι αλλιώς είναι στην αρχή της. Κανείς ΑΕΚτζής δεν μπορεί να διαφωνήσει με τις διαπιστώσεις του οπότε για την ώρα η αρθρογραφία του δεν προκαλεί ζητήματα ούτε στον νυν αλλά ούτε και στον πρώην ιδιοκτήτη της Π.Α.Ε., αν και σίγουρα υπάρχουν κάποια σημεία που μπορούν να εκληφθούν ως «καρφιά» για το «σύστημα Μελισανίδη» εντός της Π.Α.Ε.

Από την άλλη ο Σταύρος Καζαντζόγλου είναι πιο «συστημικός». Τ’ όνομα του είχε κυκλοφορήσει για την θέση που αρχικά αποδέχτηκε για μια μέρα ο Κε(φ)τσετζόγλου και τώρα κατέχει ο Τάσος Τσατάλης. Οπότε τα κείμενα του έχουν άλλη σημασία. Προφανώς και οι δικές του διαπιστώσεις δεν μπορούν να είναι πολύ διαφορετικές από των υπολοίπων. Άλλωστε οι αγωνιστικές αδυναμίες της ομάδας (κάποιες από αυτές χρόνιες) είναι δεδομένες και φανερές.

ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΟΤΙΜΑ ΤΟ «ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ»;
(ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ)

Είναι ταυτόχρονα παρήγορο αλλά και λυπηρό να βλέπεις κάποιον εμμονικά ν’ ασχολείται με τα ίδια και τα ίδια ζητήματα. Παρήγορο γιατί δεν τα παρατάει, αλλά και λυπηρό γιατί για να του έχουν γίνει εμμονή σημαίνει πως δεν έχει γίνει καμία πρόοδος στην αντιμετώπιση τους. Για μια ακόμη φορά ο Κυριάκος Θωμαΐδης σχολίασε τους ρυθμούς με τους οποίους κινείται η Δικαιοσύνη στην υπόθεση του παράνομου στοιχηματισμού (βλέπε εδώ). Η συγκεκριμένη υπόθεση μας ήρθε από το εξωτερικό έτοιμη. Το μόνο που απέμενε στις Ελληνικές Αρχές ήταν να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία και φυσικά ν’ ασκήσουν διώξεις.

Προφανώς, κατηγορούμενοι είναι ποδοσφαιρικοί παράγοντες ή για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες Π.Α.Ε. των «επαγγελματικών κατηγοριών». Έλα, όμως, που οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι διόλου τυχαίοι. Έχουν διασυνδέσεις με άλλους ιδιοκτήτες οι οποίοι διασυνδέονται με την εκάστοτε Κυβέρνηση και το Δικαστικό Σώμα. Κάποιοι απ’ αυτούς μπορεί να έχουν και άμεση πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Και αυτοί οι άνθρωποι σπάνια πληρώνουν για τα πεπραγμένα τους.

Ο συνηθέστερος τρόπος για να γλυτώσει ένας ένοχος από την φυλακή είναι η «παραγραφή». Στα Νομικά η «παραγραφή» είναι ότι οι καθυστερήσεις στο ποδόσφαιρο. Είναι, δηλαδή, σαν να πετάς την μπάλα στην εξέδρα για να περάσει ο χρόνος και να έρθει το πλήρωμα της «παραγραφής». Θυμάστε οι παλαιότεροι πως οι τερματοφύλακες αγκάλιαζαν την μπάλα και δεν την άφηναν στα γυρίσματα των αμυντικών τους (μέχρι που άλλαξε ο κανονισμός);

Για να επιβληθεί μια ποινή και να εκτιστεί πρέπει μέχρι την εκδίκαση στο Εφετείο να μην έχει συμπληρωθεί το χρονικό όριο της παραγραφής και να μην έχει αλλάξει προς το ευνοϊκότερο ο Ποινικός Κώδικας. Έτσι, οι καθυστερήσεις πρέπει να ξεκινήσουν κιόλας από την ανάκριση.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΠΟΝΩΝ ΤΩΝ «BIG 4»
(ΘΑ ΒΑΛΩ ΤΗ ΓΑΤΑ ΜΟΥ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ)

Η «αλλαγή» είναι ευκολότερη από την ολοσχερή εκπλήρωση των υποσχέσεων που δίνονται προκειμένου αυτή να γίνει πραγματικότητα. Μετά την «αλλαγή» αρχίζουν οι συμβιβασμοί και τελικά μπορεί να καταλήξουμε μ’ ένα έκτρωμα▪ με μια κατάσταση χειρότερη από την προηγούμενη. Γιατί, συνήθως σε κάθε κατάσταση υπάρχουν πολλοί παραπονούμενοι και ένας ή δύο ευνοημένος(-οι). Ακόμη και αυτός(-οι) για ξεκάρφωμα διαμαρτύρονται καμιά φορά. Τι γίνεται όμως όταν η «αλλαγή» είναι πρόσφατη και όλοι παραπονιούνται; Μια τέτοια περίπτωση είναι η φετινή Διαιτησία.

Πέρυσι το πρόβλημα ήταν η Α.Ε.Κ. και το κατεστημένο της. Υποτίθεται πως είχε δύο «παραρτήματα». Το ένα ήταν ο Άρης, ο οποίος της κόστισε τον αποκλεισμό από το Κύπελλο και 2β. την τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας. Αυτοί οι 2β. θα της έδιναν τον Τίτλο. Το δεύτερο «παράρτημα» της ήταν η Λαμία, η οποία την 2η αγωνιστική της έκοψε εντός έδρας 2 πολύτιμους βαθμούς. Επίσης, υποτίθεται, ότι ήλεγχε την Ε.Π.Ο. και άρα την Διαιτησία.

Φέτος, όμως, η Διοίκηση στην Ε.Π.Ο. άλλαξε και μαζί της και ο «Αρχι-Διαιτητής». Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του πίνακα διαιτητών με την αφαίρεση δύο που υποτίθεται ότι έκαναν τα χατίρια της Α.Ε.Κ. Λογικά θα έπρεπε με τις αλλαγές όλα να πηγαίνουν καλύτερα. Έλα, όμως, που όχι. Και οι «4» έχουν παράπονα από τους διαιτητές.

Φέτος, η προπαγάνδα των υπολοίπων τριών σε βάρος της Α.Ε.Κ. δεν μπορεί να είναι η ίδια. Δεν τους το επιτρέπει άλλωστε το νέο «ιδιοκτησιακό καθεστώς» στην Ε.Π.Ο. και τη SUPER LEAGUE. Τώρα το αφήγημα έχει σχέση με τους κομμένους διαιτητές που μπαίνουν είτε παρατηρητές διαιτησίας είτε στο VAR.

Η «ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ» ΓΙΑ ΤΗΝ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ» ΕΙΝΑΙ ΦΕΤΟΣ
(ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ;)

Οι ομάδες μπάσκετ μπαίνουν στην τελική ευθεία τόσο της διαμόρφωσης του ρόστερ τους όσο και της προετοιμασίας (σ’ όλα τα επίπεδα) εν’ όψη της νέας σεζόν. Προφανώς, μεγαλύτερο βάρος πρέπει να ρίξουν αυτές που έχουν να καλύψουν μεγαλύτερο έδαφος από τον ανταγωνισμό τους. Η «Βασίλισσα» ανήκει σ’ αυτές τις ομάδες. Ειδικά η τελευταία της σεζόν (αυτή της συμπλήρωσης 100ετηρίδας από την ίδρυση του Τμήματος) ήταν πλήρως αποτυχημένη. Τόσο, που μόνον ένας υποβιβασμός θα ήταν χειρότερος. Το χειρότερο για την Ιστορία της είναι πως τώρα το επίπεδο της δεν συγκρίνεται με τους «αιώνιους» αλλά με το Περιστέρι και τον Κολοσσό.

Τα τελευταία χρόνια αυτή την περίοδο στην ιστοσελίδα της FIBA βλέπουμε τα ΒΑΝ’S να πληθαίνουν. Φέτος, για την ώρα η κατάσταση είναι πιο ελεγχόμενη. Σίγουρα έχει να κάνει το γεγονός πως η Κ.Α.Ε. έχει ρυθμίσει πολλά από τα Χρέη του παρελθόντος σε δόσεις μέσω του «εξωδικαστικού μηχανισμού» (όπως προκύπτει από τον Ισολογισμό 2022-2023). Έτσι στην ιστοσελίδα της FIBA τα ΒΑΝ’S είναι μόνον 6 (βλέπε εδώ). Το παρήγορο της υπόθεσης είναι πως υπάρχουν ομάδες με περισσότερα από την «Βασίλισσα» (Μόρναρ Μπαρ από το Μαυροβούνιο με 7, Καρσίγιακα από την Τουρκία με 9 & Τραμπζοσπορ από την Τουρκία με 13).

Ακόμα, όμως και να ρυθμίσει τα υπόλοιπα(;) 6 ΒΑΝ’S παίρνοντας βαθιά οικονομική ανάσα το ζήτημα για την ΝΕΑ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ. είναι να έχει κάνει τις σωστές επιλογές στο έμψυχο δυναμικό της προκειμένου να μην πάνε χαμένα τα λεφτά που ξόδεψε και να μη χρειαστεί να πληρώσει δυό και τρείς φορές. Γιατί μόνον έτσι θα καταφέρει να κοντράρει τις ομάδες που τερμάτισαν πάνω απ’ αυτή πέρυσι.