Μεγαλώνοντας συνεχίζουν να μετρούν τα ίδια πράγματα προσθέτοντας όμως και τον αριθμό των εισιτηρίων που κόβουν οι ομάδες τους στα εντός έδρας παιχνίδια και ειδικά στα ντέρμπι. Ο αριθμός των εισιτηρίων είναι από μόνος του ένα ενδιαφέρων στοιχείο. Όταν είναι λίγα (ακόμη και αν το παιχνίδι είναι άνευ σημασίας) φταίει είτε η κακοκαιρία (ή οποιαδήποτε άλλη πρόχειρη αιτία) είτε υποδεικνύουν έλλειψη πίστης και αφοσίωσης στην ομάδα από τους οπαδούς της. Όταν είναι πολλά τότε είναι απόδειξη της στήριξης του κόσμου στην ομάδα.
Γενικά μιλώντας στα ντέρμπι (ακόμη και όταν η χρονιά δεν πάει καλά) ο κόσμος (δηλαδή τα εισιτήρια που πωλούνται) είναι σημαντικά περισσότερος από τα υπόλοιπα παιχνίδια. Πόσο περισσότερος είναι όμως; Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το «ιδανικό» γήπεδο για ομάδες όπως η Α.Ε.Κ., ο Π.Α.Ο.Κ., ο Π.Α.Ο. και ο Γαύρος; Ποια είναι η «χρυσή τομή»;
Η απάντηση είναι προφανέστατα υποκειμενική καθώς επηρεάζεται από μια σειρά παράγοντες, κυριότερος από τους οποίους είναι η ηλικία (και άρα τα βιώματα) του καθενός μας. Για παράδειγμα όποιος έζησε γεμάτο το προ Καλατράβα Ο.Α.Κ.Α. την δεκαετία του ’80 (χωρίς «νεκρές ζώνες») δύσκολα «χωνεύει» ότι 30.000 αποτελούν ικανοποιητική επίδοση.
Σήμερα σας δίνουμε κάποια στοιχεία σχετικά με τις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στην πώληση εισιτηρίων καθώς και τις μέχρι σήμερα καλύτερες και χειρότερες επιδόσεις στην SUPER LEAGUE. Το θέμα ανέβηκε στο www.sentagoal.gr και το επιμελήθηκε ο Μιχάλης Κουκάς (βλέπε εδώ). Επίσης να σημειώσω ότι η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο που διαβάζετε προέρχεται από το ίδιο θέμα και είναι από αγώνα της Α.Ε.Κ. (με τον Γαύρο στις 9 Φλεβάρη 1986;).
Υπάρχει όμως και άλλο ένα στοιχείο που αξίζει (και πρέπει) να λάβουμε όλοι μας υπόψη. Την προηγούμενη Τετάρτη 15 Φλεβάρη υπήρξε (εξαιτίας του σαββατιάτικου Τελικού Κυπέλλου) εμβόλιμη αγωνιστική στο μπάσκετ. Την μέρα εκείνη ο Π.Α.Ο. έπαιζε εντός έδρας με την Δόξα Λευκάδας. Επίσης εκείνη τη μέρα εορταζόταν η «Ημέρα Φιλάθλου» (με ή χωρίς «Κάρτα Φιλάθλου»;) και μ’ αυτή την ευκαιρία ο Π.Α.Ο. είχε βάλει γενική είσοδο 1 Ευρώ.
Ο κόσμος του Παναθηναϊκού εκτίμησε την κίνηση αυτή κόβοντας ούτε λίγο ούτε πολύ 9.000 εισιτήρια. Ανάλογη επίδοση έχει τουλάχιστον μια φορά στο παρελθόν ο Π.Α.Ο. (την ίδια πάντα μέρα). Το γεγονός αυτό δεν μπορούσε ασχολίαστο από τον Βασίλη Παπαθεοδώρου του οποίου το σχόλιο στο www.sdna.gr αναδημοσιεύουμε προκειμένου ν’ αποτελέσει «τροφή για σκέψη» (βλέπε εδώ).
Αν θα θέλαμε να είμαστε δίκαιοι (κάτι που αποτελεί πάγια επιδίωξη των «πουθενάδων») με τις ομάδες θα έπρεπε εν μέρει να τις «δικαιολογήσουμε», καθώς η συμπεριφορά τους όσον αφορά την τιμή του εισιτηρίου έχει ψυχολογικά αίτια. Η απόφαση για την τιμή λαμβάνεται μ’ έναν κάπως μπακαλίστικο τρόπο σύμφωνα με τον οποίο πρέπει η Διοίκηση της ομάδας να ισορροπήσει ανάμεσα στην τιμή που θεωρεί ότι εύλογα θα πλήρωνες ένας οπαδός/φίλαθλος της και στα ελάχιστα έσοδα που πρέπει να έχει προκειμένου τουλάχιστον να καλύψει τα πάγια έξοδα κάθε παιχνιδιού. Έτσι, συνήθως, η απόφαση αντικατοπτρίζει όχι το πόσα λεφτά θα μπορούσαν να εισπραχτούν αν μη τιμή ήταν λίγο μικρότερη, αλλά το πόσα πρέπει να εισπραχτούν για να είναι η ομάδα στην καλύτερη περίπτωση «ίσα βάρκα – ίσα νερά».
24 Φλεβάρη 2017
παρατηρητήριο.
