Aetofolia

ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΩΝ Π.Α.Ο., Α.Ε.Κ. & ΑΡΗ
(3 ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ)

Χθες βράδυ έκλεισε ο κύκλος των πρώτων Ευρωπαϊκών παιχνιδιών για τους Π.Α.Ο., Α.Ε.Κ. & Άρη. Ο μεν Π.Α.Ο. έπαιζε τα ρέστα του για την πρόκριση στον επόμενο γύρο του CHAMPIONS LEAGUE, ενώ οι «κιτρινόμαυροι» Βορρά & Νότου για το CONFERENCE LEAGUE. Οι «πράσινοι» ακόμα και με αποκλεισμό συνεχίζουν το «Ευρωπαϊκό ταξίδι» τους, ενώ οι δύο «κιτρινόμαυροι» θ’ αποχαιρετούσαν πρόωρα τις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις.

Πρώτος αγωνίστηκε την Τετάρτη το βράδυ στο Ο.Α.Κ.Α. ο Παναθηναΐκός, ο οποίος υποδεχόταν τη Σκοτική Ρέιντζερς στη ρεβάνς του 2-0 του Άιμπροξ. Οι «πράσινοι» μπήκαν φουριόζοι στο γήπεδο, έκλεισαν τους Σκοτσέζους στα καρέ τους αλλά παρ’ όλες τις ευκαιρίες δεν κατάφεραν να προηγηθούν και πήγαν στ’ αποδυτήρια ισόπαλοι χωρίς γκολ. Στο β’ ημίχρονο όλο το παιχνίδι ήταν ένα 7λεπτο. Στο 53’ οι γηπεδούχοι κατάφεραν τελικά να «πάρουν κεφάλι στο σκορ» με τον Τζούρσιτς μόνο και μόνο για να ισοφαριστούν στο 60’ από τον Γκαρσαμά που είχε μπει 1’ πριν. Στη συνέχεια και με την ψυχολογία τους στα βάραθρα αφού για την πρόκριση χρειάζονταν ακόμη 2 γκολ οι «πράσινοι» δεν κατάφεραν να σκοράρουν για να διεκδικήσουν ότι πιθανότητες είχαν και έτσι συνεχίζουν το «Ευρωπαϊκό ταξίδι» τους στο EUROPA LEAGUE. Τουλάχιστον τούτη τη φορά κατάφεραν ν’ αποφύγουν την ήττα και να πάρουν μια ισοπαλία.

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΑΓΕΛΑΦΟ ΣΤΟΝ «ΓΑΥΡΟ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ»
(ΤΕΛΙΚΑ Ο ΙΒΑΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ;)

Η κατασκευή της «Νέας Τούμπας» εξελίσσεται σε σήριαλ με πολλά επεισόδια. Πρωταγωνιστής είναι ο ιδιοκτήτης της Π.Α.Ε. Ιβάν Σαββίδης. Συμπρωταγωνιστές είναι ο ερασιτέχνης και ο Αριστοτέλης Μυστακίδης που θέλει να πάρει τη θέση του Ιβάν. Βέβαια, εκτός από την Π.Α.Ε. ο Μυστακίδης πολύ θα ήθελε να αντικαταστήσει τον Ιβάν και στις άλλες επιχειρήσεις που αυτός κατέχει. Ο λόγος είναι ότι τον Ιβάν δεν τον θέλουν οι Αμερικανοί. Αυτό που ακούγεται και για εμπλοκή της Κυβέρνησης δεν ευσταθεί μιας και από καιρό ο Ιβάν έχει πολύ καλές σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου.

Ωστόσο, το ζήτημα σχετικά με την κατασκευή της «Νέας Τούμπας» έχει ενδιαφέρον μιας και εμπλέκεται και ο ερασιτέχνης στον οποίο το Κράτος έχει παραχωρήσει τη χρήση της Τούμπας. Χωρίς τη συναίνεση και τελικά τη συμμετοχή του ερασιτέχνη δεν μπορεί να εκδοθεί η οικοδομική άδεια. Επιπλέον, ο ερασιτέχνης θα είναι εκεί όταν θα έχει πουλήσει ο Ιβάν οπότε και είναι η δουλειά του να διασφαλίσει όσο γίνεται καλύτερα το μέλλον του συλλόγου στον οποίο «πρώτο βιολί» είναι η Π.Α.Ε.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΟΠΑΔΙΚΗΣ ΒΙΑΣ»
(ΜΟΝΟ Η ΦΥΛΑΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙ ΜΥΑΛΟ)

Η «οπαδική βία» είναι μια έκφανση της βίας των ανηλίκων οι οποίοι προκειμένου να δρουν όσο γίνεται ανενόχλητοι δρουν σε μικρές αγέλες εντασσόμενοι στους «οργανωμένους» των ομάδων. Τα περιστατικά είναι συχνά και ενδεικτικά της αντρειοσύνης τους αφού πάντα επιτίθενται μόνο όταν έχουν το αριθμητικό πλεονέκτημα. Από την άποψη αυτή το μόνο που αποδεικνύουν είναι η θρασυδειλία τους. Το πιο σοβαρό από τα τελευταία επεισόδια «οπαδικής βίας» (ή σωστότερα βίας με οπαδική κάλυψη) ήταν αυτό της Λαμίας στις αρχές του Μάρτη (βλέπε εδώ).

Ωστόσο, στις 19 του Ιούλη εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Λαμίας για το επεισόδιο οπαδικής βίας στις Ράχες Φθιώτιδας τον Αύγουστο του 2024 (βλέπε εδώ). Οι ποινές του δικαστηρίου στους 4 από τους 5 κατηγορούμενους (ο 5ος δικάστηκε ως ανήλικος) ήταν «βαριές» χωρίς αναστολή και το δικαστήριο δεν έδωσε ανασταλτικό χαρακτήρα στην έφεση μ’ αποτέλεσμα να οδηγηθούν και οι 4 στη φυλακή (βλέπε εδώ).

Οι ποινές ήταν οι εξής:

ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ VS ΑΦΟΙ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΙ
(ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ;)

Γιάννης Αλαφούζος και Αφοι Αγγελόπουλοι. Αν ζούσε ο Πλούταρχος θα έγραφε για λογαριασμό τους έναν ακόμη «παράλληλο βίο». Ένα τμήμα του οποίου θ’ ασχολούνταν με τα επιχειρηματικά τους και ένα άλλο με την εμπλοκή τους με τον «Επαγγελματικό Αθλητισμό». Ο οποίος ενώ λειτουργεί όπως μια Α.Ε. δεν είναι στην πραγματικότητα μια ακόμη μορφή εμπορικής επιχείρησης. Γιατί μια εμπορική επιχείρηση μπορεί να σκοπεύει στο Κέρδος και κάποια στιγμή να το πραγματοποιήσει, ενώ οι Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. είναι μονίμως ζημιογόνες (ακόμη και όταν κάποιες φορές έχουν Κέρδη αυτά συμψηφίζουν τις προηγούμενες Ζημιές). Ωστόσο, υπάρχουν τρόποι κάποιος να βγάλει χρήματα απ’ αυτές.

Σε κάθε περίπτωση οι Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. χρειάζονται συχνές «ενέσεις ρευστότητας» (Α.Μ.Κ.) για να λειτουργήσουν. Τόσο περισσότερες όσο άστοχες αποδεικνύονται οι επιλογές παικτών και προπονητών. Δεδομένου ότι ο Αλαφούζος και οι Αγγελόπουλοι ανέλαβαν τις τύχες του ποδοσφαιρικού Π.Α.Ο. και του μπασκετικού Γαύρου την ίδια περίοδο η σύγκριση της «οικονομικής αιμορραγίας» τους είναι πρόκληση. Μια πρόκληση που αποδεχτήκαμε και σας παρουσιάζουμε τα ευρήματα μας όπως αυτά προκύπτουν από τα επίσημα κείμενα τους (Καταστατικά).

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥ
(ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΟΤΕ ΤΙΠΟΤΑ)

Η διαχείριση των σκανδάλων από την εκάστοτε Κυβέρνηση ανεξαρτήτως της ιδεολογικής της τοποθέτησης είναι πάντα η ίδια. Αυτό κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι μιας και η Εξουσία έχει το δικό της πανομοιότυπο για όλους εγχειρίδιο. Κάθε Κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει τη σημασία των σκανδάλων ενώ αντίθετα η Αντιπολίτευση να την μεγιστοποιήσει. Καθώς καμία Κυβέρνηση δεν δέχεται ότι είναι διεφθαρμένη κάνει λόγο για «διαχρονικές ευθύνες και παθογένειες» «πετώντας το μπαλάκι» στους προηγούμενους που κυβέρνησαν και τώρα είναι στην Αντιπολίτευση. Δεδομένου ότι η διερεύνηση των ποινικών ευθυνών των πολιτικών προσώπων περνά από την Βουλή και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που πάντα έχει η Κυβέρνηση πρακτικά ποτέ δεν τιμωρείται κανείς.

Από το παραπάνω «εγχειρίδιο διαχείρισης σκανδάλων» δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη τόσο όσο αφορά το «Έγκλημα των Τεμπών» (το οποίο αποτελεί σκάνδαλο σχετικά με τη λειτουργία του Σιδηρόδρομου) όσο και του «Σκανδάλου του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.». Ειδικά η διαχείριση του δευτέρου είναι η επιτομή της προσπάθειας συγκάλυψης, (πρακτικής) ατιμωρησίας και ξετσιπωσιάς.

ΠΟΣΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΧΩΡΑΝΕ ΟΙ ΔΥΟ «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ»;
(ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΑΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΗΝ Α’ ΕΘΝΙΚΗ;)

Ιστορικά ο αριθμός των ομάδων στις «Επαγγελματικές» Κατηγορίες (αλλά και στις «Ερασιτεχνικές») ήταν ζήτημα ψηφοθηρίας από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Βέβαια, στη δεκαετία του ’80 & ’90 τα χρήματα που απαιτούνταν για να συντηρήσεις μια ομάδα στην Β’ & Γ’ Εθνική δεν ήταν απαγορευτικά για όποιον ήταν «μέσα στα κόλπα». Ωστόσο, τα τελευταία 30 χρόνια οι οικονομικές απαιτήσεις έχουν μεγαλώσει γι’ αυτό και απέτυχε παταγωδώς η ψηφοθηρική αναδιάρθρωση που ως άλλος «Μαυρογιαλούρος» πέρασε ο Αυγενάκης.

Σκέψεις για μείωση των ομάδων της Α’ Εθνικής έχουν γίνει πολλές. Σενάρια για το πόσες θα πρέπει να είναι ακόμα περισσότερα. Όμως, καμία σοβαρή απόφαση που ν’’ αντέξει στον χρόνο δεν πάρθηκε κι ας υπήρξαν σοβαρές προτάσεις. Όπως μας υπενθυμίζει ο Κυριάκος Θωμαΐδης (βλέπε εδώ) ήδη από τα χρόνια της Ε.Π.Α.Ε. υπήρξε έρευνα-εισήγηση για τη μείωση των ομάδων. Η οποία μείωση επανέρχεται τακτικά στην επικαιρότητα (βλέπε εδώ). Σε κάθε περίπτωση οι ίδιες οι ομάδες ως διοργανωτές των δύο Πρωταθλημάτων δεν είναι σε θέση να πάρουν μια τέτοια απόφαση, γιατί πολύ απλά δεν θέλουν.

ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΩΝ Π.Α.Ο., Α.Ε.Κ. & ΑΡΗ
(1 ΝΙΚΗ – 2 ΗΤΤΕΣ)

Ξεκίνησαν τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια των εκπροσώπων μας σε CHAMPIONS και CONFERENCE LEAGUE. Πρώτος στα προκριματικά του CHAMPIONS LEAGUE αγωνίστηκε την Τρίτη ο Παναθηναϊκός ο οποίος αντιμετώπισε εκτός έδρας την Σκοτική Ρέιντζερς. Τη σκυτάλη πήραν την Πέμπτη οι Άρης και Α.Ε.Κ. οι οποίοι για τα προκριματικά του CONFERENCE LEAGUE αγωνίστηκαν εκτός στο Αζερμπαϊτζάν απέναντι στην Αράζ Ναχτσιβάν και εντός απέναντι στην Χαποέλ Μπερ Σεβά. Προκειμένου να έχουν και οι τρεις καλές ελπίδες πρόκρισης στην επόμενη φάση των Διοργανώσεων τους έπρεπε αν όχι να νικήσουν, τουλάχιστον να μη χάσουν. Τελικά, δεν τα κατάφεραν και οι τρείς αφού Π.Α.Ο. & Άρης ηττήθηκαν ενώ η Α.Ε.Κ. νίκησε.

Την Τρίτη το βράδυ στο Άιμπροξ οι «πράσινοι» φάνηκαν έτοιμοι για να διεκδικήσουν τη νίκη απέναντι στη Ρέιντζερς. Είχαν τις ευκαιρίες αλλά ήταν άστοχοι και δεν κατάφεραν «να πάρουν κεφάλι» στο σκορ. Επιπλέον ο Λιθουανός διαιτητής είναι αυστηρός και δεν χαμπάριασε από τις πτώσεις των «πράσινων» στην μεγάλη περιοχή μ’ αποτέλεσμα στο 58’ ν’ αποβάλλει τον Βαγιανίδη με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Η αποβολή αυτή σε συνδυασμό με το 1-0 5’ νωρίτερα ήταν η χαριστική βολή. «Το κερασάκι στην τούρτα» ήταν το δεύτερο γκολ των γηπεδούχων στο 78’ (από το ίδιο σημείο με το πρώτο). Η ήττα με βάση την εμφάνιση δεν είναι καταδικαστική, ωστόσο θα χρειαστεί στο Ο.Α.Κ.Α. οι «πράσινοι» να είναι αποτελεσματικοί αν θέλουν να συνεχίσουν στο CHAMPIONS LEAGUE.

ΤΟΝ ΕΚΑΝΑΝ ΕΞΕΔΡΑ
(ΤΟΝ ΤΙΜΗΣΑΝ ΟΜΩΣ;)

Η απότιση φόρου τιμής είναι πάντα ένα παιχνίδι δημοσίων σχέσεων. Γιορτές, παράτες, (πολλές) φωτογραφίες και η κατάληξη (σχεδόν πάντα) είναι η ονοματοθεσία. Οι τέτοιου είδους τελετές είναι δύο ειδών: αυτές που γίνονται όσο ο τιμώμενος είναι εν ζωή και αυτές που γίνονται μετά θάνατον. Προφανώς, αυτές που γίνονται με τον τιμώμενο εν ζωή είναι και οι παραγωγικότερες από την άποψη των δημοσίων σχέσεων. Για παράδειγμα ο Νίκος Γκάλης τιμήθηκε εν ζωή με την ονοματοδοσία του Κλειστού του Ο.Α.Κ.Α. Ο Νίκος είναι ο μόνος μπασκετμπολίστας που έχει δώσει τ’ όνομα του σε δύο κλειστά (το άλλο είναι το «Αλεξάνδρειο»).

Όταν κάποιος τιμάται μετά θάνατον όλα γίνονται για το θεαθήναι καθώς ο τιμώμενος δεν είναι πια μαζί μας. Μοιάζει με την όπως-όπως εκπλήρωση μιας υποχρέωσης. Όχι, ότι μια μετά θάνατον τιμητική τελετή δεν μπορεί να είναι άρτια και συγκινητική. Στο κάτω-κάτω τέτοιες τελετές απευθύνονται στους συγγενείς του θανόντος και τον κόσμο που τον εκτιμούσε. Η ονοματοδοσία μπορεί να τον απαθανατίζει, ωστόσο, πέρα από μια υπενθύμιση της απουσίας του χάνει το νόημα της όσο μειώνονται αυτοί που τον έζησαν. Για τις επόμενες γενιές τ’ όνομα του δεν θα σηματοδοτεί κάτι▪ θα είναι «κενό περιεχομένου».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΤΟΥ «ΓΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ»
(ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ Η ΙΔΙΑ ΚΟΡΟΪΔΙΑ, ΔΕ ΒΑΡΕΘΗΚΑΝ ΠΙΑ;)

Μια από τις τρείς Ποδοσφαιρικές Καλοκαιρινές Παραδόσεις είναι η συζήτηση για τα τηλεοπτικά δικαιώματα (οι άλλες δύο είναι οι μεταγραφές και οι πωλήσεις των διαρκείας. Συνήθως έχουμε μια αναταραχή λίγων ημερών και φήμες (που κάποιες φορές επαληθεύονται) για αλλαγή «τηλεοπτικής στέγης» μέχρι να «βγει άσπρος καπνός». Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει μ’ όλες τις ομάδες. Στον «Γαύρο του Βορρά» ιδιοκτησίας Ιβάν Σαββίδη η κατάσταση με τα τηλεοπτικά δικαιώματα εξελίσσεται πάντα πιο δραματικά. Είναι, βλέπετε, που ο Ιβάν έχει την ιδιοκτησία του ζημιογόνου OPEN. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή όταν γίνεται συζήτηση για τα τηλεοπτικά δικαιώματα της ομάδας του πάντα ακούγεται ότι θα τα πάρει το κανάλι του.

Άλλωστε τα λεφτά που ζητά μπορεί να τα βρει και από την «ελεύθερη (χωρίς συνδρομή) τηλεόραση». Έλα, όμως, που τα τελευταία χρόνια αυτό δεν γίνεται. Το πολύ-πολύ το OPEN να μεταδίδει τα φιλικά και τα παιχνίδια στα προκριματικά για την Ευρώπη. Μέχρι εκεί, δηλαδή, που αρχίζει το «καλό» το οποίο η UEFA έχει ήδη πουλήσει στα κανάλια.

«ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΣΥΛΛΟΓΩΝ»
(ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΟΡΦΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ)

Ολοκληρώθηκε μια άνοστη και αχρείαστη ποδοσφαιρική διοργάνωση: το διαβόητο Παγκόσμιο κύπελλο Συλλόγων. Ίσως το πιο ενδιαφέρον αυτής της νέας διοργάνωσης ήταν η Παρί Σεν Ζερμαίν η οποία μέχρι τον Τελικό όπου αντιμετώπισε την Τσέλσι επικράτησε όλων των αντιπάλων της με ευκολία και στυλ. Τώρα, αν οι Λονδρέζοι παίζοντας έξυπνα την «πλήρωσαν με το ίδιο νόμισμα» αυτό είναι περισσότερο επιτυχία που πρέπει να τους πιστωθεί παρά αποτυχία των Παριζιάνων που πρέπει να τους χρεωθεί. Κάθε διοργάνωση αξιολογείται σε δύο επίπεδα: το επίπεδο του ενδιαφέροντος που προκάλεσε και το οικονομικό (επίπεδο).

Όσον αφορά το ενδιαφέρον των Αμερικανών θεατών τ’ αποτελέσματα είναι μάλλον αμφιλεγόμενα. Σύμφωνα μ’ αυτό το δημοσίευμα ο μ.ο. θεατών ήταν 39.557 και τα συνολικά εισιτήρια που πουλήθηκαν ήταν λίγο λιγότερα από 2,5 εκ. Οι διοργανωτές αναγκάστηκαν σε κάποια παιχνίδια να μειώσουν τις τιμές των εισιτηρίων προκειμένου οι ομάδες να μην παίζουν σε μισοάδεια γήπεδα. Γήπεδα, που είναι φτιαγμένα για να φιλοξενούν παιχνίδια μπέιζμπολ και Αμερικάνικου Ποδοσφαίρου όπου και σχεδόν γεμίζουν.

ΠΩΣ ΜΙΑ ΧΟΡΗΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟΥΣ ΓΑΥΡΟΥΣ
(ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΕΤΣΙ ΓΙΑ 1,5 ΕΚ.)

Από την πρώτη μέρα που ανέβηκε η ιστοσελίδα μας παρακολουθούμε, αναλύουμε και σχολιάζουμε κάθε είδηση που αφορά τα οικονομικά του «Επαγγελματικού Αθλητισμού». Έτσι, σε σειρά κειμένων μας σας έχουμε παρουσιάσει μεταξύ άλλων την «οικονομική αιμορραγία» των Αφων Αγγελόπουλων όπως αυτή προκύπτει από τα επίσημα έγγραφα (το Καταστατικό) της Κ.Α.Ε. Με την τελευταία πιστοποιημένη (δηλαδή το πραγματικό ποσό που μπήκε στο Ταμείο) Α.Μ.Κ. οι Αγγελόπουλοι έχουν βάλει μέχρι τις 28 Ιούνη 2024 241 εκ. Ευρώ (βλέπε εδώ). Πολλά λεφτά το δίχως άλλο με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.

Οι οπαδοί της ομάδας του Λιμανιού είναι εκπαιδευμένοι και δεν πρόκειται ν’ αμφισβητήσουν τους Αγγελόπουλους όσο δυσαρεστημένοι κι αν είναι από την ανικανότητα τους να φέρουν μια Ευρωλίγκα στο Λιμάνι μετά το 2013. Αφού, όμως, δεν τολμούν να τους αμφισβητήσουν το μόνο που τους απομένει να κάνουν είναι να ονειρεύονται. Έτσι, όταν εμφανίστηκε η χορηγία εταιρείας συμφερόντων του εφοπλιστή Νίκου Τσάκου άρχισαν να κάνουν «τρελά όνειρα». Δεν έχει σημασία πως αφορά μόνο 1,5 εκ. και είναι για εμφιαλωμένο νερό (βλέπε εδώ), είναι που ο Τσάκος είναι «φόλα Γαύρος» και τ’ όνομα του είχε ακουστεί τότε που οι Αγγελόπουλοι πήραν την Κ.Α.Ε. από τον Κόκκαλη (βλέπε εδώ). Οπότε…