Aetofolia

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ: ΠΟΣΑ ΛΕΦΤΑ ΕΧΕΙ ΒΑΛΕΙ Η Π.Α.Ε. ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;
(ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ;)

Εδώ και καιρό σε πλήθος κειμένων μας υποστηρίζουμε ότι ο βασικότερος χρηματοδότης της Α.Ε.Κ. (Π.Α.Ε., «Δικέφαλος 1924. Α.Ε.» και «Ένωση Φίλων Α.Ε.Κ.») είναι ο κόσμος της και ειδικότερα όσοι αγοράζουν διαρκείας. Ένας ακόμη χρηματοδότης της Α.Ε.Κ. είναι και οι παίκτες της ειδικά αυτοί που έκαναν την πορεία στο EUROPA και την έβαλαν στους ομίλους του CL. Αυτοί οι δύο χρηματοδότες εξασφάλισαν στην Π.Α.Ε. ένα πακτωλό για τα Ελληνικά οικονομικά δεδομένα χρημάτων. Χρήματα, τα οποία αν χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τις ανάγκες της Π.Α.Ε. θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην δημιουργία μιας δυνατότερης (και ανταγωνιστικότερης) ομάδας. Ο σχεδιασμός, όμως, του «Διοικητικού Ηγέτη» ήταν διαφορετικός.

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΓΗΠΕΔΟΥ
(ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΠΙΣΩ ΠΑΕΙ Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑΣ»)

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια στον απίστευτα τσαπατσούλικο τρόπο (για Α.Ε.Κ.) που ο Μελισσανίδης και το επιτελείο του διαχειρίστηκαν την κατασκευή του νέου γηπέδου. Δεν είναι μόνο ότι άργησαν πολύ να ετοιμάσουν τον φάκελο του έργου. Ούτε καν ότι προσπάθησαν (αλλά δεν τους πέρασε) να κλέψουν την ιδιοκτησία από την Ερασιτεχνική. Είναι πολύ περισσότερο που ενώ εμφανίζονταν παντοδύναμοι και πολλαπλώς δικτυωμένοι οι καθυστερήσεις με βάση τα ΔΙΚΑ τους χρονοδιαγράμματα «έχουν πάει σύννεφο». Στον βαθμό που για τους δικούς του λόγους ο «Τίγρης» επέλεξε τα έργα να προχωρούν αργά και καθώς έχει ακόμη δρόμο η ολοκλήρωση του γηπέδου ο κόσμος δεν ξεσηκώνεται για την καθυστέρηση. Άλλωστε, πρέπει να έχει ολοκληρωθεί και η υπογειοποίηση για να είναι το γήπεδο λειτουργικό.

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΓΑΥΡΟ
(ΠΑΙΖΕΙ ΑΜΥΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ)

Στη ζωή η καθημερινότητα διαμορφώνεται από τ’ αποτελέσματα της σύγκρουσης συμφερόντων που συμβαίνει αδιάκοπα. Από κάθε άποψη αυτό είναι θεμιτό, καθώς καθένας μας παλεύει να κερδίσει ότι περισσότερο μπορεί. Τις περισσότερες φορές αυτή η σύγκρουση συμφερόντων δεν πάει μέχρι τέλους, αφού στην πορεία οι αντιμαχόμενοι έρχονται σε κάποιο είδος συμβιβασμού. Έτσι, κάθε φορά που ξεσπά μια νέα εστία σύγκρουσης οι περισσότεροι υποθέτουν ότι αυτή εκρήγνυται μόνο και μόνο για να σβήσει σε λίγο (μόλις έρθουν σε συνεννόηση/συμβιβασμό οι αντιμαχόμενοι). Αυτό συμβαίνει γιατί αν τα πράγματα αφεθούν να εξελιχθούν μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να είναι διαφορετικό απ’ αυτό που ανέμενε εκείνος που ξεκίνησε το σαματά. Εύκολο είναι να πρέπει στο τέλος σεβόμενος τον εαυτό σου να φτάσεις #mexri_teloys;

ΟΤΑΝ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ
(Α.Σ.Ο.Ε.Ε., ΕΞΑΡΧΕΙΑ, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ)

Μετά την παλινόρθωση της Ν.Δ. στην Εξουσία και μέσα στα πλαίσια της ιδεολογίας της η Αστυνομία έχει προχωρήσει το τελευταίο 3μηνο σε μια σειρά καταδρομικών επιχειρήσεων. Επιχειρήσεων οι οποίες έλαβαν χώρα είτε στα Εξάρχεια, είτε στη γενικότερη περιοχή (άλλωστε η Α.Σ.Ο.Ε.Ε. δεν είναι μακριά). Η επιτυχία αυτών των επιχειρήσεων δεν κρίνεται μόνο ως προς την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, αλλά πολύ περισσότερο με την ευκολία με την οποία αυτός επετεύχθη. Επιπλέον, και με μόνη εξαίρεση των επαγγελματιών της πολιτικής όσων πολιτεύονται με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και όσων αρέσκονται να δίνουν μάχη μέσω του fb οι πολίτες ελάχιστα αντιμετώπισαν αρνητικά τις επιχειρήσεις αυτές. Από πολιτική άποψη αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες στην πλειοψηφία τους θεωρούν τις επιχειρήσεις αυτές υποχρέωση της Πολιτείας για την αποκατάσταση της Τάξης (όποιο περιεχόμενο και αν δίνει καθένας μας).

ΟΤΑΝ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΛΑΘΟΣ ΑΤΟΜΑ
(ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ Ν’ ΑΠΕΥΘΥΝΘΟΥΝ ΣΤΟΝ ΜΟΝΟ ΥΠΕΥΘΥΝΟ)

Έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές στην πράξη πως όπου μαζεύονται πολλοί και λειτουργούν συλλογικά δεν συμπεριφέρονται πάντα εξυπνότερα απ’ όσο θα συμπεριφέρονταν καθένας τους ατομικά. Ο συναγελασμός λειτουργεί αναγκαστικά εξισωτικά προς τα κάτω▪ αφαιρεί ευφυία από τους ευφυείς προκειμένου αυτοί να φτάσουν τον μέσο όρο της αγέλης. Ακόμη χειρότερα όταν εντός της αγέλης κυριαρχεί το συναίσθημα (μια κοινή παθολογική αγάπη για μια ομάδα για παράδειγμα). Όταν, λοιπόν, ισχύουν όλα τα παραπάνω η αγέλη συμπεριφέρεται παράλογα. Τόσο περισσότερο όσο πιο λογική δείχνει με πρώτη ματιά η αντίδραση της. Άλλωστε, όπως μεταξύ άλλων σημειώνει και ο Ν. Γκάτσος «Το γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη» (βλέπε εδώ).

Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.: ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΡΟΟΔΟΥ Ν.3
(ΚΑΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ)

Μετά και την τρίτη τετράδα αγώνων η «Βασίλισσα» συνεχίζει ν’ αφήνει ανάμικτα συναισθήματα. Σε έξι αγώνες έχει δύο νίκες (εντός και οι δύο) και τέσσερις ήττες με την τελευταία από τον ουραγό Ρέθυμνο (για το οποίο ήταν η πρώτη του νίκη στο Πρωτάθλημα). Πλέον η «Βασίλισσα» είναι στην ένατη θέση της βαθμολογίας και στην πέμπτη με βάση τ’ αποτελέσματα. Από την άλλη στο CL με τέσσερις νίκες σε πέντε παιχνίδια η Α.Ε.Κ. βρίσκεται στην δεύτερη θέση με τα ίδια αποτελέσματα με την Χάποελ Ιερουσαλήμ από την οποία έχει και την μοναδική της μέχρι τώρα ήττα. Στα τελευταία παιχνίδια η «Βασίλισσα» εμφανίζεται ελαφρώς βελτιωμένη. Ωστόσο, η απορία παραμένει: Γιατί κάθε χρόνο πρέπει καθ’ όλη την διάρκεια της σεζόν να κάνει τόσες προσθαφαιρέσεις; Πιστεύουμε ότι η απάντηση θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Ο ΠΕΛΑΓΩΜΕΝΟΣ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟΣ ΓΑΥΡΟΣ
(ΤΟ #MEXRI_TELOYS ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΩΝ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ)

«Η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή», ήταν το μότο της διαφήμισης μιας μάρκας ουίσκι. Ή για να το πούμε αλλιώς: πως να χαρείς μια νίκη επί ενός αντιπάλου όταν αυτός δεν μπορεί να προβάλλει την παραμικρή αντίσταση; Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή του φετινού μπασκετικού Γαύρου. Μιας ομάδας οι ιδιοκτήτες και οι οπαδοί της οποίας «έκαμαν επανάστασιν». Προφανώς, οι «επαναστάσεις» γίνονται με σκοπό να βελτιώσουν (προς την κατεύθυνση των επαναστατών πάντα) τα πράγματα. Πετυχαίνουν ή αποτυγχάνουν λόγω κακής προετοιμασίας αλλά και εξ’ αιτίας της συγκυρίας. Αλλά το να εκρύγνηται μια επανάσταση όχι μόνο χωρίς καμία προετοιμασία αλλά και ν’ αφήνεται χωρίς καμία υποστήριξη απ’ αυτούς που την ξεκίνησαν είναι κάτι το πρωτοφανές.

ΤΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΠΟΥΔΩΝ
(ΠΟΣΟ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΑΣΥΛΟ;)

Άλλη μια επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου έφτασε. Τούτη είναι η πρώτη με Κυβέρνηση Ν.Δ., μια Κυβέρνηση η οποία ξυπνά τα «Αριστερά αντανακλαστικά» τόσο της «κοινοβουλευτικής» όσο και της «εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς». Στο επίκεντρο του εορτασμού βρίσκεται η νομική κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου. Μια κατάργηση που αφορά ένα θέμα «ταμπού» για το μόρφωμα που κάποιοι αποκαλούν «προοδευτική παράταξη». Όσο, όμως, εμφατικό ζήτημα και να είναι το ακαδημαϊκό άσυλο υπάρχει και το ζήτημα ουσίας▪ το οποίο στην περίπτωση μας συνοψίζεται στο εξής: Επηρεάζει και πόσο το ακαδημαϊκό άσυλο την ποιότητα των σπουδών; Επιπρόσθετα πρέπει ν’ αναρωτηθούμε κατά πόσον το ακαδημαϊκό άσυλο λειτούργησε ως θεσμός στο παρελθόν προστατεύοντας τόσο τους φοιτητές όσο και τα ίδια τα ιδρύματα από εξωτερικές επεμβάσεις.

«Μ.Π.Μ.» ΚΑΚΑ & ΝΑΝΙ
(ΤΑ «ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ» ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ)

Με τον Παναγιώτη Αλιατά μπορείς είτε να συμφωνείς είτε να διαφωνείς. Ένα, όμως, είναι σίγουρο: κανένα κείμενο του (όπως και οι συζητήσεις μαζί του) δεν είναι αδιάφορο. Και δεν είναι αδιάφορο γιατί ξεκινώντας από την ιδεολογία του παράγει στιβαρούς και τεκμηριωμένους (με βάση την ιδεολογία του πάντα) συλλογισμούς. Συλλογισμούς με τους οποίους μπορείς ν’ αναμετρηθείς εν αντιθέσει με κείμενα άλλων που δεν έχουν ειρμό και δεν παράγουν κανένα αποτέλεσμα. Ωστόσο, είναι δυνατόν όταν ο αρχικός συλλογισμός δεν είναι τελείως σωστός όλη η υπόλοιπη συλλογιστική από ένα σημείο και μετά να πέφτει σε αντιφάσεις. Ακόμη κι έτσι, όμως, πάντα υπάρχουν χρήσιμα συμπεράσματα που μπορείς ν’ αντλήσεις.

ΠΩΣ ΕΙΔΑΝ ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ Π.Α.Ο. ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ «Α.Ε.Κ. ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ»)

Η δέκατη αγωνιστική ήταν απ’ αυτές που φιλοξενούσαν κάποιο ντέρμπι. Τούτη τη φορά ήταν η σειρά των ενοίκων του Ο.Α.Κ.Α. να παίξουν μεταξύ τους. Όπως συνηθίζεται αυτό ήταν το τελευταίο χρονικά παιχνίδι της Κυριακής. Λίγο πριν ο «γνήσιος Γαύρος» αντιμετώπιζε εντός έδρας τον Ατρόμητο. Ο δεύτερος της βαθμολογίας «Γαύρος του Βορρά» δοκιμαζόταν το Σάββατο στην Κρήτη. Μια ματιά στην βαθμολογική θέση καθενός εκ των τεσσάρων θα ήταν αρκετή για να καταλάβετε πόσο σημαντική ήταν η νίκη για καθέναν τους. Το μόνο που έπρεπε να κάνουν οι δύο Γαύροι ήταν ν’ αποδείξουν την ανωτερότητα τους έναντι των αντιπάλων τους κατά προτίμηση χωρίς να ευνοηθούν από τον διαιτητή. Όπως και να το κάνουμε είναι και ζήτημα πρεστίζ (κύρους). Άσε που βοηθά και στην προπαγάνδα.

ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΕΝΗ ΕΣΤΙΑ ΤΟ ΣΟΥΤ ΧΤΥΠΑ ΣΤΟ ΔΟΚΑΡΙ
(ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ Ο ΔΑΡΣΙΝΟΣ)

Σημείωνα και σε προηγούμενο κείμενο (βλέπε εδώ) ότι κάποια από τα κείμενα του Ελεγχόμενου Αεκτζήδικου Τύπου με εκπλήσσουν. Ένα από αυτά είναι και το σημερινό, το οποίο υπογράφεται από τον Σπύρο Δαρσινό (βλέπε εδώ). Σε σχέση με τα γραφόμενα του δεν έχω να σχολιάσω, να προσθέσω ή ν’ αφαιρέσω οτιδήποτε. Άλλωστε, ως ρεπόρτερ της ομάδας διαθέτει σίγουρα καλύτερη πληροφόρηση. Ο μόνος λόγος για τον οποίο αναπαράγω και σχολιάζω το κείμενο του είναι γιατί όπως σημειώνω και στον τίτλο ο Σπύρος σε κενή εστία και με τον τερματοφύλακα και τους αμυντικούς να έχουν πάει για βρούβες κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος είναι) να στείλει την μπάλα στο δοκάρι. Σταμάτησε, δηλαδή, το συμπέρασμα του ένα βήμα πριν το τέλος. Θεωρώ ότι αυτό το έκανε σκόπιμα.